AI Summary & Key Takeaways
AI InsightResults: Fecal calprotectin levels were six-fold higher in BD than controls (p
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background: Gastrointestinal involvement in Behcet’s disease impacts morbidity and mortality. The diagnosis of gastrointestinal disease requires comprehensive evaluation with endoscopic and radiologic examinations which is costly and impractical. A biomarker is essential for non-invasive detection. Fecal S100A12 is an established biomarker in gastrointestinal inflammatory diseases and its serum levels are known to increase in Behcet’s Disease. In this study, we aimed to tests fecal S100A12 levels in Behcet’s patients, its relation with gastrointestinal symptoms to its potential as a biomarker in gastrointestinal involvement. Methods: We prospectively enrolled 48 cases of Behcet’s disease patients fulfilling International Study Group criteria from a university hospital. We excluded patients with other autoimmune conditions, active or recent infection, using NSAIDs and antibiotics. Control group was selected from volunteers who had applied to the rheumatology outpatient clinic. Patients with BD were categorized into 5 groups according to organ involvement. Also we evaluated and recorded disease activity with the BDCAF 2006. Fecal S100A12, fecal calprotectin and acute phase reactants were also collected. Results: Fecal calprotectin levels were six-fold higher in BD than controls (p
Özet
Giriş ve amaç : Behçet hastalığında (BH) gastrointestinal tutulum, morbidite ve mortaliteyi etkiler ancak tanısı endoskopik ve radyolojik incelemelerle kapsamlı bir değerlendirme gerektirir. Fekal S100A12, gastrointestinal inflamatuar hastalıklarda kullanılan bir biyobelirteçtir, aynı zamanda serum düzeylerinin Behçet Hastalığında arttığı bilinmektedir, dolayısıyla non-invaziv bir tanı yöntemi olabilir. İşte bu çalışmada, Behçet hastalarında fekal S100A12 düzeylerinin, gastrointestinal semptomlarla ilişkisinin ve dolayısıyla gastrointestinal tutulumda bir biyobelirteç olma potansiyelini araştırmayı amaçladık. Gereç ve yöntem: Bir üniversite hastanesinden International Study Group kriterlerine uyan 48 Behçet hastasını prospektif olarak değerlendirdik. NSAII’ler ve antibiyotikler kullanan diğer otoimmün durumları, ve enfeksiyonu olan hastaları dışladık. Kontrol grubu Romatoloji polikliniğine başvuran gönüllülerden seçildi. BH olan hastalar organ tutulumlarına göre 5 gruba ayrıldı. Ayrıca BDCAF 2006 ile hastalık aktivitesini değerlendirdik ve kaydettik. Fekal S100A12, fekal kalprotektin ve akut faz reaktanları da çalışıldı. Bulgular: Fekal kalprotektin düzeyleri BH’da kontrollere göre altı kat daha yüksekti(p