Journals / Adli Tıp Dergisi / 2005 / Cilt: 19 - Sayı: 1

Retrospective evaluation of divorces in Konya

Konya ilindeki boşanmaların retrospektif değerlendirilmesi

Pages
22–28
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It is concluded that especially in a marriage realized by a go-between, spouses sho­uld be allowed to meet so that they know each other closely, which may result in minimized divorcing rate, and that they should be offered psychological advisory services before and during marriage, which may pre­vent domestic violence.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:We have studied retrospectively the factors causing divorce and the socio-demographic features of the cases in conditions where marriage is ended.
📊
Key Findings & Data:At the Justice House of Konya Province , the Familial Courts gave the verdict to get divorced for 1032 cases between November 2003 and July 2004, of whom 200 we­re selected randomly to be assessed for reasons and socio-demographic features.
💡
Conclusion & Impact:It is concluded that especially in a marriage realized by a go-between, spouses sho­uld be allowed to meet so that they know each other closely, which may result in minimized divorcing rate, and that they should be offered psychological advisory services before and during marriage, which may pre­vent domestic violence.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2003 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

We have studied retrospectively the factors causing divorce and the socio-demographic features of the cases in conditions where marriage is ended. At the Justice House of Konya Province , the Familial Courts gave the verdict to get divorced for 1032 cases between November 2003 and July 2004, of whom 200 we­re selected randomly to be assessed for reasons and socio-demographic features. The average marriage age was 25.35 in males , 22.05 in females and the average marriage duration was 11.33 years. The avera­ge divorcing age was 36.64 in males and 33.39 in females. Before the couples got divorced, 45 (22.5%) had been living with their mothers-in-law and fathers-in-law and 123 (61.5%) in their private homes. We deter­mined that of those married couples, 120 females (60.0%) had already quit home before getting divorced and that, in 60.5% of the cases, it was the female gender who had applied for the court. 61 cases (30.5%) had no children when they got divorced. Only one male (0.5%) and 59 females (29.5%) were exposed to do­mestic violence, of whom 54 (91.5%) were given violence by their husbands only and 5 (8.5%) by the family members, such as father-in-law, mother-in-law, sister-in-law. The main reason for getting divorced was se­vere disagreement, both mental and psychological. Ending marriage continues to be a major problem in our country, as in the world. It is concluded that especially in a marriage realized by a go-between, spouses sho­uld be allowed to meet so that they know each other closely, which may result in minimized divorcing rate, and that they should be offered psychological advisory services before and during marriage, which may pre­vent domestic violence.

Özet

Evlilik birlikteliğinin sonlandığı boşanma durumlarında boşanmaya sebep olan faktörler ve olguların sosyodemografik özelliklerini dosya incelemesi ile geriye dönük olarak incelemeyi amaçladık. Konya Adliyesi'nde Kasım 2003 ile Temmuz 2004 tarihleri arasında 1. ve 2. Aile Mahkemeleri'nce boşanmaları karara bağ­lanmış 1032 dosya içerisinden rastgele örnekleme yöntemiyle seçilen 200 boşanma dosyası boşanma ne­denleri ve sosyodemografik özellikleri yönünden değerlendirilmiştir. Evlenme yaşı ortalama erkeklerde 25.35, kadınlarda 22.05 olup, ortalama evlilik sürelerinin 11.33 yıl olduğu tespit edildi. Boşanma yaşı erkeklerde or­talama 36.64, kadınlarda 33.39 bulundu. Çiftlerin boşanma öncesinde ikamet ettiği yer yönünden değerlen­dirildiğinde, 123 (%61.5) çiftin ayrı müstakil evde, 45 (%22.5) çiftin kayınvalide ve kayınpeder ile aynı evde ikamet etmekteydi. Evli çiftlerden 120 (%60.0) kadının, boşanmadan önce evi terk etmiş olduğu, boşanma davalarının %60.5'inde davayı açanın kadın cinsiyet olduğu tespit edildi. 61 (%30.5) olgunun boşandıkları an­da hiç çocukları bulunmamaktaydı. Erkeklerden sadece 1 (%0.5) olgu eşi tarafından aile içi şiddete maruz kalırken, kadınlardan ise 59'unun (%29.5) aile içi şiddete maruz kaldığı, bu kadınların 54'üne (%91.5) sade­ce eşi tarafından, 5'ine (%8.5) kayınpeder, kayınvalide, görümce gibi diğer aile fertleri tarafından şiddet uy­gulandığı tesbit edildi. Boşanma nedenleri değerlendirildiğinde; ana boşanma nedeni 98 (%49.0) olguda şid­detli geçimsizlik(fikren ve ruhen uyumsuzluk) idi. Evlilik birliğinin sonlanması, tüm dünyada olduğu gibi ülke­mizde de halen önemli bir problemdir. Boşanmaların en aza indirilmesi için özellikle görücü usulüyle yapılan evliliklerde eşlerin evlenmeden önce birbirlerini tanımalarına fırsat verilmesinin uygun olacağı, aile içi şidde­tin önlenmesine yönelik evlilik öncesi ve evlilik esnasında eşlere psikiyatrik danışmanlık hizmetlerinin verilme­sinin uygun olacağı sonucuna varılmıştır.

🔖

Cite This Article

DEMİRCİ, Ş., GÜNAYDIN, İ. G., DOĞAN, K. H., AYNACI, Y. (2022). Retrospective evaluation of divorces in Konya. Adli Tıp Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 1, 22–28. https://ajindex.com/articles/428882

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (1)

  1. Ergün Z. Boşanma Davaları. 3.baskı. Ankara: Adil Yayınevi, 2004. 2-Özden SY. Adli Tıp El Kitabı. 2. baskı, İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri, 1993. 3-Özen HC. Kısa Adli Tıp Ders Kitabı. 3.baskı. İstanbul: İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Yayınları, 1983. 4-Türk Medeni Kanunu ile Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım, 2002. 5-Böke Ö. Boşanma ile Sonlanan Evliliklerde Aile içi Saldırganlık. Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı Uzmanlık Tezi. Konya: 1994. 6-Evlenme istatistikleri 2002, T.C. Başbakanlık Devlet İstatistik Enstitüsü. 7-Boşanma İstatistikleri 2002, T.C. Başbakanlık Devlet istatistik Enstitüsü. 8-Dinçmen K, Bilgili M, Biçer Ü. Kıskançlık-boşanma-eş öldürme üçgeni. Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 1997; 13(2): 93-96. 9-İşsever H, Dişçi R. İstanbul'da 1999 yılında sonuçlanmış boşanma davalarında boşanma nedenlerinin değerlendirilmesi. Adli Tıp Bül­teni, 2000; 5(3): 151-156. 10-Bilge Y, Kendi Ö, Ayhan K. Boşanma kararı verilen 236 vakanın retrospektif incelenmesi. Adli Tıp Bülteni, 2000;5(3):230-232. 11-Yarış F, Savran MB, Birincioğlu İ, Kartı D. Trabzon'da Aile içi Şiddete Uğrayan Kadınların Savcılık Kayıtlarının Değerlendirilmesi. Ad­li Tıp Bülteni, 2002; 7(2): 51-55. 12- Çelbiş O, Akın HM, Soysal Z. Eş Öldürme. Yıllık Adli Tıp Toplantıları-2001 Kitabı, istanbul: 25-27 Nisan 2001. 13-Kolburan G, Ziyalar N. Aile İçi Şiddet bağlamında "Eş Öldürme". Adli Tıp Dergisi, 2001; 15(2): 19-28. 14-Günay Y, Sözen Ş, Yavuz F, Ramadanoğlu E. Kadına Yönelik Aile içi Şiddet Olguları: Adli Tıp Uygulaması Çerçevesinde Bir Değer­lendirme. Adli Tıp Dergisi, 1996; 12: 69-79. 15-Lorentzen J, Lokke PA. Men's Violence Against Women: The Need to Take Responsibility. Adli Tıp Bülteni, 1998; 3(1): 3-8.