Journals / Doğu Coğrafya Dergisi / 2007 / Cilt: 12 - Sayı: 18

UZUNYAYLA, GÖVDELİ DAĞI ve YAKIN ÇEVRESİNDE (DOĞU TOROSLAR) KARSTİK ŞEKİLLER

Pages
263–290
Publication Date
2011-09-12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışmada, Doğu Toroslar’ın batı bölümünü oluşturan Uzunyayla (Kayseri)) ve yakın çevresinde karstik şekiller ile neotektonik arasındaki ilişkiler ortaya konulmaya çalışılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Doğu Toroslar’ın batı bölümünde yer alan Uzunyayla çevresi yapı ve karstlaşma ilişkisinin açık olduğu bir alandır.
📊
Key Findings & Data:Yörede karstlaşma üzerinde genç tektonik ve paleocoğrafya etkin rol oynamıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmada, Doğu Toroslar’ın batı bölümünü oluşturan Uzunyayla (Kayseri)) ve yakın çevresinde karstik şekiller ile neotektonik arasındaki ilişkiler ortaya konulmaya çalışılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2000 Verileri
⚙️Variables:Doğu Toroslar · Uzunyayla · Karst

Özet

Doğu Toroslar’ın batı bölümünde yer alan Uzunyayla çevresi yapı ve karstlaşma ilişkisinin açık olduğu bir alandır. Yörede karstlaşma üzerinde genç tektonik ve paleocoğrafya etkin rol oynamıştır. Karstlaşmanın derinliğini kıvrımlı, kırıklı Paleozoik ve Mesozoik kireçtaşları altındaki Üst Kretase yaşlı ofiyolitler belirlemektedir. Kireçtaşlarının Alt-Orta Miyosen tektonik hareketleriyle yükselmesi karstlaşmayı hızlandırmıştır. Neotektonik dönem yapılarından KD-GB doğrultusundaki SarızYazyurdu fayı, karstik birimleri aynı doğrultuda kesmiş ve karstlaşmayı yönlendirmiştir. Dolinler, karstik kaynaklar (Pınarbaşı, Yedigöz ve Karagöz), travertenler, kanyon vadiler, subatan-suçıkanlar (Karagöz deresi), düdenler ve en az bir kenarı fayla sınırlandırılan uvala ve polyeler oluşmuştur. Üst MiyosenPliyosen’de Uzunyayla havzasının çökmesi ve buna bağlı gelişen karasal çökeller havza tabanında karstlaşmanın örtü birimleri altında sürmesine yol açmıştır. Pliyo-Kuvaterner’de Toroslar’ın bütünüyle yükselmesi ve aktif tektonik karstlaşmayı yeniden canlandırmış, yüzeysel drenajın yeraltına kaymasına neden olmuştur. Ayrıca, Kuvaterner’deki iklim değişmeleri nedeniyle karstlaşma soğuk ve kurak dönemlerde yavaşlamış, sıcak ve nemli dönemlerde ise artmıştır. Uzunyayla’nın güney ve doğusunda kalınlığı 600 m.yi aşan Mesozoik yaşlı kalkerler üzerindeki dolinlerin büyük boyutlu olanları (koyak), 2000 m.’den yüksek alanlar üzerinde, Kuvaterner buzul devirlerinde oluşan buzkar çukurlarının sonradan karstlaşmasıyla oluşmuştur. Uvalalar (Karıölen, Abdalbudaran ve Kötüaçan) ve Polyeler (Şekerpınar Çavdarlı, Çamurlu, Hara, Erdoğan ve Serçekale), Sarız-Yazyurdu fay zonu boyunca tektonik ve karstlaşmaya bağlıdır. Yöredeki uvalalar büyüklüklerine göre polyeden küçük, ancak faya da bağlı oluştuklarından polyelere benzer karstik çukurluklardır. Bu çalışmada, Doğu Toroslar’ın batı bölümünü oluşturan Uzunyayla (Kayseri)) ve yakın çevresinde karstik şekiller ile neotektonik arasındaki ilişkiler ortaya konulmaya çalışılmıştır.

🔖

Cite This Article

ÖZDEMİR, M., SUNKAR, M. (2011). UZUNYAYLA, GÖVDELİ DAĞI ve YAKIN ÇEVRESİNDE (DOĞU TOROSLAR) KARSTİK ŞEKİLLER. Doğu Coğrafya Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 18, 263–290. https://ajindex.com/articles/42982

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. ALAGÖZ, C. A., 1944, Türkiye'de Karst Olayları Hakkında Bir Araştırma,Türk Coğ. Kur Yay. No:1 Ankara ALAGÖZ, C. A.,1967, Sivas Çevresi ve Doğusunda Jips Karstı Olayları. Ank. Ünv. D.T.C.F. Yay. No: 175, Ankara ATABEY, E., ve AKTİMUR, H. T., 1997, 1:100 000 Ölçekli Açınsama Nitelikli Türkiye Jeoloji Haritaları Serisi Sivas-G 24 Paftası, MTA Genel Müdürlüğü Ankara ATALAY İ., 1973, “Toros Dağlarında Karstlaşma ve Toprak Teşekkülü Üzerine Bazı Araştırmalar”, Jeomorfoloji Der. S: 5, s.135-151 Ankara ATALAY İ., 1988, “Toros Dağlarında Karstlaşma ve Karstik Alanların Ekolojisi”, Jeomorfoloji Der. S: 16, s.1-8 Ankara ATALAY İ., 1991, “Türkiye’nin Karstik Alanlarında Toprak Oluşumu”, Jeomorfoloji Der. S: 19, s. 139-144, Ankara BİLGİN. T., 1963, “Gaziantep Batısındaki Platoda Bazı Karstik Şekillerin Teşekkülü ile Vadi Yamaçlarının Tekamülü Arasındaki Münasebetler”, Coğrafya Enst. Der. No: 13, s: 164-170,
  2. İstanbul BİRİCİK, A. S., 1993, Obruk Platosu ve Çevresinin Jeomorfolojisi, Marmara Ünv. Yay. No: 531, İstanbul BOZKURT, E.,2001, “Neotectonics of Turkey- a synthesis”, Geodinamica Acta 14,3-30.
  3. DOĞAN, U, 1996, “Polye ve Flüvyo-Karstik Depresyonlar (Seydişehir’in Güneybatısından Örnekler)” Ankara Ünv. Türkiye Coğ. Arş. ve Uyg. Merkezi Der. S: 5, s: 229-247,
  4. Ankara DOĞU, A.F., ÇİÇEK, İ., ve GÜRGEN, G., 1995, “Orta Toroslarda (Seydişehir- Gülnar) Krastlaşma Tipleri”, Ankara Ünv. Türkiye Coğ. Arş. ve Uygulama Mer. Der. S: 3, s: 129-141,
  5. Ankara ERİNÇ, S, 1960, “Konya Bölümünde ve İç Toros Sınırlarında Karst Şekilleri Üzerine Müşahedeler”, Türk Coğ. Der. S: 20, s: 83-106,
  6. Ankara ERİNÇ, S., 2001, Jeomorfoloji II, (3. Baskı), DER Yayınları,
  7. İstanbul ERKAN, N., ÖZER, S., SÜMENGEN, M., TERLEMEZ, İ., 1978, “Sarız-Şarkışla- Gemerek-Tomarza Arasının Temel Jeolojisi”, MTA Derleme Rap. No: 6546, Ankara EROL, O., 1983, “Türkiye’nin Genç Tektonik ve Jeomorfolojik Gelişimi”, Jeomorfoloji Der. S: 11, s: 11-22,
  8. Ankara GÜLÇUR, F, 1964, “Mersin Mıntıkasında (Akdeniz Bölgesi) Mevcut Terra-Rossa Topraklarının Fiziki ve Şimik Özellikleri İle Bu Toprakların Fraksiyonlarının Minerolojisi Üzerine Araştırmalar”, İst. Ünv. Orman Fak. Der. Seri: A, S: 1, C: 14, s: 1-32, İstanbul HOŞGÖREN M. Y., 2003,
  9. Jeomorfolojinin Ana Çizgileri, Çatay Kitabevi,
  10. Ankara IZBIRAK, R, 1977,
  11. Sistematik Jeomorfoloji, Harita Genel Müdürlüğü Yayınları,
  12. Ankara IZBIRAK, R., 1945, “Uzunyayla’da Coğrafya Araştırmaları”, Ankara Ünv. DTCF. Der. III/3, s: 271-288,
  13. Ankara KOÇYİĞİT, A., ve BEYHAN, A., 1998, “A new intracontinent