Journals / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2020 / Cilt: 20 - Sayı: 1

AN EVALUATION OF THE POSSIBLE ROLES OF NGO’S IN THE TRANSFORMATION AND INTEGRATION OF URBAN PERIPHERY

KENTSEL PERİFERİNİN DÖNÜŞÜMÜ VE ENTEGRASYONUNDA STK’LARIN ÜSTLENEBİLECEĞİ ROLLER ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

Pages
255–276
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Thus, urban transformation can go beyond a physical process, and become a social integration in all areas of the city.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The aim of this study is to explain today's urban problems through the central and peripheral dichotomy, and to list the steps that can be taken by NGOs for the solution of these problems.
📊
Key Findings & Data:The central and peripheral urban districts have their own lifestyles, settlement patterns and problematic areas.
💡
Conclusion & Impact:Thus, urban transformation can go beyond a physical process, and become a social integration in all areas of the city.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The aim of this study is to explain today's urban problems through the central and peripheral dichotomy, and to list the steps that can be taken by NGOs for the solution of these problems. The central and peripheral urban districts have their own lifestyles, settlement patterns and problematic areas. Throughout the history, central and peripheral urban areas in Turkey have been shaped by migration from villages to cities. With the urban transformation, the lifestyles and settlement patterns seen in the peripheries also began to evolve. The periphery is being redefined. NGOs have important duties in eliminating the problems that may occur during the re-definition process, and ensuring that the process goes under control. Through various programs and studies, NGOs can rehabilitate the problems of the periphery, and ensure the central and environmental integration. Thus, urban transformation can go beyond a physical process, and become a social integration in all areas of the city.

Özet

Bu çalışmanın amacı, günümüz kent sorunlarını merkez ve çevre ikiliğiüzerinden açıklayarak bu sorunların çözümü için STK’lar tarafından atılabilecekadımları genel hatlarıyla ortaya koymaktır. Kentlerin merkez ve çevre alanlarıkendilerine özgü yaşam tarzları, yerleşim biçimleri ve sorun alanlarıbarındırmaktadır. Türkiye kentlerinde merkez ve periferi alanları tarihsel süreçiçerisinde köyden kente göçle şekillenmiştir. Kentsel dönüşüm ile birlikteperiferilerde görülen yaşam tarzları ve yerleşim biçimleri de dönüşmüştür.Periferi yeniden tanımlanmaya başlamıştır. Yeniden tanımlanma sürecindeoluşabilecek sorunları ortadan kaldırmada ve sürecin kontrol altında gitmesinisağlamada STK’lara önemli görevler düşmektedir. STK’lar yürütecekleri çeşitliprogram ve çalışmalarla periferinin sorunlarını rehabilite edebilir ve merkez ileçevrenin birbirine eklemlenmesini sağlayabilir. Böylece kentsel dönüşüm,fiziksel bir sürecin ötesine geçerek kentin her alanında görülen bir sosyalbütünleşmeye dönüşebilir.

🔖

Cite This Article

NEBATİ, N. (2022). AN EVALUATION OF THE POSSIBLE ROLES OF NGO’S IN THE TRANSFORMATION AND INTEGRATION OF URBAN PERIPHERY. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 1, 255–276. https://ajindex.com/articles/426621

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Adaman, F. ve Keyder, Ç. (2006), Türkiye’de Büyük Kentlerin Gecekondu ve Çöküntü Mahallelerinde Yaşanan Yoksulluk ve Sosyal Dışlanma, Avrupa Komisyonu, Sosyal Dışlanma ile Mücadelede Mahalli Topluluk Eylem Programı (2002-2006), http://ec.europa.eu/employment_social/social_inclusion/docs/2006/ study_turkey_tr.pdf, (Erişim Tarihi: 02.03.2019).
  2. Akcay F. (1974), Zeytinburnu: Gerçek Yönleriyle Bir Gecekondu Kenti, İstanbul:
  3. Celikcilt Matbaası. Aslan, Ş. ve Erman, T. (2016), Bir Zamanlar İstanbul’da Gecekondular Vardı: Günlük Basında Şehrin Gecekonduyla İmtihanı, (Ed.: D., Ö. Koçak ve O., K. Koçak), İstanbul Kimin Şehri?: Kültür, Tasarım, Seyirlik ve Sermaye, s. 115-144, İstanbul:
  4. Metis Yayınları.
  5. Atılgan, E., Ü. (2014), Çinçin’den Subay, Polis Çıkmış mı ki Ben Olayım: Damgalı Mekânlar, (Ed.: F., Ş. Cantek), Kenarın Kitabı Arada Kalmak Çeperde Yaşamak, s. 61-88, İstanbul:
  6. İletişim. Ayata, S. (2002),
  7. Joys of Suburbia, Fragments of Culture. New Brunswick, N. J.: Rutgers University Press.
  8. Bartu Candan, A. ve Kolluoğlu, B. (2008), Emerging Spaces of Neoliberalism: A Gated Town and A Public Housing Project in Istanbul, New Perspectives on Turkey, 39, s. 5-46.
  9. Castree N, Rogers A. ve Kitchin R. (2013),
  10. The Dictionary of Human Geography, Oxford: Oxford University Press.
  11. Çağlar, K. ve Öncü, A. (1994), Globalization of a Third-World Metropolis: Istanbul in the 1980's Review, A Journal of Fernand Braudel Center, 17(3), s. 383-421.
  12. Danış, D. ve Perouse J., F. (2005), Zenginliğin Mekânda Yansımaları: İstanbul’da Güvenlikli Siteler, Toplum ve Bilim, 104, s. 92-103.
  13. Demir, K. ve Çabuk, S. (2010), Türkiye’de Metropoliten Kentlerin Nüfus Gelişimi, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(28), s. 193-215.
  14. Deneç Aysev, E. (2014), Türkiye Kentlerinin Mekânsal Üretiminde TOKİ Etkisi, Mimarlık Dergisi, 338, http://www.mimarlikdergisi.com/index.cfm?sayfa=mimarlik&Derg iSayi=392&RecID=3443, (Erişim Tarihi: 23.012.2019).
  15. Duman, T. (2014), Kenar Mahallede Gündelik Hayat, (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Konya: Selçuk Üniversitesi.
  16. Erdi Lelandais, G. (2015), Türkiye’de Neoliberal Muhafazakarlık Etkisinde Kentleşme, Londra: Türkiye Politika ve Araştırma Merkezi, 4(7), s. 53-69.
  17. Erginöz, M., A. (2002), “Cumhuriyet Donemi İstanbul Yerleşmeleri,” İstanbul Dergisi, 6. Erman, T. (2004), Gecekondu Çalışmalarında Öteki Olarak Gecekondulu Kurguları, European Journal of Turkish Studies: Social Sciences on Contemporary Turkey, 1, https://ejts.revues.org/85, (Erişim Tarihi: 21.02.2019)