Journals / Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2015 / Cilt: 4 - Sayı: 2

The Role of Self-Efficacy on Personal Growth Initiative among Research Assistants

Araştırma Görevlilerinin Bireysel Gelişim İnisiyatifinde Özyeterliğin Rolü*

Pages
418–432
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The findings were revealed that there is a moderate relationship between self-efficacy and personal growth initiative levels of research assistants, and the self-efficacy level of research assistants is a statistically significant predictor of their personal growth initiative level.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The aim of the current study is to determine the relationship between self-efficacy and personal growth initiative levels of research assistants.
📊
Key Findings & Data:The study, designed as a correlational research, has a total of 408 research assistant participants working in state universities located in İstanbul and Ankara.
💡
Conclusion & Impact:The findings were revealed that there is a moderate relationship between self-efficacy and personal growth initiative levels of research assistants, and the self-efficacy level of research assistants is a statistically significant predictor of their personal growth initiative level.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2010 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The aim of the current study is to determine the relationship between self-efficacy and personal growth initiative levels of research assistants. The study, designed as a correlational research, has a total of 408 research assistant participants working in state universities located in İstanbul and Ankara. As data collection tools, the "General Self-efficacy Scale" which was developed by Sherer and Adams (1983) originally and translated into Turkish by Yıldırım and İlhan (2010), and the "Personal Growth Initiative Scale (PGIS)" developed by Robitschek (1998) and adapted into Turkish by Akın and Anlı (2011), was used. The data was collected during the spring term of 2014/2015 academic year. The construct validity of the scales used within the study was tested by confirmatory factor analysis, and as for the internal reliability, Cronbach alpha values were calculated. The data was analyzed by conducting t test, ANOVA, Pearson correlation and multiple linear regression. The findings were revealed that there is a moderate relationship between self-efficacy and personal growth initiative levels of research assistants, and the self-efficacy level of research assistants is a statistically significant predictor of their personal growth initiative level.

Özet

Bu çalışmanın amacı, araştırma görevlilerinin özyeterlik inançları ile bireysel gelişim inisiyatifi düzeyleri arasındaki ilişinin incelenmesidir. İlişkisel tarama modelinin kullanıldığı bu çalışmada, çalışma grubunu İstanbul ve Ankara'da bulunan devlet üniversitelerinde görev yapmakta olan 408 araştırma görevlisi oluşturmaktadır. Çalışmada veri toplama aracı olarak Sherer ve Adams'ın (1983) geliştirdiği ve Yıldırım ve İlhan'ın (2010) Türkçe'ye uyarladığı "Genel Özyeterlik Ölçeği" ile Robitschek'in (1998) geliştirdiği ve Akın ve Anlı'nın (2011) Türkçe uyarlama çalışmalarını yürüttüğü "Bireysel Gelişim İnisiyatifi Ölçeği" kullanılmıştır. Veriler 2014-2015 öğretim yılı bahar döneminde toplanmıştır. Ölçeklerin yapı geçerliği, doğrulayıcı faktör analizi (DFA) ile sınanmış ve güvenirliği için ise Cronbach alfa katsayıları hesaplanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde t testi, ANOVA, Pearson korelasyonu ve çoklu regresyon analizinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda araştırma görevlilerinin özyeterlik inançları ile bireysel gelişim inisiyatifi kullanma düzeyleri arasındaki ilişkinin orta düzeyde olduğu, araştırma görevlilerinin özyeterlik düzeylerinin bireysel gelişim inisiyatifi düzeylerinin anlamlı bir yordayıcısı olduğu belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

GÜN, F., BÜYÜKGÖZE, H. (2022). The Role of Self-Efficacy on Personal Growth Initiative among Research Assistants. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 2, 418–432. https://ajindex.com/articles/462230

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Abacı, R. ve Okyay, B. (2013). A comparison of self confidence levels and personal growth initiative skills between managers and employees. Procedia Social and Behavioral Sciences, 106, 39-44.
  2. Akın, A. ve Anlı, G. (2011). Bireysel gelisim inisiyatifi olceginin Turkce'ye uyarlanmasi: Gecerlik ve guvenirlik calismasi. Mersin Universitesi Egitim Fakultesi Dergisi, 7(1), 42-49.
  3. Bandura, A. (1995). Exercise of personal and collective efficacy in changing societies. Albert Bandura (Ed.). Self- Efficacy in Changing Societies, (1-45), USA: Cambridge University Press.
  4. Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W.H. Freeman. Bartley, D. F. ve Robitschek, C. (2000). Career exploration: A multivariate analysis of predictors. Journal of Vocational Behavior, 56, 63-81.
  5. Basım, H. N., Korkmazyürek, H. ve Tokat, A. O. (2006). Calisanlarin oz yeterlilik algilamasinin yenilikcilik ve risk alma uzerine etkisi: Kamu sektorunde bir arastirma. Selcuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitusu Dergisi, 16, 121-130.
  6. Bauer, J. J., Park, S. W., Montoya, R. M. ve Wayment, H. A. (2014). Growth motivation toward two paths of eudaimonic self-development. Journal of Hapiness Studies. doi: 10.1007/s10902-014-9504-9
  7. Bolat, O. I. (2011). Öz yeterlilik ve tükenmişlik ilişkisi: Lider-üye etkileşiminin aracılık etkisi. Ege Academic Review, 11(2), 255 - 266. Bong, M. (1995). Epistemological beliefs and generalizability of self-efficacy: Implications for instructional design. Unpublished Doctoral Dissertation, University of Southern California, California. Caldwell, J. K. (2000). A model of trauma with spirituality and religiosity: The mediating and moderating effects of personal growth initiative and openness to experience. (Unpublished doctoral dissertation). Texas Tech University, USA. Caprara, G. V., Barbaranelli, C., Steca, P. ve Malone, P. S. (2006). Teachers' self-efficacy beliefs as determinants of job satisfaction and students' academic achievement: A study at the school level. Journal of School Psychology, 44(6), 473-490.
  8. Claiborne, T. T. (2001). Home and classroom learning environment correlates of academic self- efficacy in middle school mathematics. Unpublished Doctoral Dissertation, Loisiana State University, New Orlens. Çimen, S. (2007). İlköğretim öğretmenlerinin tükenmişlik yaşantıları ve yeterlik algıları. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kocaeli Üniversitesi,
  9. Kocaeli. Eccles, J. S. ve Wigfield, A. (1995). In the mind of the actor: The structure of adole