AI Summary & Key Takeaways
AI InsightMoreover, better prognosis can be achieved by early detection and management of the factors effecting gait potential.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Abstract Objective: To determine the clinical and sociodemographic characteristics of patients with cerebral palsy and to assess the factors effecting the gait analysis. Methods: One hundred twenty patients with cerebral palsy aged between 4-18 years followed-up at the Mersin University Medical Faculty Pediatric Neurology outpatient clinic were included in the study. Cerebral Palsy Patient Information forms and rough motor function scales were filled by the patients. Results: The mean age of the cerebral palsy patients was 104.8±42.9 months, and the male to female ratio was 1.7/1. Education levels were primary or below in 65.8% of patients’ mothers, and in 58.3% of fathers. Sixty percent of our patients were delivered by the normal vaginal route, 45% were premature, and 50.9% had a birth weight less than 2500 g. Spastic diplegia was the most frequently detected subtype of cerebral palsy. Mental retardation was found in 95% of the cohort. Eye and vision problems, absence of social communication, unability of sitting without support until 2 years of age, growth retardation and mental retardation were the factors effecting gait potentials. Conclusion: In the light of our results, the prevalence of SP in Turkey can be reduced by improving the sociocultural status of parents and informing regarding the consequences of consanguineous marriage and improvement of health conditions for mother and neonate both during pregnancy and postnatal period. Moreover, better prognosis can be achieved by early detection and management of the factors effecting gait potential.
Özet
Amaç: Polikliniğimizde serebral palsi tanılı hastaların klinik ve sosyodemografik özelliklerini ve yürüme üzerine etki eden faktörlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Nöroloji Polikliniği’nde izlenen serebral palsi tanısı almış 4-18 yaş arası 120 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalara Serebral Palsi Hasta Bilgi formu ve kaba motor fonksiyon sınıflama ölçeği dolduruldu. Bulgular: SP’li hastaların ortalama yaş değerinin 104.8±42.9 ay, erkek kız oranı 1.7/1 olduğu belirlendi. Çalışma grubuna dahil edilen çocukların annelerinde %65.8, babalarında %58.3 oranında ilköğretim veya altında eğitim düzeyi saptandı. Hastalarımızın %60’ı normal vajinal yol ile doğduğu, %45’in prematüre olduğu ve %50.9’unun doğum ağırlığı 2500 gr’ın altında olduğu saptandı. Çalışma grubumuza dahil edilen hastaların en sık spastik diplejik tip SP tanısı aldığı, %95’inde değişik derecelerde mental gerilik olduğu saptandı. Yürüme potansiyellerini etkileyen faktörlerin göz ve görme problemleri, sosyal iletişimin olmaması, 2 yaşına kadar desteksiz oturma becerisinin kazanılmaması, büyüme gelişme geriliği, mental gerilik düzeyi ve SP alt tipi olduğu belirlendi. Sonuç: Sonuçlarımız ışığında anne ve babanın sosyokültürel durumunun geliştirilmesi, akraba evliliklerinin sakıncaları konusunda bilgilendirme, gebelik öncesi ve sonrasında anne ve bebeğe yönelik yeterli sağlık koşullarının geliştirilmesi ile SP sıklığının azaltılabileceği, ayrıca yürüme potansiyeline etki eden faktörlerin erken tanı ve tedavisi ile serebral palsili çocukların prognozlarının daha iyi olması sağlanabileceği düşünülmüştür.