Journals / Alevilik Araştırmaları Dergisi / 2016 / Cilt: 1 - Sayı: 12

THE POETS IN THE “BEKTAŞİ ŞAİRLERİ ANTOLOJİSİ” OF ALİ RIZA ÖGE

ALİ RIZA ÖGE’NİN BEKTAŞÎ ŞAİRLERİ ANTOLOJİSİ’NDE YER ALAN ŞAİRLER

Pages
211–299
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In the work, there aremany poets who are using pen-name asBaba, Abdal and Kul.The poems in this anthology, in termsof form and content, are called as divan,müstezat divan murabba, murabba-ı mütekerrir,muhammes, müseddes, müstezat,mersiye, mesnevi, terkib-i bend, terc-i bend,tahmis, semaî, şarkı, kalenderî, mersiye,koşma and ilahi.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Ali Rıza Öge is a Bektaşi baba who hadlived between 1881-1957 and spent his lifemostly in İstanbul.
📊
Key Findings & Data:After a passionate andsuccessful occupation period as police officer,he has retired in 1942 and died in Bursa.The books have been written and papershave been presented about him.
💡
Conclusion & Impact:In the work, there aremany poets who are using pen-name asBaba, Abdal and Kul.The poems in this anthology, in termsof form and content, are called as divan,müstezat divan murabba, murabba-ı mütekerrir,muhammes, müseddes, müstezat,mersiye, mesnevi, terkib-i bend, terc-i bend,tahmis, semaî, şarkı, kalenderî, mersiye,koşma and ilahi.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Ali Rıza Öge is a Bektaşi baba who hadlived between 1881-1957 and spent his lifemostly in İstanbul. After a passionate andsuccessful occupation period as police officer,he has retired in 1942 and died in Bursa.The books have been written and papershave been presented about him. Öge is apoet at the same time and he has used pennameKadimî in his poems.In the book of Bektaşi Şiirleri ve ŞairleriAntolojisi which has been written after 50-years study and is now existed in TaksimAtatürk Library, there are poems of 392 differentpoets (frequently Alevi-Bektaşi poets).Öge has added information about allpoets to the end of his work. Most of theseinformation are considerably significantand original in terms of cultural history. Itis quite important source for researchersstudying on Âşık literature or Turkish Sufiliterature.17 ones of poets are women and 7 ofthem are Armenians. In the work, there aremany poets who are using pen-name asBaba, Abdal and Kul.The poems in this anthology, in termsof form and content, are called as divan,müstezat divan murabba, murabba-ı mütekerrir,muhammes, müseddes, müstezat,mersiye, mesnevi, terkib-i bend, terc-i bend,tahmis, semaî, şarkı, kalenderî, mersiye,koşma and ilahi.

Özet

1881-1957 yıllarında yaşayan ve Bektaşi babası olan Ali Rıza Öge genellikle ömrünü İstanbul'da geçirmiştir. Vazifesine düşkün ve başarılı bir polis memurluğundan sonra 1942'de emekli olmuş, Bursa'da vefat etmiş- tir. Hakkında kitaplar yazılan, bildiriler sunulan Öge aynı zamanda şair olup şiirlerinde Kadimî mahlasını kullanmıştır. Üzerinde 50 yıl çalışarak yazdığı ve bugün Taksim Atatürk Kitaplığı'nda bulunan Bektaşî Şiirleri ve Şairleri Antolojisi'nde bü- yük çoğunluğu Alevî-Bektaşî şairi olan 392 şairin şiirleri yer almaktadır. Öge, mecmuasının sonuna şiirlerini yazdığı şairler hakkında bilgiler eklemiştir. Bu bilgilerin pek çoğu, kültür tarihimiz için oldukça önemli ve orijinal bilgilerdir. Âşık Edebiyatı yahut Makale geliş tarihi: 15.07.2016 o Makale kabul tarihi: 25.11.2016 1 Dr., Cumhuriyet Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Türk Halkbilimi Bölümü. Dinî Tasavvufî Türk Edebiyatı alanında çalı- şacaklar için önemli kaynak niteliğindedir. Şairlerin 17'si kadın, 7'si Ermeni şairdir. Mecmuada çok sayıda "Baba", "Abdal" ve "Kul" mahlaslı şair bulunmaktadır. Mecmuada kayıtlı şiirler şekil ve tür olarak divan, müstezat divan murabba, murabba-ı mütekerrir, muhammes, müseddes, müstezat, mersiye, mesnevi, terkib-i bend, terc-i bend, tahmis, semaî, şarkı, kalenderî, mersiye, koşma, ilahi tarzında şiirlerdir.

🔖

Cite This Article

KAYA, D. (2022). THE POETS IN THE “BEKTAŞİ ŞAİRLERİ ANTOLOJİSİ” OF ALİ RIZA ÖGE. Alevilik Araştırmaları Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 12, 211–299. https://ajindex.com/articles/434922

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. ÇAKIR, Mumine. (2010a). “İhmal Edilmiş Bir Bektaşi Babası Kadimî ve Nefesleri”. Uluslararası Hacı Bektaş Veli Sempozyumu C. II. Çorum. 7-9
  2. Mayıs. ÇAKIR, Mumine. (2010b). “Sıra Dışı Bir Osmanlı Polis Şefi Ali Rızaü Öge: Hatıraları ve Şairliği”. Türk Polis Teşkilatında Yeni Gelişmeler Sempozyumu. 9-10
  3. Nisan. ÇAKIR, Mumine. (2011). “Bir Bektaşi Babası Kadimî’nin Mektupları”. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırmaları Dergisi. ÇAKIR, Mumine. (2015). Kadîmî Baba (Ali Rıza Öge) Hayatı ve Şiirleri. Ankara.
  4. DEMİR, Murat. (2015). Ali Rıza Öge’nin Bektaşî Şairleri Antolojisi (52-216. Sayfalar) Üzerine Tetkik - İnceleme/ Metin. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Sivas, Türkiye. DEMİR, Süleyman (2015). Ali Rıza Öge’nin Bektaşî Şairleri Antolojisi (701-926. Sayfalar) Üzerine Tetkik - İnceleme/ Metin. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Sivas, Türkiye. DEMİRCİ, Yakup. (2010). Orkun Kadimî Divanı. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara,
  5. Türkiye. KÜÇÜKKILIÇ, Ayşegül. (2015). Ali Rıza Öge’nin Bektaşî Şairleri Antolojisi (381- 540. Sayfalar) Üzerine Tetkik - İnceleme/ Metin. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Sivas, Türkiye. NOYAN, Bedri. (2003). Bütün Yönleriyle Bektaşilik ve Alevîlik C. 4. Ankara.
  6. ÖGE, Ali Rıza. (1982). “Meşrutiyetten Cumhuriyete Bir Polis Şefinin Gerçek Anıları”. Günlük Ticaret Gazetesi Tesisleri. Bursa. TATCI, Mustafa; ŞEN, Cafer. (2007). “Elyazmalarına Artık Vuruyor Güneş: Ali Rıza Öge’nin Bektaşî Şairleri ve Şiirleri Antolojisi”. 2. Uluslararası Türk Kültür Evreninde Alevîlik ve Bektaşîlik Bilgi Şöleni Bildiri Kitabı, Ankara, C. II, s. 1309-1315.