Journals / Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 24 - Sayı: 4

SOME ISSUES ARISEN FROM PRESCRIPTION OF REVOCATION IN JOINT INDEBTNESS

MÜTESELSİL BORÇLULUKTA RÜCU ZAMANAŞIMINA İLİŞKİN BAZI SORUNLAR

Pages
3–59
Publication Date
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

If there's no contractual relation between joint debtors, determination of the prescription period depends on legal basis of revocation.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Joint indebtness; is a type of debt in which creditor has the right to request all or the debt's part as required by law or contract, from one or all of the multiple debtors.
📊
Key Findings & Data:In joint indebtness, the debtors' liability continues until entire debt is fulfilled.
💡
Conclusion & Impact:If there's no contractual relation between joint debtors, determination of the prescription period depends on legal basis of revocation.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Müteselsil Borçluluk · Müteselsil Sorumluluk · Rücu

Abstract

Joint indebtness; is a type of debt in which creditor has the right to request all or the debt's part as required by law or contract, from one or all of the multiple debtors. In joint indebtness, the debtors' liability continues until entire debt is fulfilled. However, when one of debtors performs entire debt, all the various debtors’ liability towards creditor ends. Hereafter, internal accouting occurs between debtors. The joint debtor cannot make defense against creditor that he/she should meet the debt's part according to legal relationship between debtors. Therefore, the debtor may have to perform higher amount of debt than he/she is responsible for in internal relationship. As result, the joint debtor, who performs more than share in internal relationship, may request portion exceeding his/her share from other joint debtors, if other legal conditions exist. If there's a contractual relation between debtors, the prescription which demand depends on the revocation will depend on the prescription period determined according to terms of this contract. If there's no contractual relation between joint debtors, determination of the prescription period depends on legal basis of revocation.

Özet

Müteselsil borçluluk; alacaklının, kanun veya sözleşme gereğince alacağının tamamını veya bir kısmını, birden çok borçlunun birinden veya tamamından isteme hakkına sahip olduğu bir borç türüdür. Müteselsil borçlulukta borçluların sorumluluğu, borcun tamamı ifa edilene kadar devam eder. Ancak borçlulardan birinin borcun tamamını ifa etmesiyle tüm müteselsil borçluların alacaklıya karşı olan sorumluluğu sona erer. Bu aşamadan sonra ise borçlular arasında iç hesaplaşma gerçekleşir. Müteselsil borçlu, alacaklıya karşı, borçlular arasındaki hukuki ilişkiye göre borcun bir kısmını karşılaması gerektiği yönünde bir savunma yapamaz. Bu sebeple, iç ilişkide sorumlu olduğundan daha yüksek tutarda bir borcu ifa etmek zorunda kalabilir. Bunun sonucu olarak da, iç ilişkideki payından fazla bir tutarda ifada bulunan müteselsil borçlu, diğer koşullar da varsa, payını aşan kısmı diğer müteselsil borçlulardan talep edebilir. Bu talebin bağlı olduğu zamanaşımı süresi, müteselsil borçlular arasında bir sözleşme ilişkisi varsa, bu sözleşme hükümlerine göre belirlenen zamanaşımı süresine bağlıdır. Müteselsil borçlular arasında bir sözleşme ilişkisi yoksa, bu kez de rücu alacağının hukuki dayanağına göre zamanaşımı süresi belirlenir.

🔖

Cite This Article

AYAN, S. (2022). SOME ISSUES ARISEN FROM PRESCRIPTION OF REVOCATION IN JOINT INDEBTNESS. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 24 - Sayı: 4, 3–59. https://ajindex.com/articles/441555

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. ACAR, Faruk: “Borçlar Kanun Ve Borçlar Kanunu Tasarısı Çerçevesinde Müteselsil Borçluluğa Toplu Bakış (BK.m.141-147)” e-akademi, Hukuk Ekonomi ve Siyasi Bilimler Aylık İnternet Dergisi, Şubat 2010, s.1-20 (http://www.e-akademi.org/incele.asp?konu=BOR%C7LAR%20KANUN%20VE%20%20BOR%C7LAR%20KANUNU%20TASARISI%20%C7ER%C7EVES%DDNDE%20M%DCTESELS%DDL%20BOR%C7LULU%D0A%20TOPLU%20BAKI%DE%20(BK.m.141-147)&kimlik=1170695856&url=makaleler/facar-1.htm, erişim:01.07.2020).
  2. ACAR, Faruk: “Tam Teselsül – Eksik Teselsül Ayırımı” Prof. Dr. Cevdet Yavuz’a Armağan, İstanbul 2011, s.339-346.
  3. ACAR, Faruk: “Borç İlişkilerinin Üçüncü Kişilere Etkisi, A. Alacaklıya Halef Olma, TBK m. 127” İstanbul Şerhi, Türk Borçlar Kanunu, Yürürlük Kanunu, C. II-III, Madde 83-206, B. 3, Vedat Kitapçılık, İstanbul 2019, s. 1489-1514.
  4. AKDAĞ GÜNEY, Necla: “Bankalar Kanunu’na Göre Yönetim Kurulu Üyelerinin Verdikleri Zararla Sınırlı Şahsi Sorumluluklarının İsviçre Borçlar Kanunu Art. 759’da Yer Alan Farklılaştırılmış Teselsül (Differenzierte Solidaritaet) Düzenlemesi İle Karşılaştırılması” Prof.Dr. Hüseyin Ülgen’e Armağan C. II, İstanbul 2007, s. 1207-1240.
  5. AKINTÜRK, Turgut: Müteselsil Borçluluk, Sevinç Matbaası, Ankara 1971.
  6. ALTAY, Sabah: “Müteselsil Borçlulukta Rücu Hakkının Doğumundan Evvel Borçtan Kurtarılma Talebi” MÜHFHAD, C. 17, S. 1-2, s. 394-411.
  7. ANTALYA, Gökhan: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, C. V/1, 2, B. 2, Seçkin yayıncılık, Ankara 2019.
  8. ARAT, Ayşe: “Müteselsil Borçlarda Alacaklı ile Borçlular Arasındaki İlişkinin Hüküm ve Sonuçları” SÜHFD, 2018 / II, s. 325-366.
  9. ARĞILLI, İslim: “Sigorta Hukukunda Halefiyet” İBD, 2013 / IV, s. 80-92.
  10. AŞIK, Sebanur: Müteselsil Sorumlulukta Zarar Verenlerin Birbirine Karşı Rücu İlişkisi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara 2019.
  11. AYAR, Ahmet / ENGİN, Hande: “Teselsülde Rücu” Prof. Dr. Ali Güzel’e Armağan, C.II, İstanbul 2010, s. 1293-1308.
  12. BAĞRIAÇIK, Safiye Nur: “Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasında Sigortacının Sorumluluğu” Prof. Dr. M. İlhan Ulusan’a Armağan, C. I, İKÜHFD, 2006 / II, Özel Sayı, Seçkin Yayıncılık, İstanbul 2016, s. 255-275.
  13. BAYSAL, Başak: Haksız Fiil Hukuku, BK m. 49-76,
  14. Oniki Levha Yayıncılık, İstanbul 2019.
  15. BERGAMİN, Christof: “Die laengere strafrechtliche Verjaehrungsfrist nach Art. 60 Abs.2 OR” Das neue Verjaehrungsrecht Tagun vom 29. Oktober 2019 in Luzern, Staempfli Verlag, Zürich 2019, s. 35-58.
  16. BOZER, Ali: “Sigortacının Rücu Hakkı” BATİDER 1964 / III, C. II, s. 477-480, (Rücu). BOZER, Ali: “Sigortacının Rücu’unda Zaman