Journals / Alanya Akademik Bakış / 2020 / Cilt: 4 - Sayı: 1

A Theoretical Study on Turkish Social Character

Türk Sosyal Karakteri Üzerine Kuramsal Bir Çalışma

Pages
1–23
Publication Date
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Specifically, the attributes of Turkish social character that have restraining effect on managerial and social development processes are examined.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Social character is a common value and form of understanding of people who lives in a society transferred from their own culture to their personalities by learning and interaction.
📊
Key Findings & Data:Turkish social character, which is the form of Turkish culture in the mind, shows itself in relations and way of doing business.
💡
Conclusion & Impact:Specifically, the attributes of Turkish social character that have restraining effect on managerial and social development processes are examined.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Social character is a common value and form of understanding of people who lives in a society transferred from their own culture to their personalities by learning and interaction. Turkish social character, which is the form of Turkish culture in the mind, shows itself in relations and way of doing business. In this study, Turkish social character in managementculture relationship, which has not been studied in details till today, has been analyzed. Specifically, the attributes of Turkish social character that have restraining effect on managerial and social development processes are examined.

Özet

Sosyal Karakter, bir toplumda yaşayan insanların öğrenme ve etkileşimyoluyla kendi kültürlerinden kişiliklerine aktardıkları ortak değer ve anlayışbiçimleridir. Türk kültürünün zihindeki biçimlenmesi olan Türk sosyalkarakteri, toplumdaki ilişkiler ve iş yapış tarzlarında kendini göstermektedir.Bu çalışmada, yönetim-kültür ilişkisinde bugüne kadar detaylı çalışmayapılmamış olan ‘Türk sosyal karakteri” incelenmiştir. Özellikle Türk sosyalkarakterinin, yönetim ve toplumsal gelişim süreçlerine frenleyici etkisi olanözellikleri irdelenmiştir.

🔖

Cite This Article

GERÇİK, İ. Z. (2022). A Theoretical Study on Turkish Social Character. Alanya Akademik Bakış, Cilt: 4 - Sayı: 1, 1–23. https://ajindex.com/articles/434792

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (35)

  1. BABAN, C. (1970). Politika galerisi, büstler ve portreler. İstanbul: Remzi, s. 296’dan aktaran Bozkurt, F. (2014). Türk imgesi tuttum aynayı yüzüme. İstanbul:
  2. Kaynak Yayınları.
  3. BALTAŞ, A. (2005). Ekip çalışması ve liderlik. (6. Baskı). İstanbul:
  4. Remzi Kitabevi.
  5. BOZKURT, F. (2014). Türk imgesi tuttum aynayı yüzüme. İstanbul:
  6. Kaynak Yayınları.
  7. CHELARIU, C. BRASHEAR, T. G. OSMONBEKOV, T. & ZAIT, A. (2008). “Entrepreneurial propensity in a transition economy: Exploring micro-level and mesolevel cultural antecedents.” Journal of Business and Industrial Marketing, 23(6), 405- 415. DANESH, Hossan, B. (1978). “The authoritarian family and ıts adolescents”, Canadian Psychiatry Association Journal, 23(7), s. 479’dan aktaran, Kulaksızoğlu, A. (2001). Ergenlik psikolojisi. (4. Baskı). İstanbul:
  8. Remzi Kitabevi.
  9. DURALI, Ş. T. (2018). Omurgasızlaştırılmış Türklük. (7. Baskı). İstanbul: Dergâh Yayınları.
  10. ERGİN, M. (2013). Orhun abideleri. İstanbul:
  11. Hisar Yayınları.
  12. ERGİN, O. (1977). Türkiye maarif tarihi. C. 4. İstanbul:
  13. Eser Matbaası. ERGUN, D. (2000). Kimlikler kıskacında ulusal kişilik. Ankara:
  14. İmge Yayınevi.
  15. FAZLIOĞLU, İ. (2017). Kendini bulmak. (5. Baskı). İstanbul:
  16. Papersense Yayınları.
  17. FROMM, E. (1995). Çağımızın özgürlük sorunu. (3. Baskı). (Güvenç, B. Çev.). İstanbul:
  18. Gündoğan Yayınları.
  19. GÖKA, E. (2006). Türk grup davranışı. Ankara:
  20. Aşina Kitaplar. GÖKA, E. (2008). Türklerin psikolojisi. İstanbul:
  21. Timaş Yayınları.
  22. GÖKA, E. (2009). Türklerde liderlik ve fanatizm. İstanbul:
  23. Timaş Yayınları.
  24. GÖKA, E. (2010). Türk’ün göçebe ruhu. (2. Baskı). İstanbul:
  25. Timaş Yayınları.
  26. GÜNEŞ, S. (2010). “Türk zekâsı ve girişimcilik”. Journal of World of Turks, 2(3), 256-277.
  27. GÜRİZ, A. (2008). Atasözleri ve halk deyimleri ışığında Türk insanı. (2. Baskı). Ankara:
  28. Phoenix Yayınları.
  29. GÜVENÇ, B. (1997). Türk kimliği. (5. Baskı). İstanbul:
  30. Remzi Kitabevi.
  31. HOFSTEDE, G. & MCCRAE, R. R. (2004). “Personality and culture revisited: Linking traits and dimensions of culture.” Cross-Cultural Research, 38(1), 52-88.
  32. HOTHAM, D. (2000). Türkler 2. (Kayabai, M. A. Çev.). İstanbul: Yenigün Haber Ajansı Basın ve Yayıncılık. İNCEOĞLU, M. (2004). Tutum, algı ve iletişim. Ankara:
  33. Elips Kitap. JEAN, F. D. (2009). Kültürelcilik: kişilik kültür tarafından oluşturulmuştur. (Journet, N. Ed.). Evrenselden özele kültür. (Sezen, Y. Çev.). içinde (s. 175-178 ). İstanbul:
  34. İz Yayınları.
  35. KARTARI, A. (2014). Kültür, farklılık ve iletişim kültürlerarası iletişimin kavramsal dayanakları. İstanbul: İletişim Yayınları. KAT