Journals / Dergiabant / 2019 / Cilt: 7 - Sayı: 14

A REVIEW ON ABU AWSAJA, MATURIDI’S ANONYMOUS RESOURCE IN TA’WILAT AL-QUR’AN AND HIS EXPLANATIONS ABOUT PHILOLOGICAL EXEGESIS

MÂTÜRÎDÎ’NİN TE’VÎLÂTÜ’L-KUR’ÂN’INDAKİ MEÇHUL KAYNAĞI EBÛ AVSECE VE DİLBİLİMSEL TEFSİRE DAİR AÇIKLAMALARI ÜZERİNE BİR İNCELEME

Journal
Dergiabant
Pages
410–436
Publication Date
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Evaluating the present data; it is possible to state that Abu Awsaja was a strong language and exegesis scholar in the third hijri century.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Maturidi mostly referred to Abu Awsaja regarding philology issues in his exegesis named Ta’wilat al-Qur’an.
📊
Key Findings & Data:It was clearly seen that Abu Awsaja concentrated on language reviews while explaining the verses.
💡
Conclusion & Impact:Evaluating the present data; it is possible to state that Abu Awsaja was a strong language and exegesis scholar in the third hijri century.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Maturidi mostly referred to Abu Awsaja regarding philology issues in his exegesis named Ta’wilat al-Qur’an. However, historical and scientific personality of Abu Awsaja remained anonymous due to limited information about him. The texts transplanted from Abu Awsaja in Ta’wilat al-Qur’an indicate that he had a Quranic exegesis based on philology. In this paper, it was tried to concretize the aforementioned historical identity and Quranic commentator personality of Abu Awsaja. Some determinations were made concerning his life and related people and his exegesis method was analyzed. It was clearly seen that Abu Awsaja concentrated on language reviews while explaining the verses. He centered upon issues such as meanings and root meanings of the readings in the Quran and pronunciation differences of the Quran. Evaluating the present data; it is possible to state that Abu Awsaja was a strong language and exegesis scholar in the third hijri century.

Özet

Mâtüridî’nin Te’vîlâtü’l-Kur’ân adlı tefsirinde dilbilim meselelerinde kendisine en çokmüracaat ettiği kaynağı Ebû Avsece’dir. Ancak hakkındaki bilgilerin sınırlı olmasısebebiyle Ebû Avsece’nin tarihî ve ilmî şahsiyeti meçhul kalmıştır. Te’vîlâtü’lKur’ân’da Ebû Avsece’den iktibas edilen metinler kendisinin dilbilim ağırlıklı birtefsirinin varlığına işaret etmektedir. Bu makalede Ebû Avsece’nin söz konusukimliği ve tefsirciliği belirginleştirilmeye çalışılmıştır. Hayatı ve ilişkili olduğu kişilerhakkında bazı tespitler yapılmış, tefsir anlayışı analiz edilmiştir. Basra dil ekolününçizgisini takip ettiği anlaşılan Ebû Avsece’nin âyetleri açıklarken dil tahlillerineağırlık verdiği açık bir şekilde görülmektedir. Kur’ân lafızlarının lügavî anlamları,iştikâk ve sarf durumları, kıraat farklılıkları onun en çok üzerinde durduğu hususlarolmuştur. Yorumlarını sözcüklerin Kur’ân âyetleri ve Arap dilindeki kullanımları iledelillendirmiştir. Kur’ân’ın bazı âyetlerini başka âyetlerle ilişkilendirmiş, vücûh venezâir kapsamına alınabilecek açıklamalar yapmıştır. Mevcut verilerdeğerlendirildiğinde Ebû Avsece’nin hicrî 3. asrın güçlü bir dil ve tefsir âlimi olduğusöylenebilir.

🔖

Cite This Article

MADEN, Ş. (2022). A REVIEW ON ABU AWSAJA, MATURIDI’S ANONYMOUS RESOURCE IN TA’WILAT AL-QUR’AN AND HIS EXPLANATIONS ABOUT PHILOLOGICAL EXEGESIS. Dergiabant, Cilt: 7 - Sayı: 14, 410–436. https://ajindex.com/articles/487124

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Arslan, Şükrü, “es-Semîn ve Garibü’l-Kur’an’ındaki Metodu”, Atatürk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 12 (1995), 49-79.
  2. Aydın, İsmail, “Filolojik Tefsirin İmkânı Üzerine”, EKEV Akademi Dergisi, 15/46 (2011), 75- 87. Aydın, İsmail, “Kur’ân’la İlgili İlk Filolojik Çalışmaların Tefsir İlmi Açısından Değerlendirilmesi”, Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, 11/1 (2011), 37-63.
  3. Aydın, İsmail, Kur’ân’ın Filolojik Yorumu -Tarihsel Gelişim ve Sorunlar-, İzmir: Tibyan Yayıncılık, 2012.
  4. Aydınlı, Osman, Semerkant Tarihi -Fethinden Sâmânîler’in Yıkılışına Kadar-, İstanbul: İSAM Yayınları, 2018. Begavî, Ebû Muhammed el-Huseyn b. Mes‘ûd, Meâlimü’t-tenzîl, Beyrut: Dâru İbn Hazm, 1423/2002.
  5. Birışık, Abdülhamit, “Tefsir”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi (DİA), XL, 281-290.
  6. Cerrahoğlu, İsmail, Tefsir Usûlü, Ankara: TDV. Yayınları, 2003. Cürcânî, Seyyid Şerîf, Hâşiye ale’l-Keşşâf, Süleymaniye Kütüphanesi, Carullah, nr. 207. Çelik, Ömer, Hakk’ın Dâveti Kur’ân-ı Kerîm Meâli ve Tefsîri, İstanbul: Erkam Yayınları, 1434/2013. Dâmegānî, Hüseyin b. Muhammed, el-Vücûh ve’n-Nezâir, thk. Abdülazîz Seyyid el-Ehl, Beyrut: Dâru’l-İlm li’l-Melâyîn, 1983.
  7. Divlekçi, Celalettin, “Dilbilim ve Kur’an İlimleri Açısından el-Fîruzâbâdî’nin Besâir’i”, (yüksek lisans tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2000). Ebû Hayyân, Muhammed b. Yûsuf, el-Bahru’l-muhît, Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1413/1993. Ebû Ubeyde, Ma‘mer b. el-Müsennâ et-Teymî, Mecâzü’l-Kur’ân, thk. M. Fuâd Sezgin, Kahire: Mektebetü’l-Hancî, ts. Ebussuûd, Muhammed b. Muhammed el-Imâdî, İrşâdü’l-akli’s-selîm ilâ mezâya’l-Kitâbi’lKerîm, Beyrut: Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-Arabî, ts. Fahreddîn er-Râzî, Ziyâeddin Ömer Muhammed, et-Tefsîru’l-kebîr: Mefâtîhu’l-gayb, Beyrut: Dârü’l-Fikr, 1401/1981. Ferrâ, Ebû Zekeriyyâ Yahyâ b. Ziyâd, Meâni’l-Kur’ân, Beyrut: Âlemü’l-Kütüb, 1403/1983. Fîrûzâbâdî, Mecdüddîn Muhammed b. Ya‘kūb, el-Kāmûsu’l-muhît, Beyrut: Müessesetü’rRisâle, 1426/2005.
  8. Galli, A. M. Ahmad, “Matürîdî’nin Tefsîrinin Bazı Yönleri”, çev. Hanifi Özcan, Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 4 (1987), 467-480. Heravî, Ubeyd Ahmed b. Muhammed, el-Garîbeyn fi’l-Kur’âni ve’l-Hadîs, thk. Ahmed Ferîd elMezîdî, Riyad: Mektebetü Nizâr Mustafa el-Bâz, 1419/1999. İbn Atıyye el-Endelûsî, Ebû Muhammed Abdülhak, el-Muharrerü’l-vecîz, Doha: Vizâratü’lEvkāfi Ve’ş-Şüûni’l-İslâmiyye, 1428/2007. İbn Cüzey el-Kelbî, Ebü’l-Kāsım Muhammed b. Ahmed, et-Teshîl li-ulûmi’t-tenzîl, Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l