SavedAdd your journal

Journals / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 17 - Sayı: 4

Okula Bağlılık Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması

Meltem ÇENGEL
Tarık TOTAN
Suna ÇÖĞMEN
Pages
1820–1837
Publication Date
2017-12-08
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak ölçek üç boyutta okul bağlılığı değerlendirmede yeterli, geçerli ve güvenilir bir ölçektir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Okula bağlılık “okul ile ilgili okul içinde ve dışındaki etkinliklere katılma, okulun hedeflerine değer verme ve kendini okul ile özdeşleştirme” olarak açıklanabilir.
📊
Key Findings & Data:Alanyazın, özerklik, ait olma, yeterlilik gibi psikolojik ihtiyaçlar karşılandığında okula bağlılığın üç farklı boyutta gerçekleştiğine işaret etmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak ölçek üç boyutta okul bağlılığı değerlendirmede yeterli, geçerli ve güvenilir bir ölçektir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2005 Verileri
⚙️Variables:Okula bağlılık · ölçek uyarlama · geçerlik

Özet

Okula bağlılık “okul ile ilgili okul içinde ve dışındaki etkinliklere katılma, okulun hedeflerine değer verme ve kendini okul ile özdeşleştirme” olarak açıklanabilir. Alanyazın, özerklik, ait olma, yeterlilik gibi psikolojik ihtiyaçlar karşılandığında okula bağlılığın üç farklı boyutta gerçekleştiğine işaret etmektedir. Bu boyutlar; duyuşsal, davranışsal ve bilişsel bağlanma olarak ifade edilebilir. Bu çalışmanın amacı, Fredricks, Blumenfeld, Friedel ve Paris (2005) tarafından geliştirilen ve üç boyuttan oluşan Okul Bağlılığı Ölçeği’nin Türkçe formunun psikometrik özelliklerini incelemektir. Öncelikle dil geçerliği, yakınsak ve ıraksak ölçek geçerliği çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Sonrasında, Aydın ili merkez ilçesinde 2014 Bahar döneminde eğitim gören 515 (kız n=261, erkek n=254) öğrenci katılmıştır. Katılımcıların belirlenmesinde uygun örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırma sonuçları, üç boyutta kurgulanan ölçeğe ilişkin hipotez model ve veri seti arasında yeterli uyumun olduğunu göstermiştir (χ2=618.90, sd=49, χ2/sd=4.15, CFI=.96, SRMR=.05). Doğrulayıcı faktör analizi için çapraz geçerleme sonuçları da model uyumunun iyi olduğunu göstermektedir. Ölçek maddelerinin madde toplam korelasyonları 0.33-0.67 arasındadır. Ölçeğin tüm maddeleri %27’lik alt ve üst gruplarını ayırt etmede yeterlidir. Ölçeğin iç tutarlılık değerleri için hesaplanan Cronbach alfa, davranışsal boyut için 0.68’den, McDonald omega katsayıları ise 0.74’ten yüksektir. Test tekrar test güvenirliği sonuçları 0.70 ile 0.79 arasındadır. Sonuç olarak ölçek üç boyutta okul bağlılığı değerlendirmede yeterli, geçerli ve güvenilir bir ölçektir.

🔖

Cite This Article

ÇENGEL, M., TOTAN, T., ÇÖĞMEN, S. (2017). Okula Bağlılık Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 4, 1820–1837. https://ajindex.com/articles/433

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Akman, S. (2013). Lise öğrencilerinin şiddete yönelik tutumları ile okula bağlılık duygusu arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Fatih Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  2. Appleton, J. J., Christenson, S. L., & Furlong, M. J. (2008). Student engagement with school: Critical conceptual and methodological issues of the construct. Psychology in the Schools, 45(5), 369-386.
  3. Appleton, J.J., Christenson, S.L., Kim, D., & Reschly, A.L. (2006).Measuring cognitive and psychological engagement: Validation of the student engagement instrument. Journal of School Psychology, 44, 427– 445. Arastaman, G. (2009) Lise birinci sınıf öğrencilerinin okula bağlılık durumlarına ilişkin öğrenci, öğretmen ve yöneticilerin görüşleri. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26, 102-112.
  4. Archambault, I., Pagani, L. S., & Fitzpatrick, C. (2013). Transactional associations between classroom engagement and relations with teachers from first through fourth grade. Learning and Instruction, 23, 1-9.
  5. Archambault, I., Janosz, M., Fallu, J. S., & Pagani, L. S. (2009). Student engagement and its relationship with early high school dropout. Journal of Adolescence, 32, 651-670.
  6. Audas, R., & Willms, J. D. (2001). Engagement and dropping out of school: A life course perspective: Human Resources and Social Development Canada. Bacanlı, H. (2012). Eğitim Psikolojisi (18. Baskı). Ankara:
  7. Pegem Akademi. Bandalos, D. L. (1993). Factors influencing cross-validation of confirmatory analysis models. Multivariate Behavioral Research, 28(3), 351-374.
  8. Bayık, M. E. ve Gürbüz, S. (2016). Ölçek uyarlamada metodoloji sorunu: Yönetim ve örgüt alanında uyarlanan öleçkler üzerinden bir araştırma. İş ve İnsan Dergisi, 3(1), 1-20.
  9. Bilde, J. de, Damme, J. Van, Lamote, C., & Fraine, B. De. (2012). Can alternative education increase children’s early school engagement? A longitudinal study from kindergarten to third grade. School Effectiveness and School Improvement: An International Journal of Research, Policy and Practice, 24(2), 212–233.
  10. Boekarts, M., Pintrich, P. R., & Zeidner, M. (2000). Self-regulation: An introduction overview. In M. Boekarts, P. R. Pintrich & M. Zeidner (Eds.), Handbook of self-regulation (pp. 13-15).
  11. San Diego, CA.: Academic Press.
  12. Brown, T. A. (2006). Confirmatory factor analysis for applied research. New York, NY: The Guilford Press.
  13. Bugay, A., Aşkar, P., Tuna, M. E., Çelik-Örücü, M., & Çok, F. (2015). Okul iklimi ölçeği lise formu’nun psikom