AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis article supports that the leader's power and the party oligarchy's anti-democratic doctrines against the necessary tolerance and intra-party democracy that should be created during the transfer of fair requests is one of the biggest problems of Turkish political life and democracy.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
GAYTANCIOĞLU, Kaan, A Forgotten Movement From Turkish Politics of 1990s: "Flowers of Sorrow" of Democratic Leftist Party, CTAD, Volume 12, Issue 23, (Spring 2016), pp. 369-401. It has been observed that the culture of intra-party democracy has not reached to the desired level in Turkish political life yet. Thus, transferring any request coming from the grassroots to headquarters can be considered as a revolt by the party leader and top management. Based on this, the leader and/or top management activate the intra-party discipline mechanism in order to silence "objectors" and enable their exclusion in an undemocratic way. This article focuses on the rejection of the requests of a movement called "Flowers of Sorrow" led by the 19th and 20th term Edirne MP Erdal Kesebir, which tried to transfer the problems of Democratic Leftist Party from the grassroots to general president Bülent Ecevit between 1996-1997, by intra-party disciplinary frame. The same article questions whether the use of intra-party disciplinary mechanism for the favor of the leader and top management in order to reject the requests from different orientations affects the democracy negatively or not. This article supports that the leader's power and the party oligarchy's anti-democratic doctrines against the necessary tolerance and intra-party democracy that should be created during the transfer of fair requests is one of the biggest problems of Turkish political life and democracy.
Özet
GAYTANCIOĞLU, Kaan, 1990'ların Türkiye Siyasetinden Unutulmuş Bir Hareket: Demokratik Sol Parti'nin "Çile Çiçekleri", CTAD, Yıl 12, Sayı 23 (Bahar 2016), s. 369-401. Türk siyasal yaşamında parti içi demokrasi kültürünün henüz istenilen seviyeye erişemediği gözlemlenmektedir Bu nedenle tabandan gelen herhangi bir talebin merkeze iletilmesi, lider ve üst yönetim tarafından kendilerine bir başkaldırı olarak algılanabilmektedir. Buna istinaden lider ve/veya üst yönetim, "muhaliflerin" seslerini kısabilmek adına parti içi disiplin mekanizmasını devreye sokmakta ve bu kişiler hakkında çoğunlukla demokratik olmayan bir şekilde, ihraç hükmünün alınmasını sağlamaktadır. Bu makale de, 1996 ve 1997 yılları arasında Demokratik Sol Parti içinde tabandan geldiği öne sürülen şikâyet ve önerileri genel başkanı Bülent Ecevit'e iletmeye çalışan, başını 19'uncu ve 20'nci dönem Edirne milletvekili Erdal Kesebir'in çektiği "Çile Çiçekleri" Hareketinin, taleplerinin, parti içi disiplin çerçevesinde geri çevrilmesini konu almaktadır. Ayrıca makale, parti içi disiplin mekanizmasının liderin ve üst yönetimin lehine kullanılarak, parti içindeki farklı renklerin ihraç kararlarıyla yok sayılmasının, demokrasiyi olumsuz etkileyebileceğini değerlendirmektedir. Makale, parti içi disiplinin, örgütte eylem ve söylem bütünlüğü adına tutarlık sağladığına önem atfetmekle beraber, haklı talepleri iletme aşamasında ortaya çıkması gereken parti içi demokrasi ve hoşgörü ortamı karşısında lider sultasının veya partinin oligarşik yapısının anti-demokratik yaptırımlarının, Türk siyasal yaşamının ve demokrasisinin en önemli sorunlarından biri olduğunu savunmaktadır.