AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOur aim was to determine whether PR affects the QOL in patients.Methods: Overall, 85 patients with PR and 90 healthy controls were enrolled in the study.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Few investigations have assessed the quality of life (QOL) in patients with pityriasis rosea (PR). Our aim was to determine whether PR affects the QOL in patients.Methods: Overall, 85 patients with PR and 90 healthy controls were enrolled in the study. Each participant completed the Dermatology Life Quality Index (DLQI). The severity of PR and pruritus was assessed using the Pityriasis Rosea Severity Score (PRSS) and visual analog scale (VAS), respectively.Results: The overall DLQI scores of the 85 patients with PR (median: 6; range 1–28) were significantly higher than that of the 90 controls (median: 1; range 0–8). Notably, the DLQI scores of patients with PR decreased significantly following treatment (median: 2; range 0–20). The median PRSS score of 47 patients with PR who attended follow-ups was 24 before treatment (range 2–48) and significantly decreased to 9 (range 0–42) after treatment. A strong, positive correlation was observed between the PRSS scores and DLQI scores of patients before (r=0.359; p=0.000) and after (r=0.628; p=0.000) treatment.Conclusion: The DLQI of patients with PR decreases significantly after treatment, and QOL correlates with rash severity. Therefore, we recommend treating this self-limiting condition, especially in patients presenting with severe disease.
Özet
Amaç: Az sayıda araştırma pitriazis rozea (PR) hastalarında yaşam kalitesini değerlendirmiştir. Amacımız PR hastalarında yaşam kalitesinin etkilenip etkilenmediğini belirlemektir. Yöntemler: Seksen beş PR hastası ve 90 sağlıklı kontrol çalışmaya dahil edildi. Her katılımcı Dermatoloji Yaşam Kalitesi İndeksini (DYKİ) tamamladı. PR ve kaşıntı şiddeti sırasıyla Pitriasis Rozea Şiddet Skoru (PRŞS) ve görsel analog skala (GAS) kullanılarak değerlendirildi. Bulgular: PR’li 85 hastanın toplam DYKİ skorları (ortanca: 6; aralık 1-28), 90 kontrol grubundan (ortanca: 1; aralık 0-8) anlamlı derecede yüksekti. PR hastalarının DYKİ skorları tedaviden sonra anlamlı şekilde azaldı (ortanca: 2; aralık 0- 20). Takip edilebilen 47 PR hastasinin ortanca PRŞS skoru tedaviden önce 24 (dağılım 2-48) iken tedaviden sonra anlamlı şekilde azalarak 9 (0-42) oldu. Tedavi öncesi PRŞS skorları ile DYKİ skorları arasında pozitif korelasyon bulundu (r=0,359; p=0,000). Hastaların DYKİ ve PRŞS skorları arasında tedavi oncesinde ve tedavi sonrasinda pozitif ve kuvvetli korelasyon vardı (r=0,628; p=0,000). Sonuç: PR’li hastaların DYKİ’leri tedaviden sonra önemli ölçüde azaldığından ve yaşam kalitesi döküntü şiddeti ile korele olduğundan, kendiliğinden düzelen bu hastalığın, özellikle hastalık şiddeti yüksek olan hastalarda tedavi edilmesini önermekteyiz.