Journals / Dergiabant / 2021 / Cilt: 9 - Sayı: 1

An Assesment of Ismāʿīl Ḥaqqī Bursavī in His Work Titled Sharḥ Nukhbat al-fikar about Possible Causes of His Negative Attitude for ʿAlī al-Qārī

İsmâil Hakkı Bursevî’nin Şerhu Nuhbeti’l-fiker Adlı Eserinde Ali el-Kârî’ye Karşı Takındığı Olumsuz Tavrın Muhtemel Sebepleri Üzerine Bir Değerlendirme

Journal
Dergiabant
Pages
1–26
Publication Date
2021-05-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bursavī may not have specifically wanted this work to be known.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The biggest problem in Bursavī’s book Sharḥ Nukhbat al-fikar -which is understood that he benefited a lot from ʿAlī al-Qārī’s Sharḥ Sharḥ Nukhbat al-fikar and even made citation from this work at the level of plagiarism- is Bursavī’s negative attitude against ʿAlī al-Qārī.
📊
Key Findings & Data:Bursavī did not mention the name of ʿAlī al-Qārī and his work anywhere in the commentary, and even used an implied and sarcastic style when talking about him, and rarely pointed to him with insulting expressions.
💡
Conclusion & Impact:Bursavī may not have specifically wanted this work to be known.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hadis · Şerh · Ali el-Kârî

Abstract

The biggest problem in Bursavī’s book Sharḥ Nukhbat al-fikar -which is understood that he benefited a lot from ʿAlī al-Qārī’s Sharḥ Sharḥ Nukhbat al-fikar and even made citation from this work at the level of plagiarism- is Bursavī’s negative attitude against ʿAlī al-Qārī. Bursavī did not mention the name of ʿAlī al-Qārī and his work anywhere in the commentary, and even used an implied and sarcastic style when talking about him, and rarely pointed to him with insulting expressions. Bursavī’s negative attitude towards ʿAlī al-Qārī could not be explained by the tradition of the transplant at that time or by his reputation that did not require mentioning the name of ʿAlī al-Qārī’s commentary, as well as the views ʿAlī al-Qārī put forward in most of the related discussion topics. It does not seem possible to attribute it to the side of the Ḳāḍīzādelī movement, which is the anti-Muḥyī’l-Dīn Ibn al-ʿArabī front. Because we have determined that Bursavī mentions ʿAlī al-Qārī and his work by name in some of his works, except Sharḥ Nukhbat al-fikar. After all these mentioned issues, there remains only one reason that we think that Bursavī’s negative attitude towards ʿAlī al-Qārī can cause this negative attitude, which is such a method because he does not want Bursavī’s own commentary to remain in the shadow of ʿAlī al-Qārī’s commentary and It is possible that he may have adopted style. Bursavī may not have specifically wanted this work to be known.

Özet

Şerhu Nuhbeti’l-fiker adlı eserinde, Ali el-Kârî’nin Şerhu Şerhi Nuhbeti’l-fiker adlı eserinden çok fazla istifade ettiği anlaşılan, hatta intihal derecesine varacak seviyede bu eserden alıntılar yaptığı müşahade edilen Bursevî’nin bu eserinde göze çarpan en büyük problem Bursevî’nin Ali el-Kârî’ye karşı takındığı olumsuz tavırdır. Bursevî şerhinin hiçbir yerinde Ali el-Kârî ve eserinin ismini zikretmemiş, hatta ondan söz ederken imalı ve alaycı bir üslup kullanmış, nadiren de olsa hakaret içeren ifadelerle ona işaret etmiştir. Bursevî’nin, Ali el-Kârî’ye karşı takındığı bu olumsuz tavrı, o dönemdeki nakil geleneğiyle veya Ali el-Kârî’nin şerhinin ismini zikretmeye ihtiyaç bırakmayan şöhretiyle açıklamak mümkün olmadığı gibi Ali el-Kârî’nin, Muhyiddîn İbnü’l-Arabî karşıtı cephe olan Kadızâdeliler tarafında yer almasına bağlamak da mümkün gözükmemektedir. Zira Bursevî’nin Şerhu Nuhbeti’l-fiker dışındaki bazı eserlerinde Ali el-Kârî ve eserinden ismen söz ettiğini tesbit etmiş bulunmaktayız. Buna ilâveten Bursevî’nin muhtelif eserlerinde, Ali el-Kârî’nin Şerhu Şerhi Nuhbeti’l-fiker’i dışındaki diğer eserlerinden bahsederken bazen müellif ve eser ismi birlikte, bazen sadece müellif ismiyle, bazen de müellif ismi olmadan eser isimleriyle söz etmesi bu kanaatimizi destekler mâhiyettedir. Bu kanaatimizi destekleyen diğer bir husus da Bursevî’nin mezkur eserlerini te’lif ettiği tarihler dikkate alındığında, zaman içinde Ali el-Kârî hakkındaki düşüncelerinde olumludan olumsuz yöne veya olumsuzdan olumlu yöne doğru bir kayma olduğu ihtimalinin ortadan kalkmış olmasıdır. Bütün bu zikredilen hususlardan sonra Bursevî’nin Ali el-Kârî’ye karşı takındığı bu olumsuz tavra neden olabileceğini düşündüğümüz tek bir sebep kalmaktadır ki o da Bursevî’nin kendi şerhinin, Ali el-Kârî’nin şerhinin gölgesinde kalmasını istemediği için böyle bir yöntem ve üslup benimsemiş olabileceği ihtimalidir. Bursevî bu eserin bilinmesini özellikle istememiş olabilir.

🔖

Cite This Article

SARI, N. (2021). An Assesment of Ismāʿīl Ḥaqqī Bursavī in His Work Titled Sharḥ Nukhbat al-fikar about Possible Causes of His Negative Attitude for ʿAlī al-Qārī. Dergiabant, Cilt: 9 - Sayı: 1, 1–26. https://ajindex.com/articles/484704

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Akçay, Mustafa. “Ebeveyn-i Resul Tartışmalarında Zahidu’l-Kevserî’nin Yeri ve Bir Hatanın Düzeltilmesi”. Uluslararası Düzceli M. Zâhid Kevserî Sempozyumu 24-25 Kasım 2007 (Düzce 2007), 591-602.
  2. Akçay, Mustafa. Ebeveyn-i Resûl Risâleleri. İstanbul: Yeni Akademi Yayınları, 2005.
  3. Akçay, Mustafa. “Hz. Peygamber’in Anne-Babasının (Ebeveyn-i Resûl) Dînî Konumuna Dâir Ebû Hanîfe’ye Atfedilen Görüş Etrafındaki Tartışmalar”. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 19 (Sakarya 2009), 1-27.
  4. Akçay, Mustafa. “Kemâl Paşazâde ve “fî Hakkı Ebeveyni’n-Nebî” Adlı Risâlesinin Tahlil ve Değerlendirmesi”. EKEV Akademi Dergisi –Sosyal Bilimler– 9/22 (Erzurum 2005), 127-142.
  5. Akçe, Zübeyir. İsmâil Hakkı Bursevî’nin Tuhfe-i Recebiyye Edlı Eseri (İnceleme-Metin). Urfa: Harran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2008. Âkifzâde, Abdürrahîm b. İsmâil el-Amâsî el-Merzifonî. Kitâbü’l-Mecmû’ fi’l-meşhûd ve’l-mesmû’. Milli Eğitim Bakanlığı Çorum İl Halk Ktp., 27011, 165 vr. (229 sayfa). çev. Hikmet Özdemir. İstanbul: Özfa Matbaacılık, 1998.
  6. Akman, Mustafa. “Firavun’un İmânı Konusunda Celâleddin ed-Devvânî ile Ali el-Kârî Arasındaki Polemik”. II. Uluslararası El Ruha Sosyal Bilimler Kongresi Tam Metin Kitabı, 9-11 Şubat 2018 Şanlıurfa (Şanlıurfa 2018),15-20.
  7. Akpınar, Ali. “Şemseddin Sivasî’ye Göre Hz. Hızır’ın Kimliği / Mahiyeti”. Osmanlılar Döneminde Sivas: Sempozyum Bildirileri, 21-25 Mayıs 2007 2 (2007), 121-136. Ali el-Kârî, Ali b. Sultân Muhammed el-Kârî. el-Edeb fî Receb. nşr. Meşhûr Hasen Selmân. Beyrut: el-Mektebü’l-İslâmî, 1411/1991. Ali el-Kârî, Ali b. Sultân Muhammed el-Kârî. Edilletü mu’tekadi Ebî Hanîfete’l-A’zam fî (hakkı) ebeveyi’r-Rasûl aleyhi’s-salâtü ve’s-selâm. Süleymaniye Ktp., Damad İbrahim Paşa, 298. nşr. Meşhûr Hasen Selmân. Medine: Mektebetü’l-Gurabâi’l-Eseriyye, 1413/1993. Ali el-Kârî, Ali b. Sultân Muhammed el-Kârî. el-Esrâru’l-merfûa fi’l-ahbâri’l-mevzûa (el- Mevzûâtü’l-kübrâ). nşr. Muhammed b. Lütfî es-Sabbâğ. Beyrut: el-Mektebü’l-İslâmî, 1406/1986. Ali el-Kârî, Ali b. Sultân Muhammed el-Kârî. Ferrü’l-avn mimmen yeddaî (min müddeaî) îmâne (îmâni) Firʻavn. Süleymaniye Ktp., Esad Efendi, 1186, vr. 7-35. Mecmûatü resâil fî vahdeti’l-vücûd adlı mecmûanın içinde, İstanbul 1294, 115-163. Ali el-Kârî, Ali b. Sultân Muhammed el-Kârî. Keşfü’l-hidr an emri’l-Hıdr. Süleymaniye Ktp., Fatih, 5327; Esad Efendi, 1446; Ârif Hikmet, 82/24, 211/9. el-Hazer fî emri’l-Hadır. nşr. Muhammed Hayr Ramazan Yûsuf. Dımaşk: Dârü’l-Kalem - Beyrut: Dârü’ş-Şâmiyye, 1