AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFurthermore, we found that those adolescents with ADHD whose parents also had ADHD show dismissing attachment pattern.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: The aim of this study was to explore the attachment patterns of adolescents with Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) and the effect of the presence of ADHD in their parents on the attachment patterns of adolescents with ADHD.Materials and Methods: 30 adolescents diagnosed with ADHD and their parents were included in the research and 30 healthy adolescents and their parents were included in the control group. The participating adolescents were aged 12-17. The adolescents in both the ADHD group and the control group were given sociodemographic data form and the Relationship Scales Questionnaire (RSQ) as well as the Schedule for affective disorders and schizophrenia for school-age children - present and lifetime version (K-SADS-PL) and the Wechsler Intelligence Scale for Children (WISC-R). In order to examine the ADHD symptoms of the parents of the adolescents included in the study, the Wender Utah Rating Scale (WURS) and the Adult Attention Deficit Hyperactivity Disorder Self-report Scale (ASRS) were utilized. Results: As a result of the research, the mean A-RSQ scores of our subjects revealed no significant difference between the ADHD and the control groups in any attachment type. It was determined that the dismissing attachment pattern scores of those adolescents whose parents had ADHD were significantly high.Conclusion: The attachment patterns of adolescents with ADHD and healthy adolescents were observed to be similar. Furthermore, we found that those adolescents with ADHD whose parents also had ADHD show dismissing attachment pattern.
Özet
Amaç: Bu çalışmada Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB) olan ergenlerin bağlanma örüntüleri ve ebeveynlerinde DEHB bulunmasının ergenlerin bağlanma örüntüleri üzerine olan etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Materyal ve Metot: Araştırmaya DEHB tanısı olan 30 ergen ve onların ebeveynleri, kontrol grubuna ise 30 sağlıklı ergen ve onların ebeveynleri dahil edildi. Katılan ergenler 12-17 yaş aralığında idi. DEHB ve kontrol grubundaki ergenlere; sosyodemografik veri formu ve İlişki Ölçekleri Anketi (İÖA-E) verilmiş ve K-SADS (Okul çağı çocukları için duygudurum bozuklukları ve şizofreni görüşme çizelgesi - Şimdi ve yaşam boyu versiyonu) ile Wechsler Çocuklar İçin Zeka Ölçeği (WISC-R) uygulanmıştır. Çalışmaya alınan ergenlerin ebeveynlerinin DEHB belirtilerini sorgulamak amacıyla Wender-Utah Derecelendirme Ölçeği (WUDÖ) ve Erişkin Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu Öz Bildirim Ölçeği (ASRS) kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma sonucunda deneklerimizin İÖA-E'dan aldıkları skor ortalamalarına bakıldığında tüm bağlanma tipleri bakımından DEHB ve kontrol grupları arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Ebeveynlerinde DEHB olan ergenlerin kayıtsız bağlanma örüntüsü skorları anlamlı oranda yüksek olduğunu saptanmıştır. Sonuç: DEHB'li ergenler ile sağlıklı ergenlerin bağlanma örüntülerinin benzer olduğu görülmüştür. Ayrıca ebeveynlerde DEHB bulunan DEHB'li ergenlerin kayıtsız bağlanma örüntüsüne sahip olduğunu ortaya koyulmuştur.