SavedAdd your journal

Journals / Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi / 2018 / Cilt: 18 - Sayı: 2

İBNÜ’L-CEZERÎ’NİN “YEDİ HARF” MESELESİ ÜZERİNDEKİ FİKİRLERİ

Yaşar AKASLAN
Pages
265–303
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışmada, kırâat ilminin otoritelerinden kabul edilen ve görüşleri dikkate alınan İbnü’l-Cezerî’nin, sahanın en karmaşık meselelerinden sayılan “yedi harf” olgusuna bakışı ele alınacaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Kur’ân ilimleriyle meşgul olan âlimler, Kur’ân ve kırâat tarihinin temel meselelerinden sayılan “yedi harf” olgusu üzerinde önemli mesai harcamışlardır.
📊
Key Findings & Data:Özellikle kırâat ilminin meşrûiyet zemini kabul edilen “yedi harf” meselesi üzerinde görüş belirtmeyen kırâat âlimi neredeyse yoktur.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmada, kırâat ilminin otoritelerinden kabul edilen ve görüşleri dikkate alınan İbnü’l-Cezerî’nin, sahanın en karmaşık meselelerinden sayılan “yedi harf” olgusuna bakışı ele alınacaktır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kur’ân · İbnü’l-Cezerî · Yedi Harf

Özet

Kur’ân ilimleriyle meşgul olan âlimler, Kur’ân ve kırâat tarihinin temel meselelerinden sayılan “yedi harf” olgusu üzerinde önemli mesai harcamışlardır. Özellikle kırâat ilminin meşrûiyet zemini kabul edilen “yedi harf” meselesi üzerinde görüş belirtmeyen kırâat âlimi neredeyse yoktur. Onlar, meseleye dair ya müstakil eser yazmak ya da kaleme aldıkları kitapların bir veya birkaç bölümünü bu konuya hasretmek suretiyle düşüncelerini aktarmışlardır. İbnü’l-Cezerî de bu husus üzerinde otuz yılı aşkın bir süre kafa yorduğunu ifade ederek fikirlerini dile getirmiştir. Bu çalışmada, kırâat ilminin otoritelerinden kabul edilen ve görüşleri dikkate alınan İbnü’l-Cezerî’nin, sahanın en karmaşık meselelerinden sayılan “yedi harf” olgusuna bakışı ele alınacaktır.

🔖

Cite This Article

AKASLAN, Y. (2022). İBNÜ’L-CEZERÎ’NİN “YEDİ HARF” MESELESİ ÜZERİNDEKİ FİKİRLERİ. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 2, 265–303. https://ajindex.com/articles/489108

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Aclûnî, İsmail b. Muhammed, Keşfu’l-hafâ, Beyrut 1979.
  2. Ahmed b. Hanbel, Müsned, Beyrut ts. Ahmed Emin, Fecru’l-İslâm, Beyrut 1969.
  3. Akaslan, Yaşar, “Kırâat İlmi Sistematiğinde Usûl Kavramları”, Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 2017, sy. 43. ss. 217-251.
  4. Akpınar, Musa, “Kur’ân’ın Anlaşılması ve Tebliği Yönünden Yedi Harfle İlgili Rivâyetlerin Değerlendirilmesi”, Bilimname, 23. sy., 2012/2, ss. 105-129.
  5. Altıkulaç, Tayyar, “İbn Şenebûz”, DİA, TDV, İstanbul 1999, XX, ss. 376-377. ______, “İbnü’l-Cezerî”, DİA, TDV, İstanbul 1999, XX, ss. 551-557. Askalânî, İbn Hacer, Fethu’l-bârî şerhu Sahîhi’l-Buhârî, Beyrut ts. ______, İnbâü’l-ğumr bi ebnâi’l-‘umr fi’t-târîh, Hasen Habeşî (tahk.), Lecnetu İhyâi’t-Türâsi’l-İslâmî, Kahire 1972.
  6. Aşıkkutlu, Emin “Kırâat İlminin Temellendirilmesinde Ahrufü’s-seb‘a Hadisi: Tahriç, Tahlil ve Değerlendirme”, Kur’an ve Tefsir Araştırmaları: Kırâat İlmi ve Problemleri-IV, Ensar, İstanbul 2002, ss. 43-106.
  7. Ateş, Süleyman, Yüce Kur’an’ın Çağdaş Tefsiri, Yeni Ufuklar Neşriyat, İstanbul 1988. Babanzâde, İsmail Paşa Bağdadî, Hediyyetü’l-‘ârifîn esmâü’l-müellifîn, Milli Eğitim Basıme-vi, İstanbul 1951.
  8. Birışık, Abdülhamit, “en-Neşr”, DİA, TDV, İstanbul 2007, XXXIII, ss. 19-20.
  9. Cerrahoğlu, İsmail, Tefsir Usûlü, TDV, Ankara 2004.
  10. Çetin, Abdurrahman, Yedi Harf ve Kırâatler, Ensar, İstanbul 2005.
  11. Dağ, Mehmet, Geleneksel Kırâat Algısına Eleştirel Bir Yaklaşım, İSAM, İstanbul 2011. ______, “İbn Mücahid’in Kıraat Ekollerini Yedi İle Sınırlaması: Eleştirel Bir Yaklaşım”, Ekev Akademi Dergisi, sy. 27 (Bahar 2006), ss. 81-104. Dânî, Ebû ‘Amr Osman b. Saîd, el-Ahrufu’s-seb‘a li’l-Kur’ân, Abdülmüheymin Tahhân (tahk.), Dâru’l-Menâr, Cidde 1997. ______, Câmiu’l-beyân fi’l-kırââti’s-seb‘i’l-meşhûre, Muhammed Sadûk Cezâirî (tahk.), Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut 2005.
  12. Demirci, Tefsir Usûlü, İFAV, İstanbul 2011. Deylemî, Ebû Şücâ‘, el-Firdevs bi me’sûri’l-hıtâb, Beyrut, 1986. Dimyâtî, Ahmed b. Muhammed Bennâ, İthâfu fudalâi’l-beşer bi’l-kırââti’l-erba‘ate ‘aşer, Şa‘bân Muhammed İsmail (tahk.) Âlemü’l-Kütüb, Beyrut 1987.
  13. Durmuş, İsmail, “Hasr”, DİA, TDV, İstanbul 1997, XVI, ss. 392-393. Ebû Şâme, Makdisî, Mürşidü’l-vecîz, Tayyar Altıkulaç (tahk.), Dâru Sâdır, Beyrut 1975.
  14. Elmalılı, Muhammed Hamdi Yazır, Hak Dîni Kur’ân Dili, Birleşik, Ankara 2003. Hatîb, Abdüllatif, Mu‘cemu’l-kırââti’l-Kur’âniyye, Dâru Sadeddîn, Dımaşk 2000. Heysemî, Ali b. Ebî Bekr, Mecme‘u’z-zevâid ve menbe‘u’l-fevâid, Beyrut 1967. Hindî, Ali b. Abdilmelik, Kenzü’l-‘um