AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWe concluded that, since the Çukurova region is an endemic area for Kala-azar and factors leading to transmission are very common, children who present with fever, abdominal distention and anorexia should be evaluated for Kala-azar, and effective preventive measures need to be taken against this infection in this region.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Kala-azar (Visceral leishmaniasis) which is frequently caused by Leishmania (L) donovani, L.infantum and Lchagasi, is a protozoal disease. Visceral dissemination may result in fatal complications, if the disease is not treated. In this retrospective study, we evaluated the clinical and laboratory findings and the treatment modalities of 14 patients with Kala-azar who had been followed up in the Department of Pédiatrie Infectious Disease during the last three years. At the beginning of the disease, the most frequent complaints were abdominal distention (85.7%), fever (78.6%) and anorexia (57.1%). The most prominent findings were marked anemia and hepato splenomegaly. The diagnosis had been confirmed by demonstrating the amastigotes in bone marrow aspiration in 13 patients (92.8%) and by liver biopsy in 1 patient (7.2%). Ten patients (71.4%) were treated with meglumin antimony successfully. We concluded that, since the Çukurova region is an endemic area for Kala-azar and factors leading to transmission are very common, children who present with fever, abdominal distention and anorexia should be evaluated for Kala-azar, and effective preventive measures need to be taken against this infection in this region.
Özet
Kala-azar (Visceral Leishmaniasis;, sıklıkta Leishmania (L) donovani, L. infantum ve L. chagasi tarafından oluşturulan, tedavi edilmediğinde ölümle sonuçlanan protozoal bîr hastalıktır. Bu yazıda, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Balcalı Hastanesi Çocuk Enfeksiyon Hastalıktan Servisinde son 3 yılda izlenen 14 Kala-azar'lı olgu retrospektif olarak incelenerek, hastalığın klinik, laboratuvar ve tedavi özellikleri literatürün ışığında gözden geçirilmiştir. Olgularda en sık görülen başvuru yakınmalarının karın sisliği (%85.7), ateş (%78.6) ve iştahsızlık (%57.1) olduğu ve olguların tümünde anemi ve hepatosplenomegali bulunduğu saptanmıştır. 13 olguda (%92.8) kemik iliğinde, 1 olguda (%7.2) karaciğer biopsi örneğinde amastigotların saptanması ile tanı konulduğu, 10 olguda (%71.4) tek basına meglumin antimonate tedavisi ile şifa sağlandığı görülmüştür. Hastalığın bulasıcılığını kolaylaştıran koşulların yaygın olarak bulunduğu bölgemizde, ateş, karın şişliği, iştahsızlık gibi yakınmalar ile gelen olguların Kala-azar yönünüden değerlendirilmesi ve hastalığın yayılımının engellenmesi için bölgede etkin önlemlerin alınması gerektiği düşünülmüştür.