Journals / Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi / 2011 / Cilt: 11 - Sayı: 3

Three Types of Tree in the Qur’ân or Rethinking of the Meaning of Some Verses

KUR’ÂN’DA ÜÇ AĞAÇ TÜRÜ YAHUT BAZI ÂYETLERİN ANLAMLARINI YENİDEN DÜŞÜNMEK

Pages
133–164
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Moving from this rule, in this article we wanted to look again at the meaning of some verses in which some trees are mentioned

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The correct understanding of the Qur‟ân is a very important issue in terms of its service as a life book.
📊
Key Findings & Data:Its correct understanding, no doubt, depends on certain rules.
💡
Conclusion & Impact:Moving from this rule, in this article we wanted to look again at the meaning of some verses in which some trees are mentioned
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The correct understanding of the Qur‟ân is a very important issue in terms of its service as a life book. Its correct understanding, no doubt, depends on certain rules. The very first of these rules is to keep in mind continously that it is an Arabic address/book. The Qur‟ân was sent in Arabic language. Therefore, its meaning primarily should be made out completely in Arabic. Moreover, this is not an Arabic that appeals to every period, but primarily appeals to the Arabs who lived in a time and cultural environment that the Qur'an came down. Thus, in order to thoroughly understand what the Qur‟ân is saying, how the Arabs who lived in the seventh century AD understood it should be viewed first. Moving from this rule, in this article we wanted to look again at the meaning of some verses in which some trees are mentioned

Özet

Kur"ân-ı Kerîm"in doğru anlaşılması, onun bir hayat kitabı olarak işlev görmesi açısından son derece önemli bir meseledir. Onun doğru anlaşılması şüphesiz birtakım kurallara bağlıdır. Bu kuralların başında ise onun Arapça bir hitap/kitap oluşunu devamlı hatırda tutmak gelmektedir. Kur"ân Arapça diliyle indirilmiştir. Bu sebeple onun anlamı öncelikle Arapça içinde tam olarak ortaya konmalıdır. Üstelik bu Arapça her döneme hitap eden bir Arapça değil, öncelikle Kur"ân"ın indiği dönemde ve kültür içinde yaşayan Araplara hitap eden bir Arapça"dır. Dolayısıyla Kur"ân"daki âyetlerin ne dediğini iyice anlamak için öncelikle miladi yedinci asırda yaşayan Arapların onu nasıl anladığına bakılmalıdır. Bu makalede biz de bu kuraldan hareketle, bazı ağaçların anlatıldığı bazı âyetlerin anlamlarına yeniden bakmak istedik

🔖

Cite This Article

UZUN, N. (2022). Three Types of Tree in the Qur’ân or Rethinking of the Meaning of Some Verses. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 3, 133–164. https://ajindex.com/articles/489314

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (5)

  1. Âlûsî, Mahmûd Ebu‟l-Fazl, Rûhu’l-Me’ânî fî Tefsîri’l-Kur’âni’l-Âzîm ve’s-Seb’i’l-Mesânî, Dâru Ġhyâi‟t-Türâsi‟l-Arabi, Beyrut, tsz. Asad, Muhammad, The Message of The Qur’ân, Dar al-Andalus, Gibraltar, 1993. AteĢ, Süleyman, Yüce Kur’ân’ın Çağdaş Tefsiri, Yeni Ufuklar NeĢriyat, Ġstanbul, tsz. Balcı, Ġsrafil, “Siyer Okumalarında Kur‟ân‟ın Rolü ve Belirleyiciliği: Necm Sûresi Örnekli- ğinde Bazı Siyer Konularının Kritiği”, İSTEM: İslâm San‘at, Tarih, Edebiyat ve Mûsikîsi Dergisi, Yıl: 8, Sayı: 16, Konya, 2010. Berrâk, Abdurrahman b. Nâsır b. Berrâk b. Ġbrâhim, Şerhu’l-Akîdeti’t-Tahâviyye, Dâru‟tTedmuriyye, Riyâd, 2008.
  2. Buga, Mustafa Dîb-Mestû, Muhyiddîn Dîb, el-Vâzıh fî Ulûmi’l-Kur’ân, Dâru‟l-Kelimi‟tTayyib, DımaĢk, 1998.
  3. Cevziyye, Ebû Abdullah ġemseddin Muhammed Ġbn Kayyim, et-Tibyân fî Aksâmi’l-Kurân, thk. Tâhâ Yusuf ġahin, Dâru‟l-Kütübi‟l-Ġlmiyye, Beyrut, 1982. Derveze, Ġzzet, Kur’ân’a Göre Hz. Muhammed (sav), Trc. Mehmet Yolcu, DüĢün Yay., Ġstanbul, 2011.
  4. Derveze, Muhammed Ġzzet, et-Tefsîru’l-Hadîs, Dâru Ġhyâi Kütübi‟l-Arabiyye, Kahire, 1383. Dihlevî, Halim b. Kutbuddîn Ahmed b. Ebu‟l-Feyz, Tuhfe-i İsnâ Aşeriyye, Arapça‟ya trc. Ğulâm Muhammed b. Muhyiddîn b. Ömer el-Eslemî, thk. Muhibbüddîn el-Hatîb, el-Matbaatü‟s-Selefiyye, Kahire, 1373. Duman, Zeki, “Nur Sûresinin 35. Âyetinin Tefsir ve Te‟vili Bağlamında Allah‟ın Ġnsana Dört Hidayeti: Fıtri Din, Akıl, Peygamber ve Kitap”, Usûl Ġslam AraĢtırmaları Dergisi, sayı: 3, Ocak-Haziran 2005. DurmuĢ, Zülfikar, “Dilbilim Açısından Meâllere EleĢtirel Bir YaklaĢım”, Dinbilimleri Akademik AraĢtırma Dergisi, Cilt 10, Sayı 1, 2010.
  5. Esed, Muhammed, Kur’ân’ın Mesajı, trc. Cahit Koytak-Ahmet Ertürk), ĠĢaret Yay., Ġstanbul, 1997. Ferrâ, Ebû Zekeriyya Yahya b. Ziyad b. Abdullah, Me’âni’l-Kur'ân, Dâru‟l-Kütübi‟l-Ġlmiyye, Beyrut, 2002. Hâzin, Alâüddîn Ali b. Muhammed b. Ġbrâhîm el-Bağdâdî, Lübâbü’t-Te’vîl fî Me’âni’tTenzîl, Dâru‟l-Fikr, Beyrut, 1979. Hicâzî, Muhammed Mahmûd, el-Vahdetü’l-Mevdûiyye fi’l-Kur’âni’l-Kerîm, Dâru‟l-Kütübi‟lHadîse, Kâhire, 1970. Ġbn ÂĢûr, Muhammed et-Tâhir, et-Tahrîr ve’t-Tenvîr, Dâru Sahnûn li‟n-NeĢr ve‟t-Tevzî, Tunus, 1998. Ġbn Ebû Hâtim, Ebu Muhammed Abdurrahman b. Ebû Hâtim er-Râzî, Tefsîru İbn Ebî Hâtim, thk. Es‟ad Muhammed et-Tayyib, el-Mektebetü‟l-Asriyye, Sayda, tsz. Ġbn Hacer, Ahmed b. Ali Ebu‟l-Fadl el-Askalânî, Fethu’l-Bârî, Dâru‟l-Ma‟rife, Beyrut, 1379. Ġbn Kesîr, Ebu‟l-Fidâ Ġsmail b. Amr b. Kesîr el-KuraĢî ed-DımeĢkî, Tefsîru’l-Kur’âni’l-Azîm, thk. Sâmî b. Muhammed Selâme, Dâru Tayyibe