AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTreatment depends on the on thecharacteristics of the lesion, and the experience of the surgeon.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Takayasu’s arteritis (TA) is first described by a Japanese ophthalmologist,Mikito Takayasu, in 1908. It is a disease of unknown etiology, primarily affecting aorta and itsbranches. We present mid-term results of 20 patients who underwent surgery or endovascular interventiondue to TA. Material and Methods: Between January 2003 and January 2013, 20 patientswith TA underwent surgery or endovascular intervention in our clinic. Their symptoms and findingswere upper extremity ischemia (n=10), upper extremity hypertension (n=7), lower extremityclaudication (n=5), subclavian steal (n=5), syncope (n=2), vertebro-basillary insufficiency (n=2), andvisual disturbances (n=1). Of 20 patients, 13 underwent surgery, 6 underwent endovascular intervention,and 1 underwent a hybrid approach. Results: Restenosis was observed in 6 patients.Aneurysm occurred at right distal anastomotic site of the aorto-bifemoral graft in 1 patient who underwentsurgery due to atypical coarctation of the aorta. Transient ischemic attack occurred in 1 patienton 48th day after endovascular intervention to the left carotid artery. There was no mortalityin our series. Conclusion: Both surgical and endovascular approaches are commonly used techniquesin TA. Restenosis rates of these interventions are similar. Treatment depends on the on thecharacteristics of the lesion, and the experience of the surgeon.
Özet
Amaç: Takayasu arteriti (TA) ilk olarak 1908 yılında Japon göz hekimi Mikito Takayasu tarafından tanımlanan, etyolojisi bilinmeyen, aorta ve dallarını tutarak semptom veren bir hastalıktır. TA nedeniyle cerrahi veya endovasküler girişim uygulanan 20 hastanın orta dönem sonuçlarını sunmayı amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Ocak 2003-Ocak 2011 tarihleri arasında TA tanılı toplam 20 hastaya kliniğimizde cerrahi veya endovasküler girişim uygulandı. Başlıca semptom ve bulgular üst ekstremite iskemisi (n=10), üst ekstremitede hipertansiyon (n=7), alt ekstremitede kladikasyo (n=5), subklavian çalma (n=5), senkop (n=2), vertebrobaziller yetmezlik (n=2) ve görme bozukluğu (n=1) idi. Yirmi hastanın 13'üne cerrahi, 6'sına endovasküler girişim, 1 hastaya ise hibrid yaklaşım uygulandı. Bulgular: Toplam 6 hastada restenoz izlendi. Atipik aort koarktasyonu nedeniyle aortobifemoral bypass uygulan 1 hastanın sağ distal anastomoz bölgesinde anevrizma gelişti. Sol internal karotisine endovasküler girişim uygulanan 1 hastada, işlemden 48 gün sonra geçici iskemik atak izlendi. Olgularımızın takip sürecinde mortalite izlenmedi. Sonuç: TA'da hem cerrahi hem de endovasküler yaklaşımlar sıklıkla kullanılmaktadır. Her ikisinde de izlenen restenoz oranları benzerdir. Bu bağlamda hangi tedavi modalitesinin seçileceği, lezyonun özelliğine ve cerrahın tecrübesine bağlıdır.