Journals / Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: II. Uluslararası Muş Sempozyumu (UMS'20)

Muş Under the sovereignty of the Bedlis principalities

Bedlis Mirliği Hâkimiyetinde Muş

Pages
163–177
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bedlis Principality was a state organization with itsadministrative, political and military structure, foundations and education system.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In his work titled Sherefname (History of Kurdish), Sherf Han takes the founding date of BedlisPrincipality, to which Mush is also a part, back to the period of the Sassanid Empire.
📊
Key Findings & Data:According toSheref Han, the history of the Bedlis Principality goes back 760 years from the year 1597, when hewrote the Sherefname.
💡
Conclusion & Impact:Bedlis Principality was a state organization with itsadministrative, political and military structure, foundations and education system.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

In his work titled Sherefname (History of Kurdish), Sherf Han takes the founding date of BedlisPrincipality, to which Mush is also a part, back to the period of the Sassanid Empire. According toSheref Han, the history of the Bedlis Principality goes back 760 years from the year 1597, when hewrote the Sherefname. Sheref Han states that during this 760-year reign, there was a 110-yearinterruption in the administration of Bedlis Beys. However, despite this, it is written that 18 Bedlisrulers ruled the country for more than 450 years without interruption. Undoubtedly, BedlisPrincipality continued its existence until the first quarter of the 19th century. Bedlis Principality,which has a history of about 1000 years, is probably among the governments of the same dynastyfor the longest time in the world. Coin (many) was printed in the name of the Bedlis ruler and theirnames are read in the religious sermons. Bedlis Principality was a state organization with itsadministrative, political and military structure, foundations and education system.

Özet

Şeref Han, Şerefname (Kürd Tarihi) adlı eserinde, Muş’un da bağlı olduğu Bedlis Mirliği’nin kuruluş tarihini Sasani İmparatorluğu dönemine kadar götürür. Şeref Han’a göre, Bedlis Mirliğinin tarihi, eseri Şerefname’yi kaleme aldığı 1597 yılından, 760 yıl geriye gitmektedir. Şeref Han, 760 yıllık hükümdarlık süresinde, Bedlis Beylerinin yönetiminde 110 yıl kadar kesinti yaşandığını belirtir. Ancak buna rağmen, on sekiz Bedlis hükümdarının ülkeyi yönetme süresinin 450 yıldan fazla olduğunu yazar. Kuşkusuz Bedlis Mirliği, 19. yüzyılın ilk çeyreğine dek varlığını devam ettirmiştir. Yaklaşık 1000 yıllık bir geçmişi olan Bedlis Mirliği, muhtemelen dünyada, aynı hanedanlığın en uzun süre ile yönettiği hükümetler arasında yer alır. Bedlis hükümdarının adına sikke kesilir ve hutbede adları okunur. Bedlis Mirliği idari, siyasi ve askeri yapılanmasıyla, vakıfları ve eğitim sistemiyle bir devlet teşkilatlanmasıydı.

🔖

Cite This Article

KIRAN, A. (2022). Muş Under the sovereignty of the Bedlis principalities. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: II. Uluslararası Muş Sempozyumu (UMS'20), 163–177. https://ajindex.com/articles/439855

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. Abdulelah M. Abdullah Al- Birwari (2016). Annâzi Kürt Emirliği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Dicle Üniversitesi:
  2. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Acar, A. (2007). Selçuklu Medreseleriyle İslam Kültür ve Medeniyetine Kazandırdıkları. Bilimsel Toplantılar serisi: 8. (Ed.: İ. H. Göksoy & N. Durak). S.D.Ü. İlahiyat Fakültesi Yayınlar. Ahmed bin Mahmûd (1977). Selçuk-Name. İstanbul:
  3. Bilgi Kültür Sanat Yayınları.
  4. Ayaz, A. (2019). Mervânî Hükümdarı Nasrüddevle Ahmed. Ankara:
  5. Akademisyen Kitabevi.
  6. Bingöl, Ş. (2019). 19. Yüzyıl Osmanlı Modernleşmesi Bağlamında Muş Sancağında Islahat Hareketleri. Burası Muştur (Ed. Ercan Çağlayan), İstanbul:
  7. Pınar Yayınları.
  8. Bruinessen, M. (2010).
  9. Ağa, Şeyh Devlet. İstanbul:
  10. İletişim Yayınları.
  11. Çetin, S. (2014). Yakût el Hamevî’nin, Mû’cemü’lBüldan’ında Kürtler. İstanbul:
  12. Nubihar Yayınları Çetin, S. (2018). Hasanveyhi Kürt Emirliği (961-1015). Yayınlanmamış Doktora Tezi. Dicle Üniversitesi:
  13. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Dağlar, M. (2016). Ulama Sultan-ı Tekelü ve Osmanlı Devleti’ne İlticası. VAKANÜVİS- Uluslararası Tarih Araştırmaları Dergisi/ International Journal of Historical Researches, 1(1): 2149-9535.
  14. Epözdemir, Ş. (2011). Büyük Diplomat İdris-i Bidtlisi ve Kürt Meselesi. İstanbul: Fanos Yayınları. Evliyâ Çelebi b. Derviş Mehemmed Zıllî (2000).
  15. Evliya Çelebi Seyahatnamesi, IV. Kitap. (Haz.: Y. Dağlı & S. A. Kahraman). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları. Evliyâ Çelebi b. Derviş Mehemmed Zıllî (2000b).
  16. Evliya Çelebi Seyahatnamesi, III. Kitap. (Haz.: Y. Dağlı & S. A. Kahraman). İstanbul:
  17. Yapı Kredi Yayınları.
  18. Gündüz, T. (2008). Safevîler. Diyanet İslam Ansiklopedisi. İstanbul: TDV Yayınları. İbn’ül Esîr (1991a). El Kamil Fi’t Tarih, İslam Tarihi, Cilt: 8. (Çev.: A. Ağırakça). İstanbul: Bahar Yayınları. İbn’ül Esîr (1991b). El Kamil Fi’t Tarih, İslam Tarihi, Cilt: 9. (Çev.: A. Özaydın) İstanbul: Bahar Yayınları İbn’ül Ezrak (1975). Mervani Kürtleri Tarihi. (Çev.: M.E. Bozarslan). İstanbul:
  19. Koral Yayınları.
  20. İbni Arabşah (2012). Acâibu’l Makdûr: Bozkırdan Gelen Bela. (Çev.: D.A. Batur). İstanbul: Selenge Yayınları. Kamâl Al- Dîn İbn Al-Adîm (2011). Buğyat At- Talab Fi Tarih Halab. Selçuklularla İlgili Haltercümeleri. (Haz.: A. Sevim). Ankara:
  21. Türk Tarih Kurumu Basımevi. Keleş, N. (2016). Şeddâdiler Ortaçağ’da Bir Kürt Hanedanı (951-1199). İstanbul:
  22. Bilge Kültür Sanat. Keleş, N. (2018). Sâcoğullarından Sonra Azerbaycan Ve Arrân’da Yeni Bir Siyasî Aktör: Deysem B. İbrahim El-Kürdî. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi (14): 118-145. Ke