Sağlıklı bir planlama zemini hazırlamak amacıyla şehrin mevcut özellikleri de çalışmaya eklenmiştir.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Bor Şehri, İç Anadolu bölgesinin güneyinde yer alan Niğde iline bağlı Bor ilçesinin idari merkezini oluşturmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışmada arşiv ve arazi incelemeleri yapılarak Bor şehrinin kuruluş ve gelişme evreleri tarihi coğrafya perspektifi ile değerlendirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Sağlıklı bir planlama zemini hazırlamak amacıyla şehrin mevcut özellikleri de çalışmaya eklenmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Niğde İli · Bor şehri · yerleşme tarihi
Özet
Bor Şehri, İç Anadolu bölgesinin güneyinde yer alan Niğde iline bağlı Bor ilçesinin idari merkezini oluşturmaktadır. Bu çalışmada arşiv ve arazi incelemeleri yapılarak Bor şehrinin kuruluş ve gelişme evreleri tarihi coğrafya perspektifi ile değerlendirilmiştir. Bor, Anadolu Selçukluları döneminde ortaya çıkmış ve günümüze kadar sürekliliğini korumuştur. Çalışmada, Bor şehrinin kuruluşu, gelişmesi ve yerleşmenin sürekliliğini sağlayan coğrafi faktörler incelenerek, yerleşmenin gelişim evreleri belirlenmiştir. Sağlıklı bir planlama zemini hazırlamak amacıyla şehrin mevcut özellikleri de çalışmaya eklenmiştir.
Derleme Sözlüğü II., Türk Dil Kurumu Yayınları, Sayı:211/2, Ankara. Arrianos, (1945), İskender’in Anabasisi (Çev: H. Örs). Maarif Matbaası, İstanbul.
Atlı, H. E., (1999), Geçmişten Günümüze Bor. Yardımsevenler Derneği Bor Şubesi Yayını, Boyut Yayın Grubu Matbaası, İstanbul.
Barkan, Ö. L., (1942), “Osmanlı İmparatorluğunda Bir İskan ve Kolonizasyon Metodu Olarak Vakıflar ve Temlikler I, İstila Devirlerinin Kolonizatör Türk Dervişleri ve Zaviyeler”. Vakıflar Dergisi, 2:279-365. BOA, (1996), 387 Numaralı Muhasebe-i Vilayet-i Karaman ve Rum Defteri (937/1530). Başbakanlık Devlet Arşivleri Gen. Müd., Osmanlı Arşivleri Daire Başkanlığı Yay. No:32, Ankara. Bayındırlık Bak., (1969), Niğde İli Yapı Gereçleri ve Bölgesel Koşullar. Bayındırlık Bakanlığı, Yapı ve İmar İşleri Reisliği Araştırma ve Geliştirme Dairesi yayını, Ankara.
Bediz, D., (1951), Tarihten Önce ve İlk Tarihi Çağlarda Anadolu’nun Beşeri ve İktisadi Coğrafyası Hakkında Araştırmalar. Çankaya Matbaası, Ankara.
Coşkun, Y., (1989), “Hitit Çivi Yazılı Belgeler Işığı Altında İlk Çağda Tuụanuụa (Tuvanuva)”. Belleten, LIII (207-208):478-485.
Erinç, S., (1973), “Türkiye: insan ve ortam”. İ.Ü. Coğrafya Enstitüsü Dergisi, 10:1-33. Evliya Çelebi, (1978), Evliya Çelebi Seyahatnamesi. cilt:3-4, (Sad.: T. Temelkıran, N. Aktaş, M. Çevik) Üçdal Neşriyat, İstanbul.
Galanti, A., (1951),
Niğde ve Bor Tarihi. Tan Matbaası, İstanbul.
Hayri, M., (1922), Türkiye’nin Sıhhi ve İçtimai Coğrafyası; Niğde Sancağı. Öğüt Matbaası, Ankara.
Hütteroth, W.D., (1971), “İç Anadolu’da Sosyal Yapının Arazi Bölünmesi ve İskan Üzerine Etkileri”. İçinde: Türkiye: Coğrafi ve Sosyal Araştırmalar, s:55-86, Edebiyat Fakültesi Matbaası. İstanbul. Jäger, H., (1969), Historische Geographie. Georg Westermann Verlag, Braunschweig. Kara-Plehvarian, N., (1992), “Geleneksel Bor Konutları.” Niğde Günlüğü Kültür-Sanat Dergisi, 2:13-17.
Kessler, G., (1936), “Şehirin Tarihi ve Sosyal Fonksiyonu”. Komün Bilgisinin Esas Meseleleri (Ed: F. Neumark), İ.Ü., Hukuk Fak., İktisat ve İçtimaiyat Enstitüsü Neşriyatı No:2, İstanbul, s.3-15.
Koçman, A., (1991), “İzmir’in Kentsel Gelişimini Etkileyen Doğal Çevre Faktörleri ve Bunlara İlişkin Sorunlar”. ADTYK Coğrafya Araştırmaları, 3:101-122.
Konyalı, İ. H., (1974), Abideleri ve Kitabeleri ile Aksaray Tarihi, I. Cilt, Fatih Yayınevi Matbaası, İstanbul. Ksenephon, (1975), Anabasis. (Çev: H. Örs), İnkılâp ve Aka Kitabevleri,. İstanbul. KVS, (1870), Salname-i Vilayet-i Konya (1286). Vilayet Matbaası, Konya