Journals / Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2016 / Cilt: 4 - Sayı: 1

The Method of Prove with Hadith in Bedruddin Aynî's Work Entitled "ElBinâye Şerhu'l-Hidâye"

Bedruddin Aynî'nin "El-Binâye Şerhu'lHidâye" Adlı Eserinde Hadisle İstidlâl Metodu

Pages
201–224
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

As a result, it has been demonstrated that while Ayni justified jurisprudential views with hadith, he observed some principles.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bedruddin Aynî is one of the major Hanafi jurists in the 14th and 15th centuries.
📊
Key Findings & Data:Aynî, as well as being a good jurist, is also one of the leading muhaddiths of his era.
💡
Conclusion & Impact:As a result, it has been demonstrated that while Ayni justified jurisprudential views with hadith, he observed some principles.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Bedruddin Aynî is one of the major Hanafi jurists in the 14th and 15th centuries. Aynî, as well as being a good jurist, is also one of the leading muhaddiths of his era. Being a rare example of muhaddith-jurist profile in Hanafi sect, Ayni, under the influence of being a muhaddith, tried to justify his jurisprudential views with hadith in his book named elBinâye Şerhu'l-Hidâye. The basic purpose of this article is to reveal the method which Ayni used while trying to prove jurisprudential views, especially of Hanafi sect, with hadith. As a result, it has been demonstrated that while Ayni justified jurisprudential views with hadith, he observed some principles.

Özet

14. ve 15. yy. önemli Hanefi fakihlerinden biri Bedruddin Aynî'dir. Aynî, iyi bir fakih olduğu kadar dönemin önde gelen hadisçilerinden biridir. Hanefi mezhebinde eşine az rastlanan hadisçi-fıkıhçı âlim profilinin önemli bir örneği olan Aynî, hadisçi kimliğinin de etkisiyle el-Binâye Şerhu'l-Hidâye adlı eserinde fıkhî görüşleri hadisle temellendirmeye çalışmıştır. Bu makalenin de temel amacı, Aynî'nin Hanefi mezhebi başta olmak üzere fıkhî görüşleri hadisle istidlâl ederken kullandığı yöntemi ortaya koymaktır. Sonuç olarak Aynî'nin fıkhî görüşleri hadisle temellendirirken bazı prensipleri gözettiği tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

KARADAĞ, B. (2022). The Method of Prove with Hadith in Bedruddin Aynî's Work Entitled "ElBinâye Şerhu'l-Hidâye". Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 1, 201–224. https://ajindex.com/articles/440318

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. Abdurrezzâk, Ebû Bekr Abdurrezzâk b. Hemmâm Abdurrezzâk es-San'ânî (1403). el-Musannef. Thk. Habîbu'r-Rahmân el-A'zamî. Hindistan: el- Meclisü'l-İlmî. Acar, Y. (2011). Abdülkâdir Kuraşî (775/1373)'nin Hadis İlmindeki Yeri ve El İnâye bi Ma'rifeti Ehâdîsi'l-Hidâye Adlı Eseri. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Acar, Y. (2011). Hanefi Fıkıh Kitaplarındaki Bazı Rivâyetlerin Hadis Açısından Problemleri. Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 31, 219-248.
  2. Ahmed B. Hanbel, Ebû Abdullah Ahmed b. Muhammed eş-Şeybânî (1420/1999). el-Müsned. Thk. Şuayb el-Arnaût. Yy: Müssesetü'r-Risâle. Atar, F. (2011). Fıkıh Usûlü. İstanbul: İFAV. Aynî, Ebû Muhammed Bedruddîn Mahmûd b. Ahmed b. Musa (1427/2006). Meğâni'l-Ahyâr fî Şerhi Esâmi Ricâli Me'ani'l-Âsâr. Thk. Muhammed Hasan b. İsmail. Beyrut: Dâru'l-Kütübi'l-İlmiyye. Aynî, Ebû Muhammed Bedruddîn Mahmûd b. Ahmed b. Musa (1962). erRavdu'z-Zâhir fi Sîreti'l- Meliki'z-Zâhir Tatar. Yy: Dâru İhyai'l-Kütübi'lArabiyye. Aynî, Ebû Muhammed Bedruddîn Mahmûd b. Ahmed b. Musa (2012). el-Binâye Şerhu'l Hidâye. Beyrut: Daru'l-Kütübi'l-İlmiyye. Aynî, Ebû Muhammed Bedruddîn Mahmûd b. Ahmed b. Musa (ty). Umdetü'lKârî Şerhu Sahihi'l-Buhârî. Beyrut: Dâru İhyâi't-Tûrâsi'l-Arâbi. Bedir, M. (2004).
  3. Fıkıh, Mezhep ve Sünnet (Hanefî Fıkıh Teorisinde Peygamber'in Otoritesi). İstanbul:
  4. Ensar Neşriyat. Budak, A. (2008). Tahric Literatürü ve Hadis Tenkidindeki Yeri. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara: Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Coşkun, S. (2003). Hadis Değerlendirmelerinde Bütünlük. Ankara:
  5. Aktif Yayınevi.
  6. Çakan, İ. L. (2012). Hadislerde Görülen İhtilaflar ve Çözüm Yolları (Muhtelifü'lHadis İlmi). İstanbul: İFAV. Ebû Dâvud, Süleyman b. Eş'as b. İshâk el-Ezdî Ebû Dâvud es-Sicistânî (1430/2009). Sünenu Ebî Dâvud. Thk. Şuayb el-Arnaût. Yy: Dâru'r-Risâleti'lAlemiyye. Ed-Dârekutnî, Ebü'l-Hasan Ali b. Ömer b. Ahmed (2004/1424). Sünenü'dDârekutnî. Thk. Şuayb el-Arnaût, Hasan Abdülmün'im Şelebî, Abdüllatif Hırzullah, Ahmed Berhûm. Beyrut: Müessesetü'r-Risale. El-Bâhüseyin, Yakub Abdülvehhab (1422/2001). Turûku'l-İstidlâl ve Mukaddimâtühâ inde'l-Menâtıka ve'l-Usûliyyîn. Riyad: Mektebetü'r-Rüşd. El-Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. el-Hüseyin b. Ali (1424/2003). es-Sünenü'lKübrâ. Thk. Muhammed Abdulkadir 'Atâ. Beyrut: Dâru'l-Kütübi'l-İlmiyye. El-Buhârî, Ebu Abdullah Muhammed b. İsmail (1400). el-Câmi'ü's-Sahîh. Thk. Muhibuddîn el-Hatîb. Kahire: el-Mektebetü's-Selefiyye. El-Hâkim, Ebû Abdullah İ