Journals / Doğu Coğrafya Dergisi / 2012 / Cilt: 17 - Sayı: 28

HATAY’DA KENTLEŞMENİN SEYRİ (1940-2009) ve MEKÂNSAL DAĞILIŞI

Pages
231–258
Publication Date
2013-01-10
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu nedenle yapılacak planlamaların kentleşmenin genel karakterine uygun olarak yapılması önem arz etmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada Hatay’da 1940-2009 arasındaki kentleşme hareketleri ve mekânsal dağılışı incelenmiştir.
📊
Key Findings & Data:Hatay’da sayı ve fonksiyonel anlamda belirgin bir değişimin yaşandığı bu süreçte kentli nüfus 22,5 kat büyüyerek %15,7’den %60’lara, kent sayısı da 2’den 19’a ulaşmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu nedenle yapılacak planlamaların kentleşmenin genel karakterine uygun olarak yapılması önem arz etmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2009 Verileri
⚙️Variables:Hatay · kent · kentleşme

Özet

Bu çalışmada Hatay’da 1940-2009 arasındaki kentleşme hareketleri ve mekânsal dağılışı incelenmiştir. Böylece nüfus ve fonksiyonel özelliklerine göre, kentleşmenin niteliği, düzeyi ve dağılışının tespiti amaçlanmıştır. Hatay’da sayı ve fonksiyonel anlamda belirgin bir değişimin yaşandığı bu süreçte kentli nüfus 22,5 kat büyüyerek %15,7’den %60’lara, kent sayısı da 2’den 19’a ulaşmıştır. Tarım, ticaret, ulaşım ve sanayi sektörlerinin etkin rol oynadığı kentleşme, etkenlerin değişimine bağlı olarak 4 safhada gerçekleşmiştir. Çok odaklı kentsel büyümeyle büyük oranda İskenderun-Dörtyol (kıyı ovası) ile Antakya çevresinde yoğunlaşırken, diğer kesimlerde münferit bir gelişim göstermiştir. 1940-2009 arasında süregelen bu hızlı ve plansız kentleşme günümüzde çok sayıda mekânsal ve yaşamsal sorunun temelini oluşturmaktadır. Bu nedenle yapılacak planlamaların kentleşmenin genel karakterine uygun olarak yapılması önem arz etmektedir.

🔖

Cite This Article

ÇETİN, B. (2013). HATAY’DA KENTLEŞMENİN SEYRİ (1940-2009) ve MEKÂNSAL DAĞILIŞI. Doğu Coğrafya Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 28, 231–258. https://ajindex.com/articles/45641

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Anonim, 1968, Hatay 1967
  2. İl Yıllığı. Milli Eğitim Basımevi, İstanbul. Anonim, 1973, Hatay 1973
  3. İl Yıllığı. Boyraz, Z., 2004, “Kuruluşu, Gelişmesi ve Fonksiyonları Açısından Kırıkhan Şehri”. Doğu Coğrafya Dergisi, Sayı:11, s:327-352,
  4. Konya. Boyraz, Z., 2009, “Erzin’in Kuruluşu, Gelişmesi ve Fonksiyonel Özellikleri” Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt:9, Sayı:1, s:151-175, Afyon www.sosbil.aku.edu.tr/makale/c9s1m10.pdf (18.02.2010)
  5. Bulut, İ., 1998, Şehir Coğrafyası Açısından Sorgun. Atatürk Üniv. Yay. No: 877, K.K.E.F. Yay. No:96, Erzurum. Çalışkan, V., 2003, “Amik Ovası ve Amik Gölü:Bir Sulak Alanı Kurutma Deneyiminin Günümüze Ulaşan Etkileri” Türk Coğrafya Dergisi, Sayı:41, s:97-125,
  6. İstanbul.
  7. Çetin, B., 2010, Antakya (Hatay) Nüfusunun 1940-2008 Yılları Arasındaki Gelişimi ve Temel Özellikleri. Hatay Araştırmaları I, Antakya Belediyesi, Pegem yayınları, s:179-225) DİE. 1940-2000 Genel Nüfus Sayımı sonuçları. Ankara. DİE., 2005, 2000 Genel Nüfus Sayımı Göç İstatistikleri. Ankara.
  8. Darkot, B., 1967, “Şehir Ayrımında Nüfus Sayısı ve Fonksiyon Kriteri”. İstanbul Üniv. Coğr. Enst. Derg. Sayı:17, s:1-9, İstanbul. DİE., 2000, Genel Nüfus Sayımı Nüfusun Sosyal ve Ekonomik Nitelikleri Hatay, Ankara. DPT, 1980-2007, Kamu Yatırımlarının İllere Göre Dağılımı, http://www.dpt.gov.tr ve http://www.dpt.gov.tr/kamuyat/il.html (17.04.2011).
  9. Doğanay, H., 1997, Türkiye Beşeri Coğrafyası. Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, Bilim ve Kültür Eserleri Dizisi:877, İstanbul.
  10. Doğruel, F., 2005, Hatay’da Çoketnili Ortak Yaşam Kültürü “İnsaniyetleri Benzer”. İletişim Yayınları,
  11. İstanbul.
  12. Emiroğlu, M., 1975, “Türkiye Coğrafi Bölgelerine Göre Şehir Yerleşmeleri ve Şehirli Nüfus” Coğrafya Araştırmaları Dergisi. S:7, s: 125-157,
  13. Ankara.
  14. Gottman, N., 1976, Şehirsel Merkeziyetin Gelişmesi. (Çev; Nazmiye Özgüç), İst. Üniv. Yay. No:2087, Coğ. Enst. Yay. No:8, İstanbul.
  15. Göney, S., 1995,
  16. Şehir Coğrafyası, Yerleşme Coğrafyası, cilt:1. İst. Üniv. Ede. Fak. Yay. No:2274, Coğ. Enst. Yay. No:91, İstanbul.
  17. Karaboran, H.H., 1987, “İslahiye ve Hassa’da Şehirsel Fonksiyonlar Açısından Nüfusun Gelişmesi-Dağılışı ve Şehirleşme Hareketleri.” Fırat Üniv. Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt:1, Sayı:1, s:95-129,
  18. Elazığ. Karaboran, H.H., 1989, “Şehir Coğrafyası ve Şehirsel Fonksiyonlar.” Fırat Üniv. Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt:3, Sayı:1, s:81-118,
  19. Elazığ. Karaboran, H.H., 1990, “Merkezi Yer Olarak İslahiye ve Hassa (Bir Yerleşme Coğrafyası Araştırması.” Fırat Üniv. Sosyal Bilimler Derg