Journals / ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi / 2007 / Cilt: 17 - Sayı: 2

BEZELYEDE ASCOCHYTA YANIKLIĞI VE BUNUN FLUORESENT PSEUDOMONASLARLA BİYOLOJİK KONTROLÜ

Pages
14–34
Publication Date
2007-12-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca bu bakteriler bazı fungisitlerle 100 ppm gibi yüksek konsantrasyonlarda uyumlu bulunmuştur

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Ascochyta yanıklığı Türkiye’de bezelyenin önemli bir yeşil aksam hastalığıdır.
📊
Key Findings & Data:Dört izolat tarla koşullarında hastalığı baskılayıcılıkları ve bitki gelişimini uyarıcı etkileri açısından tek başlarına ve kombinasyonlar halinde denenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca bu bakteriler bazı fungisitlerle 100 ppm gibi yüksek konsantrasyonlarda uyumlu bulunmuştur
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Biyolojik savaş · Ascochyta pisi · A. pinodes ve A. pinodella

Özet

Ascochyta yanıklığı Türkiye’de bezelyenin önemli bir yeşil aksam hastalığıdır. Hastalığa içlerinde Ascochyta pisi, A. pinodes ve A. pinodella’nın bulunabildiği Ascochyta kompleksi fungal patojenler neden olmaktadır. Bu çalışmayla Ege ve Marmara bölgesinde hastalıktan sorumlu patojenler araştırılmış ve bunlar A. pinodes ve A. pisi olarak tanılanmıştır. Bunun yanında, patojenisite testleriyle hastalığa karşı çeşitlerin dayanıklılık durumları incelenmiş, bu testlerde Bolero’nun tolerant, geriye kalan diğer çeşitlerin duyarlı ya da aşırı duyarlı bir reaksiyon sergiledikleri ortaya konmuştur. Aynı zamanda bu çalışmada fluoresent Pseudomonasların A. pinodes’ten kaynaklanan Ascochyta yanıklığının entegre yönetiminin bir komponenti olarak potansiyeli de ele alınmıştır. Dört izolat tarla koşullarında hastalığı baskılayıcılıkları ve bitki gelişimini uyarıcı etkileri açısından tek başlarına ve kombinasyonlar halinde denenmiştir. İzolatların bireysel kullanımı Ascochyta yanıklığını yeşil aksam ve kalıntı uygulamalarının her ikisinde de kombinasyon uygulamalarına göre daha yüksek oranda azaltmıştır. En umitvar izolat 51’le ortalama hastalık şiddeti yeşil aksamda %60, kalıntı uygulamalarında %55 oranında azalmıştır. Hastalığın baskılanması yanında Pseudomonaslar bitki boyunda ve verimde sağladıkları artışla bitki gelişimini de uyarmıştır. Ayrıca bu bakteriler bazı fungisitlerle 100 ppm gibi yüksek konsantrasyonlarda uyumlu bulunmuştur

🔖

Cite This Article

GÖRE, M. E., BORA, T. (2007). BEZELYEDE ASCOCHYTA YANIKLIĞI VE BUNUN FLUORESENT PSEUDOMONASLARLA BİYOLOJİK KONTROLÜ. ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 2, 14–34. https://ajindex.com/articles/458795

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Albuquerque, V. V., D. Terao, and R. L. R. Mariano. 2003. Growth-Promotion and Biocontrol of Fusarium Wilt In Micropropagated Plantlets Of Musa Sp., 6th International Workshop on Plant Growth Promoting Rhizobacteria (PGPR). 5–10
  2. October, Calicut, India, page 3-8.
  3. Ali, S., L. E. Nitschke, A. J. Dube, M. R. Krause and B. Cameron. 1978. Selection of pea lines for resistance to pathotypes of Ascochyta pinodes, A.pisi and Phoma medicaginis var. pinodella. Aust.J.Agric.Res. 39: 841-849.
  4. Anith, K. N., M. T. Momol and J. W. Kloepper. 2003. Plant Growth Promotion and Biological Control of Bacterial Wilt of Tomato by Plant-Growth Promoting Rhizobacteria, 6th International Workshop on Plant Growth Promoting Rhizobacteria (PGPR). 5–10
  5. October, Calicut, India, page 103 (Abstract). Anonymus. 2002. Türkiye İstatistik Yıllığı. Devlet İstatistik Enstitüsü. Barbetti, M. and A. Brown. 1993. Diseases, in: Growing Field Peas, J. Carpenter ed. Western Australia Department of Agriculture. Buletin 4239. Beasse, C., B. Ney and B. Tivoli. 2000. A simple model of pea (Pisum sativum) growth affected by Mycosphaerella pinodes. Plant Pathology, 49:2, 187-200.
  6. Bora, T. ve H. Özaktan. 1998. Bitki hastalıklarıyla biyolojik savaş. Prizma Matbaacılık, 205p. Borowitz, J. J., M. Stankie-Dicz, T. Lewicka and Z. Zukowska. 1992. Inhibition of fungal cellulase, pectinase and xylanase activity of plant growth promoting fluorescent pseudomonads. Bull. OILB/SROP 15: 103-106.
  7. Bretag, T. 1991. Epidemiology and control of Ascochyta blight of field peas. Ph.D. Thesis, La Trobe University. Bretag, T. W., T. V. Price, and P. J. Keane. 1995. Importance of seed-borne inoculum in tthe etiology of the Ascochyta blight complex of field peas (Pisum sativum L.) grown in Victoria. Australian Journal of Experimental Agriculture, 35: 4, 525-530.
  8. Carter, M. V. and W. J. Moller. 1961. Factors affecting the survival and dissemination of Mycosphaerella pinodes in south Australian irrigated pea fields. Australian J. Agric. Res. 12(5): 878-888 + plate 1. Clulow, S. A. 1989. The resistance of Pisum to Mycosphaerella pinodes (Berk.&Blox.) Vestergr. PhD Thesis, pp.1-198.
  9. The University of East Anglia, Norwich. Clulow, S. A., B. G. Lewis, and P. Matthews. 1991. A pathotype classification for Mycosphaerella pinodes. Journal of Phytopathology, 131: 4, 322-332.
  10. De Boer, M., I. van der Sluis, L.C. van Loon, and P. A. H. M. Bakker. 1997. In vitro compatibility between fluorescent Pseudomonas spp. strains can increase effectivity