Journals / Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi / 2018 / Cilt: 8 - Sayı: 2

The Ghorcomi Mosque in the Georgia/Adjara Hulo Region and It’s Different Plan Features

Farklı Plan Özellikleriyle Gürcistan/Acara Hulo Bölgesi’ndeki Ghorcomi Camii

Pages
463–478
Publication Date
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The decorative features are also investigated in relation to the architectural relationships formed with examples in the Ajaria region, as well as the Black Sea region and Asia Minor.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Inhabited since antiquity, Georgia was known as Iberia in the 12 th century B.C. and was ruled by three tribes.
📊
Key Findings & Data:Nino (d. 338 A.D.) introduced this religion.
💡
Conclusion & Impact:The decorative features are also investigated in relation to the architectural relationships formed with examples in the Ajaria region, as well as the Black Sea region and Asia Minor.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2015 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Inhabited since antiquity, Georgia was known as Iberia in the 12 th century B.C. and was ruled by three tribes. Christianity spread in Georgia after St. Nino (d. 338 A.D.) introduced this religion. The Ottoman relationship with the Georgians dates back to the reign of Mehmet the Conqueror. In time, relations increased, which caused the number of the Muslim population to exceed the number of Georgian Christians. Close contact and the cultural interaction of Muslim Georgians with neighbouring lands, particularly with Asia Minor and the Black Sea Region, which lasted for centuries, was reflected by themselves in their architecture. The surveys we conducted in 2015 show the Ghorcomi Mosque in the Ajaria region has a different plan when compared with other mosques in the area. The mosque is also known as the “ulu” (holy/grand) mosque and used as a common ground for worship by nearby villages. This study examines the architectural plan and the decorative features of the building, and compares the plan with its predecessors and similar buildings in the vicinity. The decorative features are also investigated in relation to the architectural relationships formed with examples in the Ajaria region, as well as the Black Sea region and Asia Minor.

Özet

Tarihin ilk dönemlerinden beri yerleşimin görüldüğü Gürcistan, MÖ 12. yüzyılda İberya olarakbilinmekte ve üç kabile tarafından yönetilmekteydi. Azize Nino’nun (Öl.338) Gürcistan’a Hristiyanlığıgetirmesiyle birlikte bu topraklarda Hristiyanlık hızla yayılmıştır. Osmanlıların Gürcülerle olan ilişkisiFatih Sultan Mehmet döneminde başlamıştır. Zaman içerisinde artan ilişkiler sonucunda, özellikle AcaraBölgesi’nde Müslümanların sayısı Hristiyan Gürcüleri geçmiştir. Osmanlı toprağı içerisinde MüslümanGürcülerin, yakın coğrafyalarla olan ilişkileri onların mimarisine de yansımış, Anadolu ve özellikleKaradeniz Bölgesi’yle kültürel alışveriş yüzyıllar boyunca sürmüştür. 2015 yılındaki arazi çalışmasındayaptığımız tespitler sonucunda elde ettiğimiz verileri değerlendirdiğimizde, Ghorcomi Camii’nin, AcaraBölgesi’ndeki camilerden farklı plan şemasına sahip olduğu görülmüştür. Yapı ayrıca ulu cami olarakçevre köylerin ortak ibadet mekânı olarak da kullanılmaktadır. Çalışmada, öncelikle yapı, plan özel-likleriyle incelenerek, uygulanan plan şemasının öncülleri ve yakın çevredeki benzer uygulamalara de-ğinilerek karşılaştırılmıştır. Yapının süsleme programına da değinilerek gerek Acara Bölgesi, gerekseKaradeniz ve Anadolu örnekleriyle kurulan mimari ilişkiler tartışılmaya çalışılmıştır.

🔖

Cite This Article

SEÇKİN, S. (2022). The Ghorcomi Mosque in the Georgia/Adjara Hulo Region and It’s Different Plan Features. Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 2, 463–478. https://ajindex.com/articles/433803

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (25)

  1. Acun H. (1999). “Erken Devir Osmanlı Mimarîsi”. Eds. K. Çiçek & C. Oğuz, Osmanlı X (1999) 137-144.
  2. Arık R. (1988). Batılılaşma Dönemi Anadolu Tasvir Sanatı. Ankara 1988.
  3. Aslanapa O. (1984). Türk Sanatı I-II. İstanbul 1984.
  4. Aslanapa O. (1986). Osmanlı Devri Mimarisi. İstanbul 1986.
  5. Aytekin O. (1999). Ortaçağ’dan Osmanlı Dönemi Sonuna Kadar Artvin’deki Mimari Eserler. Ankara 1999.
  6. Aytekin O. (2018). “Komşumuz Gürcistan'daki Osmanlı Dönemi Cami Mimarisinden Örnekler”. 2. Uluslararası Avrasya Türk Sanatları Kongresi 2-5 Aralık 2015,
  7. Bildiriler (2018) 375-390.
  8. Ayverdi E. H. (1966). Osmanlı Mimarisinin İlk Devri I. İstanbul 1966.
  9. Ayverdi E. H. (1972). Osmanlı Mimarisinde Çelebi ve II. Sultan Murad Devri 806-855. Cilt II. İstanbul 1972.
  10. Bala M. (1997). “Gürcistan”. MEB İslam Ansiklopedisi. Cilt IV (1997) 837-845.
  11. Baramidze R. (2010). The Muslim Monuments of Worship (Adjara). Batumi 2010.
  12. Bayhan A. A. (2005). “Ordu/İkizce’den Bir Ahşap Cami: Laleli (Eski) Camii”. Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi XIV (2005) 10- 20. Bayhan A. A. (2015). “Ordu/Perşembe’den İki Ahşap Çantı Cami Örneği”. Türkiye Bilimler Akademisi Kültür Envanteri Dergisi XII (2015) 99-107.
  13. Bayhan A. A. (2009). “Ordu’da Bazı Tarihi Ahşap (Çantı) Camiler”. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi II/VII (2009) 55-84.
  14. Bayraktar M. S. (2006). “Samsun’da Türk Mimarisinin Gelişimi”. Geçmişten Geleceğe Samsun (1. Kitap) (2006) 399-425.
  15. Beydiz M. K. (2012). “Türk Dönemi Anadolu ve Balkan Mimarisinde Görülen Gemi Tasvirli Duvar Resimlerinin Değerlendirilmesi”. III. Uluslararası Balkanlarda Türk Varlığı Sempozyumu (2012) 200-220.
  16. Beydiz M. K. (2014). Osmanlı Gemi Tasvirleri. İstanbul 2014.
  17. Beykal F. (1996). Denizli İlinde 19. Yüzyılda Yapılan Duvar Resimli Yapılar. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Pamukkale Üniversitesi, Denizli 1996.
  18. Bozkurt T. (2005). “19. Yüzyıl Osmanlı Seçmeciliğine Bir Örnek: Konya Aziziye Camii Mihrabı”. Eds. H. Karpuz & O. Eravşar, Konya Kitabı VIII (2005) 401-410
  19. Brandts H. S., Wheeler A. & Shioshvili V. (2018). The Wooden Mosques of Adjara. 2018.
  20. Brosset M. F. (2003). Gürcistan Tarihi. Çev. H. Andresyan. Ankara 2003.
  21. Can Y. (2004). Samsun Yöresinde Bulunan Ahşap Camiler. İstanbul 2004.
  22. Cantay G. (1999). “Erken Osmanlı Dönemi Mimarisi”. Eds. K. Çiçek & C. Oğuz, Osmanlı XII (1999) 86-102.
  23. Çeşmeli İ. (2007). “Orta Asya Camilerinde Tipoloji (7-13. YY)”. Sanat Dünyamız 103 (2007) 314-334.
  24. Çiloğlu F. (1993). Gürcülerin Tarihi. İstanbul 1993.
  25. Demir N. (2004). “Trabzon ve