SavedAdd your journal

Journals / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 17 - Sayı: 3

İLKOKUL BİRİNCİ SINIF ÖĞRENCİLERİNİN SIRADA YANLIŞ OTURMA BİÇİMLERİNİN VE NEDENLERİNİN İNCELENMESİ

Özgür BABAYİĞİT
Pages
1144–1171
Publication Date
2017-09-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırma sonuçlarına dayalı olarak önerilerde bulunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı, ilkokul birinci sınıf öğrencilerinin sırada yanlış oturma biçimlerinin belirlenmesi ve nedenlerinin incelenmesidir.
📊
Key Findings & Data:Araştırma 2016 yılı ekim ayında gerçekleştirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Araştırma sonuçlarına dayalı olarak önerilerde bulunulmuştur.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:2016 Verileri
⚙️Variables:İlkokul · birinci sınıf · masa

Özet

Bu araştırmanın amacı, ilkokul birinci sınıf öğrencilerinin sırada yanlış oturma biçimlerinin belirlenmesi ve nedenlerinin incelenmesidir. Araştırma 2016 yılı ekim ayında gerçekleştirilmiştir. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması (örnek olay, case study) türündedir. Araştırmanın katılımcılarını, Eskişehir ili Tepebaşı ilçesinde bir ilkokulda öğrenim gören 176 birinci sınıf öğrencisi ve bu öğrencileri okutan 8 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Katılımcı birinci sınıf öğrencilerinin boy ölçümleri yapılmıştır. Araştırmada veriler yarı yapılandırılmış görüşme formuyla ve gözlemle toplanmıştır. Yarı yapılandırılmış görüşme formu ile birlikte yapılan görüşmeler ses kayıt cihazıyla kaydedilmiştir. Araştırmacı gözlemler esnasında sınıfın en arkasında oturarak, katılımcı gözlemci rolünde öğrencileri gözlemlemiştir. Araştırmacı tarafından yapılan gözlemler gözlem formuna kaydedilmiştir. Gözlemler esnasında öğrencilerin yanlış oturma biçimleri fotoğraf makinesiyle resimlenmiştir. Verilerin analizinde tematik analiz kullanılmıştır. Araştırma sonucunda öğrencilerin yanlış oturma biçimleri temalandırılarak açıklanmıştır. Yanlış oturma biçimleri olarak, öne eğilme; ayaklarını kalçanın altına alma, ayağa kalkma, sandalyenin önünde bacaklarını toplama tespit edilmiştir. Yanlış oturma nedenleri olarak masa ve sandalyelerin öğrenciler için yüksek olduğu; sandalye oturma derinliğinin fazla olduğu; kreşte, anaokulunda ve evde edinilen yanlış alışkanlıkların etkisinin olduğu belirlenmiştir. Araştırma sonuçlarına dayalı olarak önerilerde bulunulmuştur.

🔖

Cite This Article

BABAYİĞİT, Ö. (2017). İLKOKUL BİRİNCİ SINIF ÖĞRENCİLERİNİN SIRADA YANLIŞ OTURMA BİÇİMLERİNİN VE NEDENLERİNİN İNCELENMESİ. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 3, 1144–1171. https://ajindex.com/articles/466

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Açık, E., Kayıhan, H., Aran, O. T. (2014). İlköğretim okullarında okul mobilyasının antropometrik uygunluğunun değerlendirilmesi – pilot çalışma, Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, 2 (3), 131-140.
  2. Akyol, H. (2006). Türkçe ilk okuma yazma öğretimi (5. Baskı). Ankara:
  3. Pegem A Yayıncılık. Başaran, M., Karatay, H. (2005).
  4. Eğik el yazısı öğretimi, Milli Eğitim. 33, (168). Bezer, M., Erol, B., Aydın, N., Kocaoğlu, B., Güven, O. (2003). Çocukluk çağı sırt ve bel ağrıları. Türkiye Aile Hekimliği Dergisi, 7 (1), 9-17.
  5. Braun, V., Clarke V. (2006) Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3 (2), 77-101.
  6. Creswell, J. W. (2007). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches (2nd ed.). United States of America: Sage Publications, Inc. Creswell, J. W. (2013). Araştırma deseni: nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları. (Çev. Ed: S. B. Demir). İstanbul:
  7. Eğiten Kitap. Duran, E. (2009). Bitişik eğik yazı öğretimi çalışmalarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Yayımlanmamış doktora tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Elibol, G. C., Kılıç, Y., Ulupınar, M., Burdurlu, E. (2005). 12-15 yaşlarındaki öğrencilerin antropometrik ölçülerinin belirlenmesi ve okul mobilyalarına uyarlanması. Ergonomi 11. Ulusal Kongresi. İstanbul Teknik Üniversitesi Endüstri Mühendisliği Bölümü. Hofmesiter, A. M. (1992). Handwriting resource book. http://iseesam.com/content/teachall/text/langart/programs/writing.htm İlköğretim Okulu Türkçe Eğitimi Yazı Dersi Öğretim Programı (1997). Milli Eğitim Bakanlığı Tebliğler Dergisi. Kasım 1997, 2482. İlköğretim Türkçe Dersi Öğretim Programı ve Kılavuzu (1-5. Sınıflar) (2009). Milli Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı. Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü Basım Evi. Merriam, S. B. (2013). Nitel araştırma desen ve uygulama için bir rehber. Selahattin Turan (Çeviri Editörü). Ankara:
  8. Nobel Akademik Yayıncılık. Miles, B., Huberman, M. (2015). Genişletilmiş bir kaynak kitap: nitel veri analizi (Çev. Ed: Sadegül Akbaba Altun - Ali Ersoy). Ankara:
  9. Pegem Akademi. Ott, P. (1997). How to detect and manage dyslexia. United Kingdom: Heinemann Educational Publishers.
  10. Öztürk, Ç. (2016). Çocukların okul çantaları fazla ağır olmasın. Gimsa Haber Gazetesi. 29.01.2019. Sayfa:7. Panagiotopoulou, G., Christoulas, K., Papanckolaou, A., ve Mandroukas, K. (2004). Classroom furniture dimensions and anthropometric measures in primary school. Applied Ergonomics, 35 (2), 121-128.