SavedAdd your journal

Journals / ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 9 - Sayı: 2

Türkiye'deki Tüketicilerin Katı Atıkların Geri Dönüşümü Konusundaki Bilinç Düzeylerinin ve Farkındalıklarının Belirlenmesi

Alptekin Mert YILMAZ
Özge NİYAZ
Oktay TOMAR
Pages
379–392
Publication Date
2021-12-21
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu nedenle özellikle yerel yönetimler kanalıyla geri dönüşüm kutularının sayılarının arttırılması ve bu kutulara her atık için ayrı bölmeye sahip olma özelliği kazandırılarak geri dönüşüm kutularının çeşitliliğinin sağlanması önerilmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Her geçen gün artan dünya nüfusuna paralel olarak insan ihtiyaçlarını karşılamak niyeti ile tüketim de artmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Geri dönüşüm, yeniden değerlendirilme imkanı olan katı atıkların, çeşitli işlemlerden geçirilerek yeniden üretim sürecine dahil edilmesidir.
💡
Conclusion & Impact:Bu nedenle özellikle yerel yönetimler kanalıyla geri dönüşüm kutularının sayılarının arttırılması ve bu kutulara her atık için ayrı bölmeye sahip olma özelliği kazandırılarak geri dönüşüm kutularının çeşitliliğinin sağlanması önerilmektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Davranış · Geri Dönüşüm · Tutum

Özet

Her geçen gün artan dünya nüfusuna paralel olarak insan ihtiyaçlarını karşılamak niyeti ile tüketim de artmaktadır. Bununla birlikte katı atık miktarı da yükselmektedir. Geri dönüşüm, yeniden değerlendirilme imkanı olan katı atıkların, çeşitli işlemlerden geçirilerek yeniden üretim sürecine dahil edilmesidir. Geri dönüşüm programlarının başarısı, tüketicilerin katılımı ile doğru orantılıdır. Bu sebeplerle atıkların geri dönüşümünde tüketici davranışlarının araştırılması büyük öneme sahiptir. Bu çalışmanın amacı Türkiye’deki tüketicilerin katı atıkların geri dönüşümü konusundaki bilinç düzeylerinin ve farkındalıklarının belirlenmesidir. Bu çalışmada online anket formu ile elde edilen birincil veriler kullanılmıştır. Çalışma kapsamında örnekleme yöntemi kullanılarak belirlenen 415 tüketici ile anket yapılmıştır. Anketlerden elde edilen birincil veriler, temel istatistiki yöntemler ile değerlendirilmiştir. Çalışma sonuçlarına göre; Türkiye’deki tüketicilerin %47,7’si cam eşyaları, %41,4’ü plastik malzemeleri, %53,5’i kağıt, karton ve türevlerini, %41,4’ü kumaş eşyaları ve %39,8’i elektronik eşyalar ve pilleri geri dönüşüme ayırdıklarını belirtmişlerdir. Araştırma kapsamındaki tüketicilerin bilinç düzeyleri genel olarak yüksektir. Türkiye’deki tüketicilerin geri dönüşüm ile ilgili ana sorunları; geri dönüşüm yapmak isteyen tüketiciler için sağlanan imkanların yetersiz olmasıdır. Bu nedenle özellikle yerel yönetimler kanalıyla geri dönüşüm kutularının sayılarının arttırılması ve bu kutulara her atık için ayrı bölmeye sahip olma özelliği kazandırılarak geri dönüşüm kutularının çeşitliliğinin sağlanması önerilmektedir.

🔖

Cite This Article

YILMAZ, A. M., NİYAZ, Ö., TOMAR, O. (2021). Türkiye'deki Tüketicilerin Katı Atıkların Geri Dönüşümü Konusundaki Bilinç Düzeylerinin ve Farkındalıklarının Belirlenmesi. ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 2, 379–392. https://ajindex.com/articles/483387

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Ak, Ö., Genç, A.T., 2018. Üniversite öğrencilerinin geri dönüşüm bilinci üzerine bir araştırma: Sakarya üniversitesi örneği. Uluslararası Ekonomik Araştırmalar Dergisi. 4(2), 19-39.
  2. Aksoylu, Z., Savlak, N. Y., Yanğıç, Ç., Çağındı, Ö., Köse, E., 2014. Manisa il merkezinde bireylerin ekmek çeşitlerini tüketim alışkanlıklarının belirlenmesi. Gıda. 39(3), 147-154.
  3. Alhassan, H., Asante, F. A., Oteng-Ababio, M., Bawakyillenuo, S., 2018. Application of theory of planned behaviour to households’ source separation behaviour in Ghana. Management of Environmental Quality: An International Journal. Vol. 29 No.4, pp. 704-721.
  4. Ara, S., Khatun, R., Uddin, M. S., 2021. Urbanization Challenge: Solid Waste Management in Sylhet City, Bangladesh. International Journal of Engineering Applied Sciences and Technology. Vol. 5, Issue 10, ISSN No. 2455-2143, Pages 20-28.
  5. Arain, A. L., Pummill, R., Adu-Brimpong, J., Becker, S., Green, M., Ilardi, M.,. & Neitzel, R. L., 2020. Analysis of e-waste recycling behavior based on survey at a Midwestern US University. Waste Management. 105, 119-127.
  6. Arıcı, H., 2006. İstatistik: Yöntemler ve Uygulamalar (Geliştirilmiş 16. Baskı). Ankara:
  7. Meteksan Matbaası. Baş, T., 2010.
  8. Anket. Seçkin Yayıncılık, Ankara.
  9. Başev, S. E., 2016. Recycling Behaviour of Students and the Effect of Sociodemographic Characteristics on Their Behaviour. Global Media Journal: Turkish Edition. 6(12). Bayraktar, S., Çobanoğlu, E., 2016. Türkiye’de Geri Dönüşüm: 2006 ve 2012 Yılları Arasında Tüketici Motivasyonu, Tutum ve Davranışlarının Karşılaştırmalı Analizi. Akdeniz İİBF Dergisi. 16(33), 1-33.
  10. Bendak, S., Attili, A. B., 2017. Consumers Attitude and Behavior Towards Domestic Waste Recycling in Developing Countries: A Case Study. Adv Recycling Waste Manag. 2: 124. Bezzina, F. H., Dimech, S., 2011. Investigating the determinants of recycling behaviour in Malta. Management of Environmental Quality: An International Journal. Vol. 22 No. 4, pp. 463-485.
  11. Birsen, V., 2020. Üniversite öğrencilerinin geri dönüşüm davranışlarına ilişkin görüş ve tutumlarının belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Çağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Björklund, A. E., Finnveden, G., 2007. Life cycle assessment of a national policy proposal–The case of a Swedish waste incineration tax. Waste Management. 27(8), 1046-1058.
  12. Boone, H. N., Boone, D. A., 2012. Analyzing likert data. Journal of Extension. 50(2), 1-5.
  13. Botetzagias, I., Dima, A. F., Malesios, C., 2015. Extending the theory of planned beha