SavedAdd your journal

Journals / Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi / 2018 / Cilt: 18 - Sayı: 1

GÜLÜN YARATILIŞI VE HZ. PEYGAMBER’LE İLİŞKİSİ ÖZELİNDE UYDURMA RİVAYET ALGISI

Sabri ÇAP
Pages
259–297
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bumakalede, Sünnî ve Şiî kaynaklardaki konuyla ilgili mevzû hadisler, bunları uyduran kişiler ve bu rivayetlerin uydurulma sebepleri araştırılacaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bazı uydurma rivayetlerde gülün veya kırmızı gülün Hz.
📊
Key Findings & Data:Peygamber’in terindenyaratıldığı, Resûl-i Ekrem’in kokusunu koklamak isteyenlern gül koklamaları gerektiğive gül koklayınca Resûlullah’a salavât getirmeyenlerin ise onu üzmüş olacaklarıbildirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Bumakalede, Sünnî ve Şiî kaynaklardaki konuyla ilgili mevzû hadisler, bunları uyduran kişiler ve bu rivayetlerin uydurulma sebepleri araştırılacaktır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hz. Peygamber’in kokusu · Uydurma hadis · Şîa

Özet

Bazı uydurma rivayetlerde gülün veya kırmızı gülün Hz. Peygamber’in terindenyaratıldığı, Resûl-i Ekrem’in kokusunu koklamak isteyenlern gül koklamaları gerektiğive gül koklayınca Resûlullah’a salavât getirmeyenlerin ise onu üzmüş olacaklarıbildirilmiştir. Bu rivayetlerin bir kısmı Şiî kaynaklarda da yer almıştır.Sünnî ve Şiî kaynaklarda gül dışında diğer bazı çiçekler hakkında da müşterekveya benzer uydurma rivayetler mevcuttur. Bununla birlikte gülle irtibat kurulmaksızınResûlullah’ın teri ve kokusundan bahseden birçok sahih hadis bulunmaktadır.Diğer taraftan tasavvuf, edebiyat ve sanatta yaygın olarak Resûl-i Ekremgüle veya gül Hz. Peygamber’e benzetilmiş ve bu hususta çok sayıda eser kalemealınmıştır. Toplumda gül, Resûlullah’ın sembolü olarak görülmektedir. Bumakalede, Sünnî ve Şiî kaynaklardaki konuyla ilgili mevzû hadisler, bunları uyduran kişiler ve bu rivayetlerin uydurulma sebepleri araştırılacaktır.

🔖

Cite This Article

ÇAP, S. (2022). GÜLÜN YARATILIŞI VE HZ. PEYGAMBER’LE İLİŞKİSİ ÖZELİNDE UYDURMA RİVAYET ALGISI. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 1, 259–297. https://ajindex.com/articles/489112

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (5)

  1. Abâdî el-Hadramî, Abdullah b. Said b. Muhammed el-Abâdî (ö. 1410/1989), Müntehe’ssûl alâ vesâili’l-vusûl ilâ Şemâili’r-rasûl (I-IV), Dârü’l-minhâc 3. Baskı, Cidde 1426/2005. Aclûnî, İsmâîl b. Muhammed (ö. 1162/1748), Keşfü’l-hafâ ve müzîlü’l-ilbâs amma’ştehere mine’l-ehâdîs alâ elsineti’n-nâs (I-II), Dâru ihyâi’t-türâsi’l-Arabî, 2. Baskı, Beyrut 1351/1932.
  2. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillâh Ahmed b. Muhammed eş-Şeybânî (ö. 241/855), Fezâilü’s-sahâbe, tahk.: Vasiyyullah Muhammed Abbas, Müessesetü’r-risâle, 1. Baskı, Beyrut 1403/1983. Ali el-Kârî, Ebü’l-Hasan Ali b. Sultan Muhammed el-Herevî (ö. 1014/1605), Esrâru’lmerfûa fi’l-ahbâri’l-mevzûa, tahk.: Muhammed Saîd b. Besyûnî Zağlûl, Dârü’lkütübi’l- ilmiyye, 1. Baskı, Beyrut 1405/1985. Âsım Efendi, Kâmûsu’l-muhît Tercümesi (I-VI), Editör: Mustafa Koç, Türkiye Yazma Eserler Başkanlığı, İstanbul 2013. Âşık, Nevzat, “Hicrî VI. Asırda Sahâbî Olduğunu İddia Eden Ebu’r-Ridâ Reten el-Hindî ve Uydurduğu Hadisler”, Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, yıl: 1992, cilt: VII, ss. 47-65. Âşık, Nevzat, “Reten b. Nasr”, DİA, XXXV, 21-22, İstanbul 2008.
  3. Aşıkkutlu, Emin, “Hadis Vaz‘ının Hz. Peygamber Devrinde Başladığına Dair Rivayetler ve Delil Değerleri”, Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 2005-2, sayı: 29, ss. 5-26.
  4. Aydınlı, Abdullah, Hadis Istılahları Sözlüğü, Hadisevi, 1. Baskı, İstanbul 2006. Aynî, Bedrüddin Mahmud b. Ahmed (ö. 855/1451), Umdetü’l-kârî şerhu Sahîhi’l-Buhârî (I- XXV), Dârü ihyâi’t-türâsi’l-Arabî, Beyrut tsz. Bayram, Yavuz, “Burdur’un ve Divanların Gülü”, I. Burdur Sempozyumu, 16-19 Kasım 2005, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Rektörlüğü Yayınları, Burdur 2007, ss. 368-386. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. Hüseyin b. Ali b. Mûsâ (ö. 458/1065), Delâilü’n-nübüvve ve ma‘rifetü ahvâli sâhibi’ş-şerîa (I-VII), tahk.: Abdülmu‘tî Kal‘acî, Dârü’l-kütübi’lilmiyye, 1. Baskı, Beyrut 1405/1985. Bezzâr, Ebû Bekr Ahmed b. Amr b. Abdülhâlık (ö. 292/905), el-Müsned (I-XVIII), tahk.: Mahfûzurrahmân Zeynullah, Âdil b. Sa‘d, Sabrî Abdülhâlık eş-Şâfiî, Mektebetü’lulûm ve’l-hikem, 1. Baskı, Medine 1988-2009/1408-1430.
  5. Bozkurt, Nebî, “Mukaddes Emânetler Tarihi ve Osmanlı Devletine İntikâli”, Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, yıl: 1995-1997, sayı: 13-14-15, ss. 7-26. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl (ö. 256/869), et-Târîhu’l-kebîr (I-VIII), neşr.: Muhammed Abdülmuîd Hân, Dâiretü’l-meârifi’l-osmâniyye, Haydarabâd tsz. Çap, Sabri, “Gül ve Diğer Çiçekler Hakkındaki Uydurma Rivayetler-II: Gül D