AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHowever, intratrachealinoculation is the most effective method to induce pneumonia while intranasal inoculation is the second most and intravenousinoculation is the least effective.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In this study, three groups of New Zealand White rabbits, 6-8-week-old, were inoculated with Pasteurellamultocida serotype 3:A strain of rabbit origin by routes of intranasal, intratracheal and intravenous inoculations, respectively. Theanimals died or killed after the 4-6, 8-10 and 14 days of observation periods were necropsied. All of tissues were examinedmacroscopically and microscopically. In addition, pulmonary lesions were examined with electron microscopically. Pneumoniclesions were detected most consistently in rabbits inoculated intratracheally. Intranasal inoculation was less effective thanintratracheal inoculation. The lesions were minimal in intravenous dosed group. All of the routes of Pasteurella multocida serotype3:A inoculations produced especially the lower respiratory tract lesions. Pulmonary lesions were observed in %50 of animalinoculated intranasally, %75 of animals inoculated intratracheally and %17 of animals inoculated intravenously. The histologicalexaminations revealed severe fibrinopurulent and necrotic pneumoni, fibrinopurulent pleuritis and fibrinopurulent pericarditis.Pasteurella multocida were shown electron microscopically in free manner in alveolar spaces, in phagocytic vacuoles of cytoplasmof neutrophilic granulocytes in alveolar spaces and in alveolar capillary lumens. As a result, Pasteurella multocida 3:A serotype caninduce pneumonia in rabbits through different routes of inoculation: intratracheal, intranasal, and intravenous. However, intratrachealinoculation is the most effective method to induce pneumonia while intranasal inoculation is the second most and intravenousinoculation is the least effective.
Özet
Bu çalışmada, Yeni Zelanda Beyazı 6-8 haftalık tavşanlara intranazal, intratraheal ve intravenöz olarak tavşan orijinliPasteurella multocida 3:A serotipi inoküle edildi. Hayvanlar inokülasyon sonrası 4-6, 8-10 ve 14. günlerde öldü ya da ötanaziuygulandı. Tüm dokular makroskobik ve mikroskobik olarak muayene edildi. Bunlara ilaveten, akciğer lezyonları elektronmikroskobik olarak incelendi. Akciğer lezyonları en fazla intratraheal inokülasyon grubunda, daha az olarak intranazal inokülasyongrubunda ve en az olarak da intravenöz olarak inoküle edilen tavşanlarda görüldü. Pasteurella multocida 3:A serotipi inoküle edilmiştüm gruplarda özellikle aşağı solunum sistemi lezyonları şekillendi. Akciğer ve plöra lezyonları intranazal olarak inoküle edilmişhayvanların %50’sinde, intratraheal olarak inoküle edilmiş hayvanların %75’inde ve intravenöz olarak inoküle edilmiş hayvanlarınise %17’sinde görüldü. Tavşanlarda histolojik olarak şiddetli fibrinopurulent ve nekrotik pnömoni, fibrinopurulent plöritis vefibrinopurulent perikarditise rastlandı. Pasteurella multocida’lara elektron mikroskobik olarak serbest halde alveol boşluklarında vefagosite edilmiş halde kapillar lumenlerindeki ve alveol boşluklarındaki nötrofil granülositlerde rastlandı. Sonuç olarak, Pasteurellamultocida 3:A serotipi tavşanlara hangi yolla inoküle edilirse edilsin pnömoni oluşturulabildiği fakat en etkili yolun intratraheal yololduğu, bunu sırası ile intranazal ve intravenöz yolun izlediği belirlendi.