Journals / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2008 / Cilt: 8 - Sayı: 2

A Determination of the Studies Made on Instructional Adaptation by Inclusive Classroom Teachers

Kaynaştırma Sınıfı Öğretmenlerinin Öğretimin Uyarlamasına İlişkin Yaptıkları Çalışmaların Belirlenmesi

Pages
141–159
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

At the end of the study, it was concluded that inclusive classroom teachers do not have sufficient information about instructional adaptation; some of their adaptations are limited; and they do not have got instructional adaptation plans.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:It is esssential to make instructional adaptations for effective practice of inclusive activities.
📊
Key Findings & Data:For this reason, inclusive classroom teachers have several responsibilities.
💡
Conclusion & Impact:At the end of the study, it was concluded that inclusive classroom teachers do not have sufficient information about instructional adaptation; some of their adaptations are limited; and they do not have got instructional adaptation plans.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

It is esssential to make instructional adaptations for effective practice of inclusive activities. For this reason, inclusive classroom teachers have several responsibilities. They should have necessary information about instructional adaptations; they should adapt the primary school curriculum to inclusive student and provide necesssary conditions to inclusive students in order to use the adapted cirriculum efficiently. Because of the these reasons, investigating the adaptation practices of inclusive classroom teachers is important. The goal of this study is to determine the views of the teachers about the adaptations used in inclusive classrooms. The data was gathered by means of the semi-structured interview technique. The data were analyzed using the content analysis method. At the end of the study, it was concluded that inclusive classroom teachers do not have sufficient information about instructional adaptation; some of their adaptations are limited; and they do not have got instructional adaptation plans.

Özet

Kaynaştırma uygulamalarının etkili bir şekilde uygulanabilmesi için dikkat edilmesi gereken etmenlerden bir tanesi de öğretimsel uyarlamaların yapılmasıdır. Dolayısıyla kaynaştırma sınıflarında görev yapan sınıf öğretmenlerine bu konuda önemli görevler düşmektedir. Bu durumda kaynaştırma sınıfı öğretmenleri öğretimsel uyarlamalar konusunda gerekli bilgi donanımına sahip olmalıdır. Kaynaştırma öğrencisine ilköğretim programını uyarlayabilmeli, uyarlanan programdan etkili bir şekilde yararlanmasını sağlayabilmelidir. Bu nedenle kaynaştırma sınıfı öğretmenlerinin, öğretimin uyarlanmasına ilişkin yaptıkları çalışmaların belirlenmesinin önemli olduğu düşünülmektedir. Bu çalışma, kaynaştırma sınıfı öğretmenlerinin öğretimin uyarlanmasına ilişkin yaptıkları çalışmaların belirlenmesini amaçlamaktadır. Çalışmanın verileri yarı yapılandırılmış görüşmelerle toplanmıştır. Veriler içerik analizi tekniği kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda kaynaştırma sınıfı öğretmenlerinin öğretimsel uyarlama konusunda yeterli bilgiye sahip olmadıkları ve yaptıkları bazı öğretimsel uyarlamaların ise sınırlı kaldığı görülmüştür.

🔖

Cite This Article

VURAL, M., YIKMIŞ, A. (2022). A Determination of the Studies Made on Instructional Adaptation by Inclusive Classroom Teachers. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 2, 141–159. https://ajindex.com/articles/426587

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Allan, J., Sproul, G. (1985). Mainstreaming Readings and Activities for Counsellors and Teachers. University of Toronto: Guidance Centre. Avcıoğlu, H., Eldeniz-Çetin, M., Özbey, F. (2005) Sınıfında Kaynaştırma Öğrencisi Bulunan Sınıf ve Branş Öğretmenlerinin Kaynaştırmaya Yönelik Tutumlarının İncelenmesi. 14. Ulusal Özel Eğitim Kongresi’nde Sunulan Bildiri, Bolu, Türkiye. Battal, İ. “Sınıf Öğretmenlerinin Ve Branş Öğretmenlerinin Kaynaştırma Eğitimine İlişkin Yeterliliklerinin Değerlendirilmesi”. Yüksek Lisans Tezi., Afyon: Afyonkarahisar Kocatepe Üniversitesi, Mayıs, 2007.
  2. Batu, S. (2000).
  3. Kaynaştırma, Destek Hizmetler ve Kaynaştırmaya Hazırlık Etkinlikleri. Özel Eğitim Dergisi, Sayı:2 Gözün; Ö., Yıkmış, N. (2005). İlköğretim Müfettişlerinin Kaynaştırma Uygulamasına İlişkin Görüş ve Önerilerinin Belirlenmesi. 14. Ulusal Özel Eğitim Kongresi’nde Sunulan Bildiri, Bolu, Türkiye. Karasar, N. Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık, 2002.
  4. Kargın, T. ve diğerleri. (2003). Kaynaştırma uygulamasına ilişkin öğretmen, yönetici ve anne babaların görüşlerinin incelenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi. Kaya, U. “İlköğretim Okulu Yöneticilerinin, Sınıf Öğretmenlerinin ve Rehber Öğretmenlerinin Kaynaştırma İle İlgili Bilgi, Tutum ve Uygulamalarının İncelenmesi” Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi, 2003.
  5. Kırcaali- İftar, G. (1998). Özel Eğitim Kaynaştırma ve Destek Özel Eğitim Hizmetleri. Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları. No: 561. Eskişehir. Kırcaali İftar, G. ve Batu, S. (2005). Kaynaştırma. Ankara:
  6. Kök Yayıncılık. Kırcaali-İftar, G. (1992). Özel Eğitimde Kaynaştırma. Eğitim Bilim. Milli Eğitim Bakanlığı. Milli Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği. Ankara: Milli Eğitim Basımevi, 2006.
  7. Nizamoğlu, N. (2006. Eylül). Sınıf Öğretmenlerinin Kaynaştırma Uygulamalarındaki Yeterlilikleri. Yüksek Lisans Tezi, Bolu: Abant Izzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Öncül, N. (2003). Kaynaştırma Uygulaması Yapılan İlköğretim Okuluna Devam Eden Zihin Özürlü Öğrencinin Bulunduğu Sınıfta Normal Çocuk Annelerinin Kaynaştırma Uygulamasına İlişkin Görüşleri. Yüksek Lisans Tezi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Eskişehir. Sucuoğlu, B., Kargın, T. (2006). İlköğretimde Kaynaştırma Uygulamaları. İstanbul:
  8. Morpa Kültür Yayınları.
  9. Uysal, A. (1997). Okul Yöneticileri ve Öğretmenlerin Zihinsel Engelli Çocukların Kaynaştırılmasında Karşılaşılan Sorunlara İlişkin Görüşleri. Ankar