AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWe suggest preference of the femoral or internal jugular vein initially, instead of the subclavian vein, because of fewer serious insertion-related complications.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: In this study, we aimed to evaluate central venous catheter insertion related complications and related risk factors in a pediatric intensive care unit.Material and Methods: All patients hospitalized between 17.10.2012 and 24.08.2014 in a pediatric intensive care unit were included in the study. Central venous catheterization patients in terms of age, sex, cause of catheter insertion, and removal, depending on catheter interventions, were evaluated in terms of developing complications and risk factors.Results: A total of 139 catheter insertions were performed. The success rate of catheterization was 95%, attempt complication rate was 21.6%, and catheter-related blood stream infections occurred for 16.2 catheter days per 1000 catheterization days. The median duration of the catheters in place was 14 days (1-68) days. The most common site of intervention was the femoral region (38.8%), followed by subclavian (30.9%) and jugular regions. The most common complication of attemps was arterial puncture (12.2%), followed by malposition (4.3%), pneumothorax (3.5%) and other complications (2.1%). Serious complications were most common in subclavian insertions (p0.05). The risk of infection increased with increased duration of hospitalization (p>0.05). Conclusion: Despite associated complications, central venous catheter placement is a safe procedure in children. We suggest preference of the femoral or internal jugular vein initially, instead of the subclavian vein, because of fewer serious insertion-related complications.
Özet
Amaç: Bu çalışmada çocuk yoğun bakım ünitesinde santral venöz kateter uygulamalarına bağlı komplikasyonlar ve risk faktörlerinin değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Çocuk yoğun bakım ünitesinde 17.10.2012 ve 24.08.2014 tarihleri arasında yatan tüm hastalar çalışmaya dahil edildi. Santral venöz kateter takılan hastalar retrospektif olarak yaş, cinsiyet, kateter takılma ve çıkarılma nedeni, kateter girişimine bağlı gelişen komplikasyonlar ve risk faktörleri açısından değerlendirildi. Bulgular: Toplam 139 kateter girişimi yapıldı. Kateterizasyon başarı oranı %95, girişim komplikasyonu oranı %21,6, kateter ilişkili kan akımı enfeksiyonu oranı her 1000 kateter gününe 16,2 idi. Kateter kalış günü ortanca 14 gün idi. En sık tercih edilen girişim bölgesi femoral bölge (%38,8) idi, bunu takip eden subklavyen (% 30,9) ve juguler (%30,2) bölgeydi. En sık görülen girişim komplikasyonu arterial ponksiyon (%12,2) idi, bunu sırasıyla malpozisyon (%4,3), pnömotoraks (%3,5) ve diğer komplikasyonlar (%2,1) izlemekte idi. Ciddi komplikasyonlar daha çok subklavyen bölge girişimlerinde görüldü (p0,05). Kateter kalış süresinin ve hastanede yatış süresinin uzaması ile enfeksiyon gelişme riskinin arttığı tespit edildi (p>0,05). Sonuç: Çocuk hastalarda santral venöz kateter uygulamasına bağlı komplikasyon gelişimi söz konusu olsa da, santral venöz kateter uygulaması güvenilir bir girişimdir. Femoral ve juguler bölgelerde girişime bağlı ciddi komplikasyonların subklavyen bölgeye göre daha az görülmesi nedeniyle bu bölgeler öncelikli olarak tercih edilmelidir.