Journals / Doğu Coğrafya Dergisi / 2008 / Cilt: 13 - Sayı: 20

DİYADİN’İN KURULUŞU GELİŞMESİ VE FONKSİYONEL ÖZELLİKLERİ/The Foundation, Development And Functıonal Features Of Diyadin

DİYADİN’İN KURULUŞU GELİŞMESİ VE FONKSİYONEL ÖZELLİKLERİ

Pages
107–140
Publication Date
2008-07-25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ülkemizin önemli kaplıca ve jeotermal potansiyeline sahip yerleşmelerinden biri olmasına rağmen, Diyadin, geçmişten günümüze fazla gelişme gösteremeyen küçük bir yerleşme olarak varlığını sürdürmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu makalede, daha önce detaylı bir araştırmanın yapılmadığı Diyadin’in, kuruluşundan günümüze gelişim dönemleri ile bugünkü fonksiyonel özellikleri ele alınmıştır Diyadin, Doğu Anadolu Bölgesi’nin Yukarı Murat Bölümü’nde, Ağrı iline bağlı bir ilçenin yönetim merkezidir.
📊
Key Findings & Data:İdari bakımdan 1744 yılından önce Van Beylerbeyliği’ne dahil edilen Beyazıt Sancağı’na bağlı bir kaza merkezi olan Diyadin, bu tarihte Beyazıt sancağının 4 kazası ile birlikte Erzurum Beylerbeyliği’ne bağlanmıştır En son yapılan 2000 yılı nüfus sayımına göre nüfusu 13320 olan Diyadin’de iktisaden faal olan nüfusun % 73,2’si (1229 kişi) hizmet sektöründe, % 22,8’i (385 kişi) tarım kesiminde ve geri kalan % 4.0’ü (68 kişi) de sanayi sektöründe istihdam edilmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Ülkemizin önemli kaplıca ve jeotermal potansiyeline sahip yerleşmelerinden biri olmasına rağmen, Diyadin, geçmişten günümüze fazla gelişme gösteremeyen küçük bir yerleşme olarak varlığını sürdürmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2000 Verileri
⚙️Variables:Diyadin kalesi · Fonksiyonel özellikler · Kasaba

Özet

Bu makalede, daha önce detaylı bir araştırmanın yapılmadığı Diyadin’in, kuruluşundan günümüze gelişim dönemleri ile bugünkü fonksiyonel özellikleri ele alınmıştır Diyadin, Doğu Anadolu Bölgesi’nin Yukarı Murat Bölümü’nde, Ağrı iline bağlı bir ilçenin yönetim merkezidir. Murat Nehri’nin doğu kıyısında yer alan Diyadin kalesi yerleşmenin ilk çekirdeğini oluşturur. Kuruluş tarihi oldukça eski olan Diyadin, Yavuz Sultan Selim’in Çaldıran seferi ile tamamen Osmanlı topraklarına katılmıştır. İdari bakımdan 1744 yılından önce Van Beylerbeyliği’ne dahil edilen Beyazıt Sancağı’na bağlı bir kaza merkezi olan Diyadin, bu tarihte Beyazıt sancağının 4 kazası ile birlikte Erzurum Beylerbeyliği’ne bağlanmıştır En son yapılan 2000 yılı nüfus sayımına göre nüfusu 13320 olan Diyadin’de iktisaden faal olan nüfusun % 73,2’si (1229 kişi) hizmet sektöründe, % 22,8’i (385 kişi) tarım kesiminde ve geri kalan % 4.0’ü (68 kişi) de sanayi sektöründe istihdam edilmektedir. Nüfusun % 78,2’si tarım dışı sektörlerde çalışıyor olsa da nüfus, fonksiyonlar, planlama, merkeziyet gücü, fizyonomik görünüm ve hayat tarzı gibi belirleyici kriterler dikkate alındığında, Diyadin, hizmet fonksiyonlarının önem kazandığı ve bazı şehirsel fonksiyonların gelişme gösterdiği bir kasaba yerleşmesi niteliğindedir. Ülkemizin önemli kaplıca ve jeotermal potansiyeline sahip yerleşmelerinden biri olmasına rağmen, Diyadin, geçmişten günümüze fazla gelişme gösteremeyen küçük bir yerleşme olarak varlığını sürdürmektedir.

🔖

Cite This Article

KAYA, F. (2008). DİYADİN’İN KURULUŞU GELİŞMESİ VE FONKSİYONEL ÖZELLİKLERİ/The Foundation, Development And Functıonal Features Of Diyadin. Doğu Coğrafya Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 20, 107–140. https://ajindex.com/articles/45764

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. ALPASLAN,İ., 1995,
  2. Her Yönüyle Ağrı, Yıldızlar Ofset, Ankara. ARINÇ,K., 2001,Tatvan Şehri,Kuruluşu, Gelişmesi ve Fonksiyonları, Atatürk Üniversitesi Yayınları No; 925, Fen-Edebiyat Fakültesi Yayınları No;99, Araştırmalar Serisi No:70,Erzurum. BELLİ,O.,KONYAR,E.,2003, Doğu Anadolu Bölgesinde Erken Demir Çağı Kale ve Nekropolleri (Early Iron Age Fortresses and Necropolises in East Anatolia), Arkeoloji ve Sanat Yayınları, İstanbul. BELLİ,O.,2004, Urartu Krallığı Döneminde Doğubayazıt Bölgesi, Güneşin Doğduğu Yer: Doğubayazıt Sempozyumu Bildiri Kitabı, İSTANBUL. BELLİ,O., 2004,Doğubayazıt Bölgesi’nde Keşfedilen Urartu Sulama Tesislerine Toplu Bakış Güneşin Doğduğu Yer: Doğubayazıt Sempozyumu Bildiri Kitabı, İstanbul. BULUT,İ.,1998,Şehir Coğrafyası Açısından Sorgun, Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Yayınları NO.96,Erzurum. CEYLAN,.M.A.,2006.,Eşme’nin(Uşak) Kuruluşu,Gelişmesi ve Fonksiyonel Özellikleri, Doğu Coğrafya Dergisi,Yıl 11,Sayı 15,Konya. CUİNET, V., 1891 – 1892, La Turquie D’ Asie, Geographie Adsminestrati, Ernest Ceroux Editeur, Cilt: I,Paris. DARKOT,B.,1972, Türkiye İktisadi Coğrafyası. İstanbul Üniversitesi Yay.No:1307, Coğrafya Enstitüsü Yay. No:51, İstanbul DOĞANAY, H., 1986. Türkiye İktisadi Coğrafyası I. Tarım – Hayvancılık ve Ormancılık. Atatürk Üniv. Fen-Ed.Fak.Coğrafya Böl. Ders Notları, Erzurum. DOĞANAY, H., 1997,
  3. Türkiye Beşeri Coğrafyası, Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları:2982, Bilim ve Kültür Eserleri Dizisi: 877, Eğitim Dizisi: 10, İstanbul DOĞANAY,S.,2006, Yomra’ nın Başlıca Fonksiyonel Özellikleri, Doğu Coğrafya Dergisi,Yıl 12,Sayı 18,Konya. EMİROĞLU, M., 1975,Türkiye Coğrafi Bölgelerine Göre Şehir Yerleşmeleri ve Şehirsel Nüfus, Ankara Üniv. D.T.C.F Coğ. Araştırmaları Dergisi, Sayı. 7, Ankara. EVLİYA Çelebi Seyhatnamesi,1970, (Türkçeleştiren: Z.Danışman)Cilt:3,İstanbul.
  4. GÜNALTAY, Ş., 1946,Yakın Şark II Anadolu, Ankara GÜNER,İ., Iğdır’ın Kentsel Fonksiyonları ve Fonksiyonel Sınıflandırmadaki Yeri, Türk Coğrafya Dergisi, Sayı:32, İstanbul.
  5. GÜRSOY, R.C., 1975, Türkiye’nin Yolları, Türk Coğrafya Dergisi, S.26, İstanbul.
  6. KARABORAN, H.H., 1982, Bölge Planlaması Açısından Şehir ve TürkiyeCoğrafyası’nda Gösterdiği Değişiklikler, Fırat Üniv. Edebiyat Fak. Dergisi, Cilt. 1, S.2 Elazığ. KAYA, F., 2001, Ağrı Ovası ve Çevresinin Coğrafi Etüdü. Atatürk Üniv. Sosyal Bilimler Enstitüsü Coğrafya Anabilim Dalı Basılmamış Doktora Tezi, Erzurum. KIRZIOĞLU, M. F., 1953, Kars Tarihi (I. Cilt). Işık Matbaası İstanbul. KODAY,S.,2005