Journals / Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 24 - Sayı: 4

TANIKLARA YEMİN VERİLMESİNE İLİŞKİN CEZA MUHAKEMESİ KANUNU HÜKÜMLERİNİN ELEŞTİREL BİR DEĞERLENDİRMESİ

Pages
359–410
Publication Date
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Yasal bir sebep olmaksızın yeminden çekinmenin sonuçları olarak giderlere hükmedilmesi ve yemin edilinceye kadar disiplin hapsi uygulanmasına ilişkin kanundaki düzenlemeler de eleştirel bir bakışla tartışılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Ceza muhakemesinde tanıklara dinlenmeden önce yemin verilmesi zorunluluğu kabul edilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Tanıklara yemin verilmesine ilişkin olarak özellikle, yemin vermeye yetkili merci, yeminin şekli ve yemin verme usulü, suç ortağı şüpheli veya sanığın yeminsiz dinlenmesi ve tanıklıktan çekinme hakkına sahip olanlara yeminden çekinme hakkının bildirilmesine ilişkin kanundaki düzenlemeler tartışılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Yasal bir sebep olmaksızın yeminden çekinmenin sonuçları olarak giderlere hükmedilmesi ve yemin edilinceye kadar disiplin hapsi uygulanmasına ilişkin kanundaki düzenlemeler de eleştirel bir bakışla tartışılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ceza muhakemesinde tanık · tanıklara yemin verilmesi · yemin etme zorunluluğu

Özet

Ceza muhakemesinde tanıklara dinlenmeden önce yemin verilmesi zorunluluğu kabul edilmiştir. Çalışmada tanıkların yemin etme zorunluluğu ve istisnalarına ilişkin CMK hükümleri doktrin ve kaynak Alman CMK hükümleri dikkate alınarak incelenmiştir. Tanıklara yemin verilmesine ilişkin olarak özellikle, yemin vermeye yetkili merci, yeminin şekli ve yemin verme usulü, suç ortağı şüpheli veya sanığın yeminsiz dinlenmesi ve tanıklıktan çekinme hakkına sahip olanlara yeminden çekinme hakkının bildirilmesine ilişkin kanundaki düzenlemeler tartışılmıştır. Tanıkların yemin etme zorunluluğu ile bağlantısı nedeniyle md. 49 uyarınca tanıklıktan çekinme konusunda yemin verilmesi ve md. 60 uyarınca yeminden çekinmenin hukuki sonuçları da çalışmada ele alınmıştır. Yasal bir sebep olmaksızın yeminden çekinmenin sonuçları olarak giderlere hükmedilmesi ve yemin edilinceye kadar disiplin hapsi uygulanmasına ilişkin kanundaki düzenlemeler de eleştirel bir bakışla tartışılmıştır.

🔖

Cite This Article

TURHAN, F. (2022). TANIKLARA YEMİN VERİLMESİNE İLİŞKİN CEZA MUHAKEMESİ KANUNU HÜKÜMLERİNİN ELEŞTİREL BİR DEĞERLENDİRMESİ. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 24 - Sayı: 4, 359–410. https://ajindex.com/articles/441546

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. ARSLAN, Mehmet: “Sanığın İddia Tanığını Sınama Hakkı – Özellikle Tehlike Altındaki Gizli Tanık Meselesi”, D.E.Ü. Hukuk Fakültesi Dergisi, Prof. Dr. Durmuş TEZCAN’a Armağan, C. 21, Özel Sayı, 2019, s. 813-860. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 6. Madde Rehberi, Adil Yargılanma Hakkı (Ceza Hukuku Yönü), 2014, https://www.echr.coe.int/Documents/Guide_Art_6_criminal_TUR.pdf (Erişim Tarihi, 08.07.2020)
  2. BİRTEK, Fatih: Ceza Muhakemesinde Delil ve İspat, Ankara 2015.
  3. CENTEL, Nur/ZAFER, Hamide: Ceza Muhakemesi Hukuku, 15. Bası, İstanbul 2018.
  4. DEMİRBAŞ, Timur: Soruşturma Evresinde Şüphelinin İfadesinin Alınması, İzmir 1996.
  5. GÜNGÖR, Devrim: “Ceza Muhakemesinde Tanık Beyanının Delil Değeri Üzerine Bazı Tespit ve Değerlendirmeler”, İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 6, Sayı: 2, Yıl 2015, s. 307-317
  6. EREM, Faruk: Diyalektik Açısından Ceza Yargılaması Hukuku, 6. Baskı, Ankara 1986.
  7. ERKAN, Vehbi Umut/YÜCER, İpek: “Ayırt Etme Gücü”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi (AÜHFD), 60 (3) 2011, s. 485-522.
  8. FEYZİOĞLU, Metin: Ceza Muhakemesi Hukukunda Tanıklık, Ankara 1996
  9. GÖKCEN, Ahmet/BALCI, Murat/ALŞAHİN, M. Emin/ÇAKIR, Kerim: Ceza Muhakemesi Hukuku, 4. Baskı, Ankara 2020.
  10. GÖKTÜRK, Neslihan: “Yalan Tanıklık Suçu”, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. XX, Yıl. 2016, Sayı: 1, s. 363-364.
  11. GRIESBAUM, Rainer, in: Karlsruher Kommentar zur Strafprozessordnung, Rolf Hannig (Hrsg.) 8. Bası 2019 (Atıf: KK-StPO/GRIESBAUM, StPO §) KÜHNE, Hans-Heiner: Strafprozessrecht, 8. Bası, Heidelberg, Münih 2010.
  12. KUNTER, Nurullah/YENİSEY, Feridun/NUHOĞLU, Ayşe: Muhakeme Hukuku Dalı Olarak Ceza Muhakemesi Hukuku, 15. Bası, İstanbul 2006.
  13. IGNOR, Alexander/BERTHEAU, Camilla in: LÖWE/ROSENBERG StPO, Die Strafprozeßordnung und das Gerichtsverfassungsgesetz, Cilt II: §§ 48-93, 27. Bası, 2017.
  14. İNCE TUNCER, Asuman: Yalan Tanıklık Suçu, Ankara 2020.
  15. MEYER-GOSSNER, Lutz: Strafprozessordnung StPO, Gerichtsverfassungsgesetz, Nebengesetze und ergänzende Bestimmungen, 56. Bası, 2013.
  16. ÖZBEK, Veli Özer/DOĞAN, Koray/BACAKSIZ, Pınar: Ceza Muhakemesi Hukuku, 12. Baskı, Ankara 2019.
  17. ÖZEN, Mustafa: Ceza Muhakemesi Hukuku Dersleri, 3. Bası, Ankara 2018.
  18. ÖZGENÇ, İzzet: “Suç Zanlısı Kişinin Gerçeği Söyleme Yükümlülüğü ve Bunun Hukukî Sonuçları”, Hukuk Araştırmaları, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Yıl 1995, Cilt 19, Sayı 1-3, s. 129 - 142. ÖZTÜRK, Bahri/TEZCAN, Durmuş/ERDEM, Mustafa Ruhan/SIRMA GEZER, Ö, Mehmet Can: Nazari ve Uygulamalı Ceza Muhakemesi Hukuku, 13. Bası, Ankara 2019