SavedAdd your journal

Journals / Bilimname / 2018 / Cilt: 2018 - Sayı: 36

INVESTIGATION OF THE RELATIONSHIP AMONG RELIOSITY, EGO RESILIENCE AND EMPATHY

Dindarlık ile Ego Sağlamlığı ve Empati Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi

Sezai KORKMAZ
Journal
Bilimname
Pages
587–607
Publication Date
2018-10-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Aracı değişken etkisine bakıldığında, ego sağlamlık değişkeni aracı değişken olarak dindarlık ile empati arasındaki ilişkiye etki etmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Dindarlık değişkeni insanın hayatında birçok açıdan etkisini göstermektedir.
📊
Key Findings & Data:Yapılan çeşitli araştırmalarda dindarlık değişkeni farklı değişkenlerle etkileşimi ele alınmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Aracı değişken etkisine bakıldığında, ego sağlamlık değişkeni aracı değişken olarak dindarlık ile empati arasındaki ilişkiye etki etmektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2004 Verileri
⚙️Variables:Din Psikolojisi · Dindarlık · Ego Sağlamlığı

Özet

Öz Dindarlık değişkeni insanın hayatında birçok açıdan etkisini göstermektedir. Yapılan çeşitli araştırmalarda dindarlık değişkeni farklı değişkenlerle etkileşimi ele alınmaktadır. Bu çalışmada ise dindarlık, ego sağlamlığı ve empati ile ilişkilendirilmektedir. Bu çalışmanın amacı ego sağlamlığı, empatik ilgi ve dindarlık arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Bu değişkenler arasındaki ilişkiyi ölçebilmek adına 702 kişiye anket uygulanmıştır. Çalışmanın katılımcıları, tesadüfi örnekleme yöntemi ile seçilmiştir. Anketler internet ortamında yapılmıştır. Verileri toplamak için Block ve Kremen tarafından geliştirilen Ego Sağlamlık Ölçeği (1996), Davis tarafından geliştirilen Kişilerarası Tepkisellik Ölçeğinin, Empatik İlgi boyutu (1980) ve Zwingmann ve diğerleri tarafından geliştirilen Müncher Motivasyonel Dindarlık Envanteri (2004) kullanılmıştır. Araştırmada model olarak değişkenler arasındaki ilişkiyi ele alan tarama modellerinden olan ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışmada metot olarak dokümantasyon ve tarama (survey) yöntemi kullanılmıştır. Çalışma verilerinin analizi SPSS-18 programı kullanılarak yapılmıştır. Ayrıca aracı değişken etkisinin analizini yapmak için Hayes’in (2013) SPSS için geliştirdiği Process Makro eklentisi kullanılmıştır. Process Makro’da, aracı değişken bootstrap model 4 analizi esas alınmıştır. Çalışmanın t-test bulgularına göre cinsiyete göre dindarlık konusunda gruplar arasında anlamlı derecede farklılıklar görülmemektedir. ANOVA testi bulgularına göre ise eğitim düzeyine göre dindarlık konusunda gruplar arasında anlamlı derecede farklılıklar tespit edilememiştir. Korelasyon ilişkilerine bakıldığında dindarlık ile ego sağlamlığı ve empati arasında anlamlı düzeyde pozitif yönde ilişki bulunmaktadır. Regresyon ilişkisine göre dindarlık hem ego sağlamlık değişkenini hem de empati değişkenini yordamaktadır. Aracı değişken etkisine bakıldığında, ego sağlamlık değişkeni aracı değişken olarak dindarlık ile empati arasındaki ilişkiye etki etmektedir.

🔖

Cite This Article

KORKMAZ, S. (2018). INVESTIGATION OF THE RELATIONSHIP AMONG RELIOSITY, EGO RESILIENCE AND EMPATHY. Bilimname, Cilt: 2018 - Sayı: 36, 587–607. https://ajindex.com/articles/43754

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Ayten, A. (2013). Empati ve din: Türkiye’de yardımlaşma ve dindarlık üzerine psiko-sosyal bir araştırma. İstanbul:
  2. İz Yayıncılık. Ayten, A., & Tura, H. (2017).
  3. Affetme ve Dindarlık, Hayat Memnuniyetini Nasıl Destekler? İslâmî İlimler Dergisi, 12(3), 27–54.
  4. Blackstone, J. (2007). The empathic ground: intersubjectivity and nonduality in the psychotherapeutic process. NewYork:State University of New York Press.
  5. Block, J. (2002). Personality as an affect-processing system: toward an integrative theory. New Jersey: Psychology Press/Lawrence Erlbaum Associates. Block, J., & Kremen, A. M. (1996). IQ and Ego-Resiliency: Conceptual and Empirical Connections and Separateness. Journal of Personality and Social Psychology, 70(2), 349–361.
  6. Damiano, R. F., de Andrade Ribeiro, L. M., dos Santos, A. G., da Silva, B. A., & Lucchetti, G. (2017). Empathy is Associated with Meaning of Life and Mental Health Treatment but not Religiosity Among Brazilian Medical Students. Journal of Religion and Health, 56(3), 1003–1017.
  7. Farkas, D., & Orosz, G. (2013). The link between ego-resiliency and changes in Big Five traits after decision making: The case of Extraversion. Personality and Individual Differences, 55(4), 440–445.
  8. Farkas, D., & Orosz, G. (2015). Ego-resiliency reloaded: a three-component model of general resiliency. PloS One, 10(3), 1-26.
  9. Ghoshal, M., & Mehrotra, S. (2017). Maternal spiritual health as a predictor of psychological well-being and resilience of her young adult offspring. Mental Health, Religion & Culture, 20(2), 101–108.
  10. Göcen, G. (2013). Pozitif Psikoloji Düzleminde Psikolojik İyi Olma ve Dini Yönelim İlişkisi: Yetişkinler Üzerine Bir Araştırma. Toplum Bilimleri, 7(13), 97–130.
  11. Göcen, G. (2012). Empati ve din. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (SAUIFD), 14(25), 273–277.
  12. Hayes, A. F. (2013). Introduction to mediation, moderation, and conditional process analysis. NewYork, NY: Guilford Press.
  13. Karaırmak, Ö., & Siviş-Çetinkaya, R. (2011). Benlik Saygısının ve Denetim Odağının Psikolojik Sağlamlık Üzerine Etkisi: Duyguların Aracı Rolü. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(35), 30–43. Karim Mithaa, b and S. A. (2016). The faith community and mental health resilience amongst Australian Ismaili. Mental Health, Religion & Culture, 19(2), 192–207.
  14. Koç, M. (2010). Demografik Özellikler ile Dindarlık Arasındaki İlişki: Yetişkinler Üzerine Ampirik Bir Araştırma. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 19(2), 217–248.
  15. Kohut, H. (1971