AI Summary & Key Takeaways
AI InsightBlood samples and specimen of TMJ were harvested fromall rats and examined histopathologically and biochemically.Results: BTX-A and 0.9% NaCl solution groups showed some improvementcompared with untreated MIA group but it was not statistically significant.There was no sign of trauma in 0.9% NaCl solution-injected healthy group.Pathological findings were also consistent with the biochemical results.Conclusion: BTX-A was not successful at treatment of OA and is not a proper selection especially when used intra-articularly.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The aim of this study is to investigate the changes of temporomandibular joint (TMJ) by experimentally induced osteoarthritis (OA) andthe effectiveness of botulinum toxin A (BTX-A) treatment via histopathological and biochemical methods.Methods: Sprague-Dawley rats, aged 8 to 10 weeks, were used in thisstudy. Intra-articular monosodium iodoacetate (MIA) solution was injected bilaterally into two experimental groups to induce TMJ osteoarthritis.Sterile 0.9% NaCl solution was injected to TMJ of healthy control group bilaterally to investigate the effect of trauma by intra-articular injection. Development of experimental osteoarthritis took 4 weeks, and blood sampleswere harvested from MIA group and examined to prove the presence ofinduced osteoarthritis. OA-induced eight rats with BTX-A. Another OA-induced eight rats were classified as a control group and intra-articular 0.9%NaCl solution was injected bilaterally. All samples were sacrificed 6 weeksafter treatment. Blood samples and specimen of TMJ were harvested fromall rats and examined histopathologically and biochemically.Results: BTX-A and 0.9% NaCl solution groups showed some improvementcompared with untreated MIA group but it was not statistically significant.There was no sign of trauma in 0.9% NaCl solution-injected healthy group.Pathological findings were also consistent with the biochemical results.Conclusion: BTX-A was not successful at treatment of OA and is not a proper selection especially when used intra-articularly.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, deneysel olarak indüklenen osteoartrit (OA) ile temporomandibular eklemin (TME) değişikliklerini ve histopatolojik ve biyokimyasal yöntemlerle botulinum toksin A'nın (BTX-A) etkinliğini araştırmaktır. Yöntemler: Bu çalışmada 8 ila 10 haftalık Sprague dawley fareleri kullanılmıştır. TME osteoartritini indüklemek için iki deney grubuna iki taraflı olarak intraartiküler monosodyum iyodoasetat (MIA) solüsyonu enjekte edilmiştir. İntraartiküler enjeksiyon ile travmanın etkisini araştırmak için sağlıklı kontrol grubunun TME'sine steril %0,9'luk NaCl solüsyonu ikili olarak enjekte edilmiştir. Deneysel osteoartritin gelişimi 4 hafta sürdü ve kan örnekleri MIA grubundan elde edildi ve indüklenen osteoartrit varlığını ispatlamak için incelendi. OA, BTX A ile 8 sıçanı indüklemiştir. OA ile indüklenen bir başka sıçan kontrol grubu olarak sınıflandırılmış ve bilateral eklem içi %0,9 NaCl solüsyonu enjekte edilmiştir. Tüm numuneler, tedaviden 6 hafta sonra sakrifiye edilmiştir. Kan örnekleri ve TMJ örneği tüm sıçanlardan hasat edildi ve histopatolojik ve biyokimyasal olarak incelenmiştir. Bulgular: Gruplar. BTX-A ve %0,9 NaCl çözelti grupları, tedavi edilmemiş MIA grubuna kıyasla bir miktar iyileşme gösterdi, ancak istatistiksel olarak anlamlı değildir. %0.9 NaCl solüsyonu enjekte edilen sağlıklı grupta travma belirtisi yoktur. Patolojik bulgular aynı zamanda biyokimyasal sonuçlar ile de uyumluydu. Sonuç: BTX-A, OA tedavisinde başarılı değildi ve özellikle de intraartiküler kullanıldığında uygun bir seçim değildir.