Journals / Bilimname / 2018 / Cilt: 2018 - Sayı: 35

Avrupalı Türklerin Dindarlık Anlayışlarının Değerlendirilmesi

Journal
Bilimname
Pages
127–144
Publication Date
2018-04-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Günay, Avrupa’ya 1960’lı yıllardan yapılan göçle ile birlikte İslam’ın pratikte yaşama şekillerinin değiştiğini bu süreçle birlikte İslam’ın ‘Göçmen İslam’ından ‘ Avrupalı İslam’a doğru gelişen bir seyir şeklinde olduğuna dikkatleri çeker.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Weber ideal tip kavramı ile ilk olarak tipoloji oluşturmuş sosyolojik araştırmalarında ideal-tip kavramsallaştırmasını yöntem olarak çok sık kullanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Din, bu gruptakiler açısından kültürel bir aidiyeti ve Avrupa değerleri burada yaşayanlar üzerinde etkilidir.
💡
Conclusion & Impact:Günay, Avrupa’ya 1960’lı yıllardan yapılan göçle ile birlikte İslam’ın pratikte yaşama şekillerinin değiştiğini bu süreçle birlikte İslam’ın ‘Göçmen İslam’ından ‘ Avrupalı İslam’a doğru gelişen bir seyir şeklinde olduğuna dikkatleri çeker.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Dindarlık tipolojisi · Ünver Günay · Avrupalı Müslüman

Özet

Öz Weber ideal tip kavramı ile ilk olarak tipoloji oluşturmuş sosyolojik araştırmalarında ideal-tip kavramsallaştırmasını yöntem olarak çok sık kullanmıştır. Weber’le birlikte Le Bras, Allport, Troeltsch ideal-tipleştirmeyi kullanmış, Türk sosyal bilimciler arasında Mardin, Taplamacıoğlu, Kırbaşoğlu da Türk toplumu üzerinden bir tipoloji denemesinde bulunmuşlardır. Günay da Almanya’da yaşayan Türk işçileri üzerine bir dindarlık tipolojisi geliştirir. Günay, Türk işçilerini tipleştirmede üç tip kullanmaktadır. O, birincisini geleneksel dindarlık çerçevesinde gelişen ‘Geleneksel Halk Dindarlığı’, ikincisini “Radikal İslamcı Eğilimler”, Üçüncüsünü ise “ Seküler Dindarlık” olarak sınıflandırmaktadır. Günay’a göre, ‘Geleneksel Halk Dindarlığı’ Türk işçi toplulukları içerisinde yaygın bir şekilde bulunur. Bu dindarlık biçiminde bireysel ve entelektüel dindarlık boyutları oldukça zayıftır. İkici gruptakileri Günay, ‘Radikal İslamcı Eğilimler’ tipolojisi olarak isimlendirmektedir. Bu gruptakilerde anti-laik, anti modern eğilim ve söylemlere rast gelinmektedir. Modernleşmeye uyum sağlayamamış tipik bir Batı karşıtlığını esas alan tepkisel oluşumların Avrupa’da uzantısı olduğunu vurgular. Günay, üçüncü tipolojide olanları ‘Seküler Yönelimler Tipolojisi’ olarak isimlendirmektedir. Bu gruptakiler, dini bireysel bir olgu olarak yaşayan bir kitledir. Din, bu gruptakiler açısından kültürel bir aidiyeti ve Avrupa değerleri burada yaşayanlar üzerinde etkilidir. Bu grup üzerinde din hem bilişsel düzeyde hem de sosyal düzeyde belirleyiciliğini yitirmektedir. Günay, Avrupa’ya 1960’lı yıllardan yapılan göçle ile birlikte İslam’ın pratikte yaşama şekillerinin değiştiğini bu süreçle birlikte İslam’ın ‘Göçmen İslam’ından ‘ Avrupalı İslam’a doğru gelişen bir seyir şeklinde olduğuna dikkatleri çeker.

🔖

Cite This Article

KANIK, C. (2018). Avrupalı Türklerin Dindarlık Anlayışlarının Değerlendirilmesi. Bilimname, Cilt: 2018 - Sayı: 35, 127–144. https://ajindex.com/articles/43761

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Abu Rabi, İ. M. (2003). Modernlik ve Çağdaş İslam Düşüncesi. İstanbul:Yöneliş.Akalın, K.H. (2008). İdeal Tip ve Kurumsal Yapı Olarak Toplumsal Faaliyet Tarzı. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 191-210.Allport, G. W. (2004). Birey ve dini. Bilal Sambur (Çev.). İstanbul:
  2. Elis. Apak, A. (2014). İslâm Tarihi Boyunca Selef ve Selefîlik Kavramlarının Anlam Serüveni. Tarihte ve Günümüzde Selefîlik içinde (s. 39-50).
  3. Baygeldi, M. R. (ts). Ernst Troeltsch Düşüncesinde Din ve Toplum. V. TLÇK – I. Kitap, Erişim: http://www.tlck.org.tr/wp-content/uploads/2016/10/TLCK.5.1.B009.pdf Berger,P. L.(1993). Dinin Sosyal Gerçekliği. Ali Coşkun (Çev.). İstanbul:
  4. İnsan.Bodur, H. E. (2009). Ünver Günay ve Türk Din Sosyolojisi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. 7 (14), 1-19.Büyükkara, M. (2014). Günümüzde Selefîlik ve İslâmî Hareketlere Olan Etkisi. Tarihte ve Günümüzde Selefîlik içinde (s.485-524).
  5. Çelik, C. - Günay. Ü, Taştan. A.V. (2005). Türk Din Sosyolojisinde Yöntem Sorunu. Türk Din Sosyolojisinin Temel Sorunları Sempozyumu içinde (s. 193-215).
  6. Çelik, C. (2006). Kentlilik Tecrübelerinde Farklılaşan Dindarlıklar. Ünver Günay, Celalettin Çelik (Ed.), Dindarlığın Sosyo-Psikolojisi içinde (s. ) Adana: Karahan Kitabevi.Çiftçi, A. (2003). Nasıl Bir Sosyal Bilim. Ankara:
  7. Kitabiyat.Desroche, H. (1992). Morfolojik Sosyolojiden Tipolojik Sosyolojiye. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. 4(4), 293-306.
  8. Doğan, Ö. (1990). Max Weber'de Bilim ve Sosyoloji. İstanbul:
  9. Ara. Güllü, İ. (2003). Almanya’daki 3. Kuşak Türk Gençlerinin Dini Tutum ve Davranışları-Köln Örneği. (Yüksek lisans tezi), Erciyes Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kayseri.Günay, Ü. (2003).
  10. Göç, Din ve Değişme: Batı Avrupa’daki Türk İşçileri Örneği. Bilimname: Düşünce Platformu. 1(3), 35-64.Hekman, S.J.( 1983).
  11. Weber, The Ideal Type and Contemporary Social Theory. New York: University of Notre Dame.Kanık, C. (2017). Almanya Doğumlu Türkiye Gençliğinde Dini Tutum ve Davranışlar. Turkish Studies, 12(2), 91-120.Kaya, A., Kentel,F. (2005). Euro Türkler Türkiye ile Avrupa Birliği Arasında Köprü mü Engel mi?. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi.
  12. Kırbaşoğlu, M. H. (2002). İlmihal Dindarlığının İmkânı Üzerine. İslâmiyat.5(4). Korkmaz, A. (2011). Göç ve Din. Konya: Çizgi.Köktaş, M. E( 1993).Türkiye’de Dini Hayat. İstanbul:
  13. İşaret.Mardin, Ş. (2012). Din ve İdeoloji. İstanbul: İletişim.Mensching,G. (1994). Din Sosyolojisi. Mehmet Aydın (Çev.). Konya: Tekin