AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: The presence of deep vein thrombosis, idiopathic events, high D-dimer levels at the end of the first year and hereditary risk factors seem to be associated with recurrence.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background: The aim of the study was to evaluate the frequency of recurrence and the risk factors for recurrence in patients who were diagnosed with venous thromboembolism. Methods: Between January 2005 and January 2015, a total of 412 venous thromboembolism patients (164 males, 248 females; mean age: 53.5±16.6 years; range: 19 to 95 years) were retrospectively analyzed. The demographics, underlying risk factors, comorbidities, imaging findings, and treatment data of the patients were recorded. Results: At least one transient/permanent risk factor was found in 341 (82.7%) of the index events, and the other 71 (17.2%) were idiopathic. Recurrence developed in 76 (18.4%) of the patients. The duration of the treatment in the first event was significantly longer in recurrent cases (p=0.007). The recurrence rate in patients diagnosed with only deep vein thrombosis or patients diagnosed with pulmonary thromboembolism + deep vein thrombosis was significantly higher than the patients diagnosed with only pulmonary thromboembolism (24% vs. 14.2%, respectively; p=0.007). The rate of idiopathic venous thromboembolism was higher in recurrent cases than in non-recurrent cases (26.3% vs. 15.2%, respectively; p=0.028). At the end of the first year, the mean D-dimer levels were higher in recurrent cases (p=0.034). Hereditary risk factors were also higher in recurrent cases (39.5% vs. 19.3%, respectively; p=0.031). There was no significant correlation between recurrence and mortality. Conclusion: The presence of deep vein thrombosis, idiopathic events, high D-dimer levels at the end of the first year and hereditary risk factors seem to be associated with recurrence.
Özet
Amaç: Bu çalışmada venöz tromboemboli tanısı konan hastalarda nüks sıklığı ve nüksün risk faktörleri incelendi. Çalışma planı: Ocak 2005 - Ocak 2015 tarihleri arasında toplam 412 venöz tromboemboli hastası (164 erkek, 248 kadın; ort. yaş: 53.5±16.6 yıl; dağılım: 19-95 yıl) retrospektif olarak incelendi. Hastaların demografik özellikleri, altta yatan risk faktörleri, eşlik eden hastalıkları, görüntüleme bulguları ve tedavi verileri kaydedildi. Bulgular: İndeks olguların 341’inde (%82.7) en az bir geçici/kalıcı risk faktörü bulunurken, 71’i (%17.2) idiyopatik idi. İndeks olguların 76’sında (%18.4) nüks gelişti. İlk ataktaki tedavi süresi, nüks gelişen olgularda anlamlı düzeyde daha uzundu (p=0.007). Tek başına derin ven trombozu veya pulmoner tromboemboli + derin ven trombozu ile tanılanan hastalarda nüks oranı, tek başına pulmoner tromboemboli ile tanılanan hastalara kıyasla anlamlı düzeyde yüksek idi (sırasıyla, %14.2’ye kıyasla %24; p=0.007). Nüks gelişmeyen hastalara kıyasla, nüks gelişen hastalarda idiyopatik venöz tromboemboli oranı daha yüksek idi (sırasıyla, %15.2’ye kıyasla %26.3; p=0.028). Birinci yılın sonunda ortalama D-dimer düzeyleri nüks gelişen hastalarda daha yüksekti (p=0.034). Nüks gelişen olgularda kalıtsal risk faktörleri de (sırasıyla, %19.3’e kıyasla %39.5; p=0.031) yüksek bulundu. Nüks ve mortalite arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı. Sonuç: Derin ven trombozu, idiyopatik olaylar, birinci yılın sonunda yüksek D-dimer düzeyleri ve kalıtsal risk faktörleri varlığının nüks ile ilişkili olduğu görülmektedir.