Journals / Doğu Coğrafya Dergisi / 2019 / Cilt: 24 - Sayı: 41

According to Population Projections Demographic Transformation and Opportunities in Turkey

TÜRKİYE’NİN DEMOGRAFİK DÖNÜŞÜMÜ VE NÜFUS PROJEKSİYONLARINA GÖRE FIRSATLAR

Pages
61–90
Publication Date
2019-06-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Compared to the population projections of 2023, 2040, 2060 and 2080, which are formed by considering the Address Based Population Census Results, future demographic opportunities and what should be done in this context have been put forward.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Census in Turkey has been carried out since 1927.
📊
Key Findings & Data:From 1927 to 2017, Turkey's population has increased continuously, while some period showed variability in the rate of population growth.
💡
Conclusion & Impact:Compared to the population projections of 2023, 2040, 2060 and 2080, which are formed by considering the Address Based Population Census Results, future demographic opportunities and what should be done in this context have been put forward.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2017 Verileri
⚙️Variables:Demografik Dönüşüm · Nüfus Projeksiyonları · Türkiye Nüfusu

Abstract

Census in Turkey has been carried out since 1927. From 1927 to 2017, Turkey's population has increased continuously, while some period showed variability in the rate of population growth. The transition from high fertility and death rates to low both of them is called demographic transformation theory. Turkey has lived the third stage of the demographic transition theory, that a decrease in death and birth rates, population growth has experienced balanced. However, Turkey is aging even more, with the 2023 "too old" countries will enter the classroom. In order to better analyze the population constitutes one of the main topics of human geography and in order to determine Turkey's demographic transformation, the characteristics of the population (age structure, gender status, education status, household size, distribution of workers by economic sector, rural-urban population rates) are studied in this study. Compared to the population projections of 2023, 2040, 2060 and 2080, which are formed by considering the Address Based Population Census Results, future demographic opportunities and what should be done in this context have been put forward.

Özet

Türkiye’de nüfus sayımları 1927 yılından itibaren düzenli olarak yapılmaktadır. 1927 yılından 2017 yılına kadar Türkiye’nin nüfusu sürekli artmış, bazı dönemlerde ise nüfus artış hızında değişkenlik göstermiştir. Toplumların doğurganlık ve ölüm hızlarının yüksek olduğu durumdan, her ikisinin de düşük olduğu duruma geçişe demografik dönüşüm kuramı denir. Türkiye demografik dönüşüm kuramının, ölüm ve doğum hızlarının düştüğü ve dengeli nüfus artışının yaşandığı, üçüncüsünü yaşamaktadır. Bununla birlikte Türkiye daha da yaşlanmakta olup, 2023 yılıyla birlikte “çok yaşlı” ülkeler sınıfına girecektir. Bu çalışmada; beşeri coğrafyanın temel inceleme konularından birini oluşturan nüfusun daha iyi analiz edilmesi ve Türkiye’nin demografik dönüşümünün tespit edilebilmesi için, nüfusun nitelikleri (yaş yapısı, cinsiyet durumu, eğitim durumu, hane halkı büyüklüğü, çalışanların ekonomik sektöre göre dağılımı, kır-kent nüfus oranlarının) incelenmiştir. 2017 yılı Adrese Dayalı Nüfus Sayım Sonuçları dikkate alınarak oluşturulan 2023, 2040, 2060 ve 2080 yılı nüfus projeksiyonları göz önünde bulundurularak, gelecekteki demografik fırsatlar ve bu kapsamda yapılması gerekenler ortaya konulmuştur.

🔖

Cite This Article

BOSTAN, H., DOĞAN, Ö. S. (2019). According to Population Projections Demographic Transformation and Opportunities in Turkey. Doğu Coğrafya Dergisi, Cilt: 24 - Sayı: 41, 61–90. https://ajindex.com/articles/45481

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. Akbaş, Y. (2016). “Türkiye’nin Nüfus Coğrafyası”, Türkiye Beşeri ve Ekonomik Coğrafyası, Doğanay, S. ve Alım, M. (Eds.), 1.Baskı,
  2. Pegem Akademi, Ankara, 1-59.
  3. Atalay, İ. (1994). Türkiye Coğrafyası (4.Baskı). Ege Üniversitesi Basımevi, İzmir.
  4. Aydın, O., Aslantaş Bostan, P., Özgür, E. (2018). “Mekânsal Veri Analizi Teknikleriyle Türkiye’de Toplam Doğurganlık Hızının Dağılımı ve Modellenmesi”, Coğrafya Dergisi / Journal of Geography, (37), 27-45.
  5. Bekdemir, Ü. (2016). “Türkiye Beşeri Coğrafyası: Türkiye’nin Nüfusu”, Türkiye Coğrafyası ve Jeopolitiği, Yazıcı, H. ve Koca, N. (Eds.), 5.Baskı,
  6. Pegem Akademi, Ankara, 169-203.
  7. Bozbeyoğlu, A.Ç. ve Tılıç, H.R. (2011). “Türkiye’de Değişen Nüfus Bilgi Sisteminin Kamu Yönetimine Katılan ve Kamu Hizmetlerinden Faydalanan ‘Vatandaşla’ İlişkisi”, Amme İdaresi Dergisi, 44 (1), 89-112
  8. Çuhadar, S. G. ve Lordoğlu, K. (2016). “Demografik Dönüşüm Sürecinde Türkiye'de Yaşlanma Ve Sorunlar”, İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, (54), 63-80. Devlet İstatistik Enstitüsü (DİE) (2003). 2000 Genel Nüfus Sayımı: Nüfusun Sosyal ve Ekonomik Nitelikleri”, Devlet İstatistik Enstitüsü Matbaası, Ankara.
  9. Danış, D. (2018). “Demografi: Nüfus Meselesine Sosyolojik Bir Bakış”, Türkiye Bilimler Akademisi, Ulusal Açık Ders Malzemeleri. 01 Mart 2019 tarihinde http://www.acikders.org.tr/course/view.php?id=86 adresinden erişildi. Darkot, B. (1956). “Altıncı Nüfus Sayımı”, Türk Coğrafya Dergisi, Sayı: 15-16, İstanbul, 85-104.
  10. Doğan, M. (2009). "Demographic Movements in the Township of Büyükçekmece.", Management and Education Academic Journal, Vol.5, No: 2, Bulgaristan, 66-75.
  11. Doğanay, H. (2014). Türkiye Beşeri Coğrafyası, 4.Baskı,
  12. Pegem Akademi, Ankara.
  13. Doğanay, S. ve Alım, M. (2016). Türkiye Beşeri ve Ekonomik Coğrafyası, Pegem Akademi, Ankara.
  14. Elibol, N. (2007). “Osmanlı İmparatorluğu’nda Nüfus Meselesi ve Demografi Araştırmaları”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 12 (2), 135-160.
  15. Gümüş, A.E. (2008).
  16. Türkiye Nüfusu, Türkiye Coğrafyası, Serter N. (Ed.), Anadolu Üniversitesi Yayınları,
  17. Eskişehir aktaran Akbaş, Y. (2016). “Türkiye’nin Nüfus Coğrafyası”, Türkiye Beşeri ve Ekonomik Coğrafyası, Doğanay, S. ve Alım, M. (Eds.), 1.Baskı,
  18. Pegem Akademi, Ankara.
  19. Günaydın, D. (2018). “Türkiye’nin demografik dönüşümü çerçevesinde işgücünün yaşlanma sorunu”, Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi (YSAD), Elderly Issues Research Journal (EIRJ), 11(1), 1-13, ISSN 1308-5816
  20. İçduygu, A., Sirkeci, İ. ve Aydıngün, İ. (1998)