Journals / Adli Tıp Dergisi / 2006 / Cilt: 20 - Sayı: 3

Travmalı çocuk hastalara çocuk cerrahisi kliniğinden bakış: Geriye yönelik 10 yıllık çalışma

Pages
12–17
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Travmaların önlenmesi ve travmalı çocuk olguların sevk ve idaresinin en uygun şekilde yapılabilmesi için, özellikle erişkinlerden oldukça farklı özellikler gösteren çocukluk dönemi travmalarının özelliklerinin bilinmesi gerekmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Büyük,çoğunluğu önlenebilir nitelik taşıyan travmalar, çocukluk döneminde önemli mortalite nedenlerindendir.
📊
Key Findings & Data:Çocuk olgular, yalnız erişkinlerden değil kendi içlerinde; cinsiyet ve yaş gurupları olarak da farklı travmalara maruz kalmaktadırlar.
💡
Conclusion & Impact:Travmaların önlenmesi ve travmalı çocuk olguların sevk ve idaresinin en uygun şekilde yapılabilmesi için, özellikle erişkinlerden oldukça farklı özellikler gösteren çocukluk dönemi travmalarının özelliklerinin bilinmesi gerekmektedir.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Büyük,çoğunluğu önlenebilir nitelik taşıyan travmalar, çocukluk döneminde önemli mortalite nedenlerindendir. Çocukluk çağında meydana gelen travmalar, çocukların kendilerine özgü anatomik, fizyolojik ve gelişimsel özellikleri nedeni ile erişkin travmalı olgulardan ayrılırlar. Çocuk olgular, yalnız erişkinlerden değil kendi içlerinde; cinsiyet ve yaş gurupları olarak da farklı travmalara maruz kalmaktadırlar. Mevsimsel olarak travma ve kız-erkek çocukların oranları da değişmektedir. Bu çalışmada, çocukluk çağı travma olguların farklı açıdan özelliklerini değerlendirerek literatüre katkıda bulunulması amaçlanmıştır. Travma sonucu kliniğimizde tedavisi yapılan 339 çocuk olgu retröspektif olarak değerlendirilmiş ve olgular; yaş, cinsiyet, travma şekli, travmanın meydana geldiği mevsim, taburculuk süreleri gibi parametrelere göre incelenmiştir. Travmanın türlerinin yaş, cinsiyet ve mevsimlerle ilişkisi araştırılmıştır. Olguların % 33'ü (n=112) kız, % 67'si (n=227) erkek olup kız/erkek oranı 0.49, yaş ortalamaları ise 7.04 ± 4.72 yıl olarak bulunmuştur. Olguların % 44.2'lik oran ile en yoğun olarak 2-7 yaş arasında yer aldığı görülmüştür. Travma türlerine bakıldığında, 113 (% 33.3) olgu ile araç içi trafik kazalarının ilk sırada yer aldığı, bunu 91 (% 26.8) olgu ile yüksekten düşme olgularının izlediği saptanmıştır. Mevsimsel dağılımda, travmanın en fazla yaz aylarında (% 44.8), en az ise kış aylarında (% 7.7) meydana geldiği görülmüştür. Dört olgu (% 1.2) eksitus olmuştur. Travmaların önlenmesi ve travmalı çocuk olguların sevk ve idaresinin en uygun şekilde yapılabilmesi için, özellikle erişkinlerden oldukça farklı özellikler gösteren çocukluk dönemi travmalarının özelliklerinin bilinmesi gerekmektedir.

🔖

Cite This Article

BÜYÜKYAVUZ, B. İ., YAVUZ, M. S., SAVAŞ, M. Ç., ÖZGÜNER, İ. F., ÇUBUKÇU, S. E. (2022). Travmalı çocuk hastalara çocuk cerrahisi kliniğinden bakış: Geriye yönelik 10 yıllık çalışma. Adli Tıp Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 3, 12–17. https://ajindex.com/articles/428869

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Yörükoğlu A. Gençlik Çağı/Ruh Sağlığı ve Ruhsal Sorunlar. Özgür Yayınları, İstanbul, 2000,11. baskı. Sayfa: 301-332. 2.Williams-Evans SA, Myers JS. Adolescent violence. ABNF J. 2004 Mar-Apr
  2. 15(2):31-4. 3.Köknel Ö. Kimliğini Arayan Gençliğimiz, Altın Kitaplar Yayınevi, İstanbul, 2001,1. baskı, s.356. 4.Maschi T. Unraveling the link between trauma and male delinquency: the cumulative versus differential risk perspectives. Soc Work. 2006 Jan
  3. 51 (1):59-70. 5.van Lier PA et al. Gender differences in developmental links among antisocial behavior, friends'antisocial behavior, and peer rejection in childhood: results from two cultures. Child Dev. 2006 Jan-Feb
  4. 77(1):244. 6.Ozbay O, Ozcan YZ. Classic strain theory and gender: the case of Turkey. Int J Offender Ther Comp Criminol. 2006 Feb
  5. 50(1):21-38. 7.Gavazzi SM, Yarcheck CM, Lim JY. Ethnicity, gender, and global risk indicators in the lives of status offenders coming to the attention of the juvenile court. Int J Offender Ther Comp Criminol. 2005 Dec
  6. 49(6):696-710. 8.Ozen S, et al. Juvenile delinquency in a developing country: a province example in Turkey. Int J Law Psychiatry. 2005 Jul-Aug
  7. 28(4):430-41. 9.Stasevic I, Ropac D, Lucev O. Association of stress and delinquency in children and adolescents. Coll Antropol. 2005 Jun
  8. 29(1):27-32. 10.Criss MM, Shaw DS. Sibling relationships as contexts for delinquency training in low-income families. J Fam Psychol. 2005 Dec
  9. 19(4):592-600. 11.Yörükoğlu A. Değişen Toplumda Aile ve Çocuk. Özgür Yayınları, İstanbul, 2000, 6. baskı. Sayfa: 212.-213. 12.Wang X, Blomberg TG, Li SD. Comparison of the educational deficiencies of delinquent and nondelinquent students. Eval Rev. 2005 Aug
  10. 29(4):291-312. 13.www.kriminoloji.com/ T.C.Adalet İstatistikleri 14.Kandil S., Hocaoğlu Ç., Bağdatlı H., Aktepe E., Yöntem T., Aksu G. Son dört yılda KTÜ Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatrisine başvuran adli olguların değerlendirilmesi. Klinik Adli Tıp. 2002
  11. volüm:2, sayı:2, sayfa:1-6. 15.Gretton HM, Hare RD, Catchpole RE. Psychopathy and offending from adolescence to adulthood: a 10-year follow-up. J Consult Clin Psychol. 2004 Aug
  12. 72(4):636-45. 16.Burton JM, Marshall LA. Protective factors for youth considered at risk of criminal behaviour: does participation in extracurricular activities help? Crim Behav Ment Health. 2005
  13. 15(1):46-64. 17.Kiriakidis SP. Perceived parental care and supervision: relations with cognitive representations of future offending in a sample of young offenders. Int J Offender T