AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThese results suggest that HES administration could be an alternative therapeutic approach to liver damage.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Nitrite and amine reactions can occur rapidly and produce nitrosamines, in-vivo. Diethylnitrosamine (DEN) and phenobarbital (PB) are readily inducing liver injury and hesperetin (HES), as a flavonoid found in citrus fruits, have the potential to compensate for their harmful effects. In this study, the therapeutic effects of HES were evaluated in DEN and PB mediated liver defect. Adult male Sprague-Dawley rats were split into 5 groups (n=10): Control, DEN, DEN+PB, HES, and DEN+PB+HES. 150 mg/kg DEN was applied intraperitoneally to DEN groups. Fifteen days after the DEN application 500ppm of PB was given in drinking water. HES were administered at 50 mg/kg dose orally for 8 weeks. Blood and liver malondialdehyde (MDA), glutathione (GSH) levels, and catalase (CAT), superoxide dismutase (SOD) activities were measured spectrophotometrically. Moreover, histologic examination of liver sections and apoptosis were determined with hematoxylin-eosin and TUNEL methods, respectively. DEN-PB application was found to increase blood and liver MDA levels and liver CAT activity, oppositely, decreased blood and liver SOD activity, GSH levels, and blood CAT activity. HES was found to have a positive impact on oxidative stress parameters by decreasing liver and blood MDA activity, increasing blood CAT and SOD activity together with liver GSH levels and SOD activity. Whereas DEN and PB application increased all histopathological findings and TUNEL positive cells, HES administration decreased these findings which might be important for the protection of liver cell structure from cell damage. These results suggest that HES administration could be an alternative therapeutic approach to liver damage.
Özet
Nitrit ve amin reaksiyonları hızla meydana gelir ve in-vivo olarak nitrozaminler üretir. Dietilnitrosamin ve fenobarbital kolayca karaciğer hasarına neden olur ve turunçgillerde bulunan bir flavonoid olan Hesperetin (HES) bu zararlı etkileri telafi etme potansiyeline sahiptir. Bu çalışmada, HES'in tedavi edici etkileri DEN ve PB ile oluşturulan karaciğer hasarında değerlendirildi. Yetişkin erkek Sprague-Dawley sıçanlar 5 gruba (n=10) ayrıldı: Kontrol, DEN, DEN+PB, HES ve DEN+PB+HES. DEN gruplarına 150 mg/kg DEN intraperitoneal olarak uygulandı. DEN uygulamasından 15 gün sonra DEN+FB grubu ve DEN+FB+HES gruplarına, içme suyu içerisinde 500 ppm FB verildi. HES ve DEN+PB+HES grupları, 8 haftalık deney sırasında 50 mg/kg HES oral olarak uygulandı. Kan ve karaciğer MDA, GSH seviyeleri ve CAT, SOD aktiviteleri spektrofotometrik olarak ölçüldü. Ayrıca karaciğer kesitlerinin histolojik incelemesi ve apoptoz sırasıyla Hematoksilen-eozin ve TÜNEL yöntemleriyle belirlendi. DEN ve PB uygulamasının, karaciğer CAT aktivitesi ile birlikte kan ve karaciğer MDA seviyelerini arttırdığı, bunun aksine, kan ve karaciğer SOD aktivitesini, GSH seviyelerini ve kan CAT aktivitesini azalttığı belirlendi. HES'in oksidatif stres parametreleri üzerine, hem karaciğer hem de kan MDA aktivitesini azaltarak, ayrıca karaciğer glutatyon seviyeleri ve SOD aktivitesi ile birlikte kan katalaz ve SOD aktivitesini artırarak olumlu bir etkisi olduğu bulunmuştur. DEN ve PB uygulaması tüm histopatolojik bulguları ve tünel pozitif hücreleri artırırken, bunun tersine HES uygulaması, karaciğer hücre yapısının hücre hasarından korunması için önemli olabilecek bu bulguları azaltmıştır. Bu sonuçlar, HES uygulamasının karaciğer hasarına karşı alternatif bir terapi yaklaşımı olabileceğini düşündürmektedir.