Journals / Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 5

Calendar Study in Work Named of Omar Khayyâm's Navrûznâme

Ömer Hayyâm’ın “Nevrûznâme” Adlı Eserinde Takvim Çalışması

Pages
1543–1550
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

With this aspect, the work named Navruzname has value.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Omar Khayyâm started to work with Isfahan (Maliksah) Observatory to update Iran (Farisi) Calendar together with the leading scientists of the period.
📊
Key Findings & Data:It was planned to continue its activities with a long-term study program, astronomical studies lasted only 18 years.
💡
Conclusion & Impact:With this aspect, the work named Navruzname has value.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Omar Khayyâm started to work with Isfahan (Maliksah) Observatory to update Iran (Farisi) Calendar together with the leading scientists of the period. It was planned to continue its activities with a long-term study program, astronomical studies lasted only 18 years. The astronomical studies carried out at the Isfahan (Malikşah) Observatory were written with the works of Omer Khayyâm's Zîj-î Malikşahî and Navruzname. It is not possible to state that the entire work called Zîj-î Malikşahî has reached today. It is claimed that only a small part of this work-whose author is not known- was preserved and reproduced by the Isma'ili. Another work, Navruzname, has survived to the present day. In particular, the work we have benefited from in writing this article is the source published by Iranian writer Mücteba Minovi in 1933. This resource contains information on astronomical elements and calendar studies. With this aspect, the work named Navruzname has value.

Özet

Ömer Hayyâm, İsfahan (Melikşah) Gözlemevi’nde dönemin önde gelen bilim insanları ile birlikteİran (Farisi) Takvimi’ni güncellemek için çalışmalara başlamıştır. Uzun süreli bir çalışmaprogramı ile faaliyetlerini sürdürmesi planlanmasına rağmen, astronomik çalışmalar ancak 18 yılsürmüştür. İsfahan (Melikşah) Gözlemevi’nde sürdürülen astronomik çalışmalar ÖmerHayyâm’ın, Zîc-i Melikşahî ve Nevruzname adlı eserleri ile kaleme alınmıştır. Zîc-i Melikşahîadlı eserin tamamının günümüze kadar ulaştığını ifade etmek pek mümkün görünmemektedir.Yalnız bu eserin küçük bir kısmının -yazarı belli değil- İsmailliler tarafından muhafaza edildiği veçoğaltıldığı iddia edilmektedir. Diğer bir eser olan Nevruzname adlı eser ise günümüze kadarulaşmıştır. Özellikle bu makalemizin yazılmasında istifade ettiğimiz eser, İranlı yazar MüctebaMinovi’nin 1933 yılında neşrettiği kaynaktır. Bu kaynakta astronomik öğelere ve takvimçalışmalarına ilişkin bilgiler bulunmaktadır. Bu yönü ile Nevruzname adlı eser kıymete haizbulunmaktadır.

🔖

Cite This Article

KAYA, S. (2022). Calendar Study in Work Named of Omar Khayyâm's Navrûznâme. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 5, 1543–1550. https://ajindex.com/articles/439811

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Abdollahy, Reza (1990). “Calendar: Islamic Period”. In Encyclopaedia Iranica, edited by Ehsan Yarshater, Vol. IV, (pp. 668–674), London Routledge and Kegan Paul. Akgür, A. Necat (1993). “Celali Takvimi”. DİA, c. VII, TDV Yayınları, İstanbul, 257-258.
  2. Alan, Hayrunnisa (2016). “Sâhipkıran”. DİA, c. EK-2, TDV Yayınları, İstanbul, 448-449.
  3. Al-Rahim, Amed (2009). “Avicenna’s Immedıate Disciples: Their Lives And Works” "Avicenna's Immediate Disciples: Their Lives and Works”. In Avicenna and His Legacy: A Golden Age of Science and Philosophy, ed. Y.Tzvi Langermann, (pp. 1-25),
  4. Turnhout and Belgium. Altıngök, Ahmet (2016). “İslam Tarihi Klasik Kaynaklarında Mitolojik Dönem İran Hükümdarları”. Tarih Okulu Dergisi. Sayı XXVIII. Aralık, 657-696.
  5. Arberry, Arthur J. (1952). “Omar Khayyam”. A New Version Based Upon Recent Discoveries. Published by John Murray, (pp. 20-40),
  6. London. Asghar, Ali- Gohrab, Seyed (2012). “Khayyâm’s Universal Appeal: Man, Wine, and the Hereafter in the Quatrains”. The Great ‘Umar Khayyam: A Global Receptıon Of The Rubâıyât. A.A. Seyed-Gohrab (ed.), (pp. 11-39),
  7. Leiden. Bagheri, Mohammed (2012). “Between Tavern and Madrasa: ‘Umar Khayyâm The Scientist”. The Great ‘Umar Khayyam: A Global Receptıon Of The Rubâıyât. A.A. Seyed-Gohrab (ed.), (pp. 67-73),
  8. Leiden. Borkowski, Kazimierz M. (1996). “The Persian Calendar for 3000 Years.” Earth, Moon, and Planets. 74. No 3, 223–230.
  9. Boyle, John Andrew (1969). “Omar Khayyam: Astronomer, Mathematician and Poet”. Bulletin of the John Rylands Library. 52/1, 30-45.
  10. Bury, J. B. (1923). The Cambridge Medieval History. Vol IV. Cambridge. Dabashi, Hamid (2008). “Ayn Al-Quḍât Hamadânî Ana The İntellectual Climate Of His Times”. History of Islamic Philosophy. Edited: Seyyed Hossein Nasr and Oliver Leamans, (pp. 674-777),
  11. New York. Demirci, Kürşat (1993). “Dahhâk”. DİA, c. XVIII, TDV Yayınları, İstanbul, 409. Dilgan, Hamit (1964), Ömer Hayyâm: Şair Matematikçi, İstanbul: İstanbul Teknik Üniversitesi.
  12. Duchesne-Guillemin, Jacques (1982). “Ahriman”, Encyclopaedia Iranica. Vol I. Routledge & Kegan Paul, New York, 670–673. Fâdil, Abd al-Haqq (1960). “The Fame of Omar Khayyam (Between Science And Literature)”. The Muslim World. Vol 50. Iss 4, 259-269.
  13. Hashemipour, Behnaz (2007). “Khayyam: Ghiyâth al-Dîn Abû al-Fath ‘Umar ibn Ibrâhîm al-Khayyâmî al- Nîshâpûrî”. The Biographical Encyclopedia of Astronomers. Vol I, in Thomas Hockey: editor, (pp. 627-628), New York. İbn Kesîr (1995). el Bidaye ve'n-Nihaye. c. XII, Çev. Mehmet