AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAdequate treatment of anxiety symptoms and addressing purposefulness are potential targets for planning behavioral interventions.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: Despite its implications for quality of life, temperament, and character in multiple sclerosis are underexplored. We aimed to explore temperament and character traits, their association with clinical characteristics, and explore the factors that impact depression in patients with relapsing-remitting multiple sclerosis (RRMS).Material and Methods: This cross-sectional study enrolled 67 patients (male/female=12/55) (median age=30 (18-53)) and 50 age-and gender-matched healthy controls (HCs) (male/female=16/34) (median age= 26.5 (18-60)) using a convenience sampling method. Temperament and Character Inventory, Beck Depression and Beck Anxiety Inventories, and Structured Clinical Interview for DSM-Axis I Disorders-SCID-I were applied. Results: In the patient group there were 45 MS patients with no psychiatric comorbidity (MSN) and 22 MS patients with psychiatric comorbidity (MSP). Higher self-forgetfulness was observed in the MSP group compared with MSN and HC groups. MSP and MSN demonstrated higher total harm avoidance than HCs. MSP group showed lower total self-directedness compared with HCs. While EDSS, duration of disease, or the number of relapses did not impact depression scores; higher anxiety (Β=0.416) and lower purposefulness (Β=-1.565) significantly impacted them (R2=.50, F=32.459). Conclusion: Temperament and character differences were observed in patients with and without psychiatric comorbidity. Higher anxiety levels and the difficulty to establish and attain meaningful goals may relate to higher depression levels. Future studies with larger samples examining coping, health behaviors, and resilience as potential mediators or moderators between self-forgetfulness and psychiatric disorders may aid in defining interventions for psychiatric disorders. Adequate treatment of anxiety symptoms and addressing purposefulness are potential targets for planning behavioral interventions.
Özet
Amaç: Yaşam kalitesi üzerindeki etkilerine rağmen, multipl sklerozda mizaç ve karakter yeterince araştırılmamıştır. Mizaç ve karakter boyutlarını, i, bunların klinik özelliklerle ilişkisini ve depresyon şiddetini etkileyen faktörleri tekrarlayan ve düzelen multiple skleroz (TDMS) hastalarında incelemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Bu kesitsel çalışmaya, elverişli örnekleme yöntemiyle 67 hasta (erkek/kadın=12/55) (medyan yaş=30 (18-53)) ve yaş ve cinsiyet açısından eşleştirilmiş 50 sağlıklı kontrol (SK) (erkek/kadın=16/34) (medyan yaş= 26.5 (18-60)) alındı. Mizaç ve Karakter Envanteri, Beck Depresyon ve Beck Anksiyete Envanterleri, DSM-Eksen I Bozuklukları için Yapılandırılmış Klinik Görüşme uygulandı. Bulgular: Hasta grubu içinde, psikiyatrik komorbiditesi olan 45 (MSP), psikiyatrik komorbiditesi olmayan (MSO) 22 hasta bulunuyordu. MSP grubu, MSO grubuna ve SK’lere göre daha yüksek kendilik kaybı gösterdi. MSP grubu ve MSO grubu toplam zarardan kaçınma puanları SK’lere kıyasla yüksekti. Toplam kendini yönetme puanları MSP grubunda SK’lerden düşüktü. EDSS, hastalık süresi, toplam nüks sayısı depresyon şiddetini etkilemezken; yüksek anksiyete (Β=0,416) ve düşük amaçlılık düzeyleri (Β=-1,565) depresyon düzeyini anlamlı derecede etkilemekteydi (R2=0.50, F=32.459). Sonuç: Komorbid psikiyatrik bozukluğu olan ve olmayan hastalar arasında mizaç ve karakter özellikleri açısından farklılıklar gözlendi. Artmış anksiyete düzeyleri; anlamlı hedefler belirleme ve bunlara ulaşmada güçlük, artmış depresyon düzeyleriyle ilişkili olabilir. Gelecek çalışmalar, daha geniş örneklemlerde, baş etme, sağlık davranışları ve dayanıklılığın kendilik kaybı ve psikiyatrik bozukluklar arasındaki aracı ve düzenleyici rolünü inceleyerek, psikiyatrik bozukluklara yönelik müdahalelerin tanımlanmasına yardımcı olabilir. Anksiyete belirtilerinin etkin tedavisi ve yaşam amaçlarının ele alınması, davranışsal müdahalelerin planlanması için olası hedeflerdir.