AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this new dimension, we see that sovereignty does still matter and it should be perceived as “responsible sovereignty” by the states.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Debates about the meaning and the future of the sovereignty have always been at the centre of the state theory. The states, as sovereign political units, have been unique creators and enforcers of law. Throughout this period, sovereignty has been used as the sole instrument in order to legitimize the state’s ruling authority. However, recent developments in new era indicate that now there is a different standpoint for the concept of sovereignty. Especially since end of the Second World War, state sovereignty has been in dispute. The idea that absolute sovereignty could violate human and group rights and the thought that guaranteeing human rights and freedoms could not be left into hands of solely the states have both given rise to the efforts which aim to establish a normative order based on ethical principles in international level. Furthermore, now the new stages which proceeded by global capitalism subdue the national economies. Emerging of the European Union (EU) as a new political organization model and “common sovereignty pool” as the part and parcel of the EU have shown that the notion of “national sovereignty” reached a new dimension. In this new dimension, we see that sovereignty does still matter and it should be perceived as “responsible sovereignty” by the states.
Özet
Devletler, uzunca süre egemen birimler olarak hukukun yegâne yaratıcısı ve uygulayıcısı olmuşlardır. Egemenlik, bu süreçte devletin hükmetme yetkisini meşrulaştıran başlıca araç olmuştur. Oysa özellikle son dönemde yaşanan pek çok gelişme, egemenlik açısından farklı bir noktaya gelindiğine işaret etmektedir. Özellikle II. Dünya Savaşından sonra devlet egemenliği sorgulanmaya başlanmış; mutlak bir egemenlik anlayışının birey ve grup haklarının ihlaline sebep olabileceği ve bireysel haklarla özgürlüklerin güvence altına alınmasının sadece devletlerin inisiyatifine bırakılamayacağı fikri, uluslararası düzlemde etik ilkelere dayalı normatif bir düzen oluşturulmasına yönelik arayışları beraberinde getirmiştir. Bunun yanında küresel kapitalizmin geldiği aşama ulusal ekonomilerin yerlerini tek bir küresel ekonomiye bırakmaları yönünde işlemektedir. Avrupa Birliği’nin yeni bir siyasal örgütlenme modeli olarak belirişi ve yarattığı “ortak egemenlik havuzu” aracılığıyla ulus-devlet anlayışına farklı bir boyut kazandırması da “ulusal egemenlik” anlayışında yeni bir aşamaya gelindiğini göstermektedir. Bu noktada temel meşruiyet kaynağı olarak devletlerin egemenliğe hâlâ ihtiyaç duyduğu; evrensel ölçekte barışın ve siyasal istikrarın korunması için devletlerin “sorumlu egemenlik” anlayışına sahip olmalarının gerektiği söylenebilir.