Journals / Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2018 / Cilt: 6 - Sayı: 2

The Studies of I‘Râbu’l-Qur’ân until Hijri the 8th Century and Ed-Durru’l-Masûn of As-Samîn Al-Halabî

Hicrî VIII. Yüzyıla Kadar Yapılan İ‘Râbu’l-Kur’ân Çalışmaları ve Es-Semîn El-Halebî’nin Ed-Durru’l-Masûn’u

Pages
293–301
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Finally, a detailed examination of ad-Durru’l-masûn was made.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Philological explanations about Qur’an started to be done in the time of Prophet and sahabah.
📊
Key Findings & Data:The works which explained Qu’ran completely in terms of physiology were written in later periods.
💡
Conclusion & Impact:Finally, a detailed examination of ad-Durru’l-masûn was made.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Philological explanations about Qur’an started to be done in the time of Prophet and sahabah. The works which explained Qu’ran completely in terms of physiology were written in later periods. Some of these works have explained the verses of Qu’ran one by one in terms of syntax and morphology which is named as I‘râbu’l-Qur’an. The work of as-Samin al-Halabî named ad-Durru’l-masûn fî ‘ulûmi’l-kitâbi’l-maknûn is one of the most voluminous examples of such works. In this study I'râbu'l-Qur'an studies were discussed from the beginning to the time when ed-Durru'l-masûn was copyrighted. Finally, a detailed examination of ad-Durru’l-masûn was made.

Özet

Kur’ân ile ilgili filolojik izahlar henüz Hz. Peygamber (s.a.v) ve sahabe döneminde yapılmaya başlanmıştır. Sonraki dönemlerde Kur’ân’ı tamamen filolojik açıdan tefsir eden eserler telif edilmiştir. Bu eserlerden bazıları, ayetleri tek tek sarf ve nahiv ilmine göre açıklayan ve İ‘râbu’l-Kur’ân olarak bilinen eserlerdir. Hicrî VIII. asır âlimlerinden es-Semîn el-Halebî (ö. 756/1355)’nin ed-Durru’l-masûn fî ‘ulûmi’l-kitâbi’l-meknûn adlı eseri de bu tarz eserlerin en hacimli örneklerinden biridir. Bu çalışmada başlangıçtan ed-Durru’l-masûn’un telif edildiği asra kadar yapılan İ‘râbu’l-Kur’ân çalışmaları ele alındıktan sonra söz konusu eserin ayrıntılı incelenmesi yapılmıştır.

🔖

Cite This Article

ARSLAN, M. N. (2022). The Studies of I‘Râbu’l-Qur’ân until Hijri the 8th Century and Ed-Durru’l-Masûn of As-Samîn Al-Halabî. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 2, 293–301. https://ajindex.com/articles/440129

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (5)

  1. Zübeydî, Ebû Bekr Muhammed (ty.). Tabakâtu’n-nahviyyîn ve’l-luğaviyyîn. (thk. Muhammed Ebü’l-Fadl İbrâhim), Kahire: Dâru’l-Maârif. Ziriklî, Hayruddîn b. Mahmûd (2002). el-Aʻlâm. Dâru’l-ʻilm li’l-melâyîn. Zemahşerî, Mahmûd b. Ömer, (1407). el-Keşşâf ʻan Hakâiki Ğavâmidi’t-Tenzîl ve ʻUyûni'l-Ekâvîl fî Vücûhi't-Te’vîl. nşr. Beyrut: Dâru’l-kutubi’l-ʻilmiyye. Yusûf, Ğ.Y. (2009). Menhecu’s-Semîn el-Halebî fi’-red ‘alâ şeyhihi Ebî Hayyân min hilâli tefsîreyhimâ. Mecelletü’t-terbiyeti ve’l-‘ilm, 16(1). Ülgen, E. (2015). Kur’ân’ın Yorumlanmasında İ‘râbın Rolü (İ‘râbu’l-Kur’ân). Ankara:
  2. Gece Kitaplığı Yayınları.
  3. Uzunoğlu, V. (2006). el-Bahru’l-muhît’in Filolojik Açıdan İncelenmesi. Doktora Tezi, İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi. Ulyân, B.R. (2012). Menhecu’s-Semîn el-Halebî fî tevcîhi’l-kıraati fî tefsîrihi ed-Durru’l-masûn fî ʻulûmi’l-Kitâbi’l- meknûn. Mecelletu’l-Câmiʻati’l-İslâmiyyeti li’d-dirâsâti’l-İslâmiyye, 20(2). Tural, H. (1999). İbn Hâleviyeh. Diyanet İslam Ansiklopedisi. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yay. Tenbektî, Ahmed Bâbâ (1989). Neylu’l-ibtihâc bî tatrîzi’d-dibâc. Trablus. Suyûtî, C. (1974). el-İtkân fî ʻulûmi’l-Kur’ân. (thk. Muhammed Ebu’l-Fadl İbrahim), Mısır: el-Hey’etu’l- Mısriyyeti’l-ʻâmme li’l-kitâb. Suyûtî, C. (1396). Tabakâtu’l-müfessirîne’l-‘işrîn. (thk. Ali Muhammed Ömer). Kahire: Mektebetu Vehbe. Safedî, Salâhuddîn Halîl b. Aybek b. Abdullah (2000). el- Vâfî bi’l-vefeyât. (thk. ahmed el-Arnâut-Türkî Mustafa), Beyrut: Dâru İhyâi’t-turâs. Rufeyde, İ.A. (1990). en-Nahv ve kutubu’t-tefsîr. Bingazi: Dâru’l-kutubi’l-vataniyye. Öztürk, M., & Mertoğlu, M.S. (2013). Zemahşerî. Diyanet İslam Ansiklopedisi. İstanbul:
  4. Türkiye Diyanet Vakfı Yay Maşalı, M.E. (2009). Sarâkustî, İsmâil b. Halef. Diyanet İslam Ansiklopedisi. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yay. Kâtib Çelebi, Mustafâ b. Abdullâh (ty.). Keşfu’z-zunun ʻan esâmi’l-kutubi ve’l-fünun. Beyrût: Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-ʻArabî. Kafes, M. (1994). Ebû Hayyân el-Endelüsî. Diyanet İslam Ansiklopedisi. İstanbul:
  5. Türkiye Diyanet Vakfı Yay. İşler, E. (2013). Zeccâc. Diyanet İslam Ansiklopedisi. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yay. İşbîlî, Muhammed b. Hayr (1998). Fehresetu İbn Hayr el-İşbîlî. (thk. Muhammed Fuad Mansûr), Beyrut: Dâru’l-kutubi’l-‘ilmiyye. İbnu’n-Nedîm, Ebü'l-Ferec Muhammed b. İshâk (1997). el-Fihrist. (thk. İbrahim Ramazan), Beyrut: Dâru’l-ma‘rife. İbnu’l-Kıftî, Ali b. Yusuf b. İbrâhim (1424). İnbâhu'r-Ruvât ala Enbâhi'n-Nuhât. Beyrut: el-Mektebetu’l-‘Unsûriyye. İbn Manzûr, Muhammed b. Müker