Journals / Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi / 2012 / Cilt: 12 - Sayı: 2

The Relations of Religious Coping, Gratitude and Life Satisfation: A Case Study on Patients, Patient Relatives and Hospital Staff

DİNİ BAŞA ÇIKMA, ŞÜKÜR VE HAYAT MEMNUNİYETİ İLİŞKİSİ: Hastalar, Hasta Yakınları ve Hastane Çalışanları Üzerine Bir Araştırma

Pages
45–79
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Morever, life satisfaction is positively correlated with positive religious coping and gratitude.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This article examines the relationship between religious coping, gratitude and life satisfaction.
📊
Key Findings & Data:The sample covers 114 people ranging from 16 to 64.
💡
Conclusion & Impact:Morever, life satisfaction is positively correlated with positive religious coping and gratitude.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

This article examines the relationship between religious coping, gratitude and life satisfaction. It also purposes to examine the links between religious coping, gratitude, life satisfaction and socio-demographic variables (gender, age etc.). Correlational survey method and questionnaire technique are used. The sample covers 114 people ranging from 16 to 64. In this research, "Religious Coping Scale", and "Gratitude Scale", and "Life Satisfaction Scale" are used to collect data. The findings of the study indicate that females reported higher levels of positive religious coping (like benevolent religious reappraisal and religious pleading) than males, and patients reported higher levels of positive religious coping than patient relatives and hospital staff (like doctors and nurses). Morever, life satisfaction is positively correlated with positive religious coping and gratitude.

Özet

Makalede, bireylerin şükretme yönelimleri, dini başa çıkma davranışları ve hayat memnuniyeti düzeyleri arasındaki ilişki, tarama metoduyla yapılan amprik araştırma çerçevesinde ele alınmıştır. Ayrıca bireylerin cinsiyet ve yaş gibi demografik özellikleriyle şükretme yönelimleri ve dini başa çıkma eğilimleri arasındaki ilişkiler de incelenmiştir. Araştırma, ilişkisel tarama yöntemine uygun, anket tekniğinin kullanıldığı bir saha araştırması niteliğindedir. Örneklem, hasta, hasta yakınları ve hastane çalışanlarından oluşmaktadır. Yaşları 16 ile 64 arasında değişen 114 kişiye, "Dini Başa Çıkma Ölçeği", "Şükür Ölçeği" ve "Hayat Memnuniyeti Ölçeği" uygulanmıştır. Bulgular, "Hayra Yorma" ve "Dini Yalvarma" alt boyutlarına giren dini başa çıkma etkinliklerini erkeklerin kadınlara göre daha sık kullandığını; hastaların hasta yakınları ve hastane çalışanlarına göre olumlu dini başa çıkma etkinliklerini daha sıklıkla kullandıklarını göstermiştir. Ayrıca hayat memnuniyeti ile şükür ve olumlu dini başa çıkma arasında olumlu ve anlamlı ilişki tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

GÖCEN, G., AYTEN, A., ÖZTÜRK, E. E., SEVİNÇ, K. (2022). The Relations of Religious Coping, Gratitude and Life Satisfation: A Case Study on Patients, Patient Relatives and Hospital Staff. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 2, 45–79. https://ajindex.com/articles/489302

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Adler, M. G.; Fagley, N. S., "Appreciation: Individual Differences in Finding Value and Meaning as A Unique Predictor of Subjective Well-Being", Journal of Personality, 2005, c. 73, sayı: 1, ss. 79-114.
  2. Aguilar-Vefaie, Maria ve Mohsen Abiari, "Coping Response Inventory: Assessing Coping among Iranian college students and introductory development of an adapted Iranian Coping Response Inventory (CRI)", Mental Health, Religion&Culture, 2007, c. 10, sayı: 5, ss. 489-513.
  3. Aydın, Ö., Yaşamı Sürdürmede Dinî İnancın Rolü, (Ankara Üniversitesi, Yayınlanmamış Doktora Tezi), 2011.
  4. Aydıner, B. B., Üniversite Öğrencilerinin Yaşam Amaçlarının Alt Boyutlarının Genel ÖzYeterlik Yaşam Doyumu ve Çeşitli Değişkenlere Göre İncelenmesi, (Sakarya Üniversitesi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), 2011.
  5. Ayten, A., Tanrıya Sığınmak. İz Yayıncılık, İstanbul 2012.
  6. Ayten, A., Empati ve Din, İz Yayıncılık, İstanbul 2010.
  7. Bahadır, A., İnsanın Anlam Arayışı ve Din: Logoterapik Bir Araştırma, İnsan Yayınları, İstanbul 2002.
  8. Banziger, S.; Van Uden, M.; Janssen, J., "Praying and Coping: the Relation Between Varieties of Praying and Religious Coping Styles", Mental Health, Religion & Culture, 2008, c. 11, sayı: 1, ss. 101-118. Borg C.; Hallberg I.R., "Life Satisfaction among Informal Caregivers in Comparison with Non-Caregivers", Scandinavian Journal of Caring Sciences, 2006, c. 20, sayı: 4, ss. 427-438.
  9. Breen, W. E.; Kashdan, T. B.; Lenser, M. L.; Fincham, F. D.; "Gratitude and Forgiveness: Convergence and Divergence on Self-Report and Informant Ratings", Personality and Individual Differences, 2010, sayı: 49, ss. 932-937.
  10. Csikszentmihalyi, M., Akış: Mutluluk Bilimi. HYB Yayıncılık, Ankara 2005.
  11. Diener, E., "Subjective Well-being", Psychological Bulletin, 1984, sayı: 95, ss. 542-575.
  12. Diener, E.; Emmons, R.A.; Larsen, R.J.; Griffin, S., "The Satisfaction With Life Scale", Journal of Personality Assessment, 1985, c. 49, sayı: 1, ss. 71-75. Diener E. ve M. E. P. Seligman, "Very Happy People", Psychological Reports, 2002, sayı: 13, s. 81-84.
  13. Doğan, M., Büyük Türkçe Sözlük, Pınar Yayınları, İstanbul 2009.
  14. Dost, M. T., "Üniversite Öğrencilerinin Yaşam Doyumunun Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi", Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2007, c. 22, sayı: 2, ss. 132-142.
  15. Dzuka, J.; Dalbert, C., "The Blief in A Just World and Subjective Well-Being in Old Age", Aging & Mental Health, 2006, sayı: 10, ss. 439-444.
  16. Ekşi, H., Başa Çıkma, Dini Başa Çıkma ve Ruh Sağlığı Arasındaki İlişki Üzerin