SavedAdd your journal

Journals / Ziraat Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 13 - Sayı: 2

DETERMINATION OF FORAGE YIELD AND QUALITY OF SOME ALFALFA (Medicago sativa L.) GENOTYPES SELECTED FROM CLONE PLOTS

Klon Parsellerinden Seçilen Bazı Yonca (Medicago Sativa L.) Genotiplerinin Ot Verim ve Kalitelerinin Belirlenmesi

Mevlüt TÜRK
Selman YAĞLIKARA
Sebahattin ALBAYRAK
Pages
52–59
Publication Date
2018-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre yüksek verim ve kalite değerleri bakımından Çay-1, Keçiborlu-3, Keçiborlu-1 ve Çay-2 genotiplerinin ıslah çalışmalarında kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırma, Isparta koşullarında bazı yonca (Medicago sativa L.) genotiplerinin ot verimi ve kalitesini belirlemek amacıyla 2014-2015 yıllarında yürütülmüştür.
📊
Key Findings & Data:Denemede TUBİTAK 110 O257 numaralı projeden temin edilen 15 adet yonca genotipi ile Bilensoy ve Gea kontrol çeşitlerinin kuru ot verimi, ham protein oranı, ADF, NDF, sindirilebilir kuru madde ve nispi yem değerleri incelenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre yüksek verim ve kalite değerleri bakımından Çay-1, Keçiborlu-3, Keçiborlu-1 ve Çay-2 genotiplerinin ıslah çalışmalarında kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:2014-2015 · 15 adet
⚙️Variables:Yonca · kuru ot verimi · ham protein oranı

Özet

Bu araştırma, Isparta koşullarında bazı yonca (Medicago sativa L.) genotiplerinin ot verimi ve kalitesini belirlemek amacıyla 2014-2015 yıllarında yürütülmüştür. Denemede TUBİTAK 110 O257 numaralı projeden temin edilen 15 adet yonca genotipi ile Bilensoy ve Gea kontrol çeşitlerinin kuru ot verimi, ham protein oranı, ADF, NDF, sindirilebilir kuru madde ve nispi yem değerleri incelenmiştir. Çalışma sonucunda; en yüksek kuru ot verimleri Çay-1 (28.79 t/ha), Keçiborlu-1 (26.88 t/ha), Keçiborlu-3 (25.98 t/ha) ve Çay-2 (2577 t/ha) genotiplerinde, en yüksek ham protein oranları Sandıklı-1 (% 22.18) ve Çay-2 (% 22.13) genotiplerinde, en yüksek ADF oranı Akşehir-2 (% 32.9), en yüksek NDF oranı Yeşilova-2 (% 43.93), en yüksek sindirilebilir kuru madde oranı Keçiborlu-3 (% 67.67) ve en yüksek nispi yem değerleri Keçiborlu-3 (157.9) ve Çay-2 (157.7) genotiplerinden elde edilmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre yüksek verim ve kalite değerleri bakımından Çay-1, Keçiborlu-3, Keçiborlu-1 ve Çay-2 genotiplerinin ıslah çalışmalarında kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.

🔖

Cite This Article

TÜRK, M., YAĞLIKARA, S., ALBAYRAK, S. (2018). DETERMINATION OF FORAGE YIELD AND QUALITY OF SOME ALFALFA (Medicago sativa L.) GENOTYPES SELECTED FROM CLONE PLOTS. Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 2, 52–59. https://ajindex.com/articles/422758

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Açıkbaş, S., Albayrak, S. ve Türk, M., 2017. Doğal Vejetasyondan Toplanan Bazı Yonca (Medicago sativa L.) Genotiplerinin Ot Verim ve Kalitelerinin Belirlenmesi, Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi, 4(2): 155-162,
  2. Siirt Açıkgöz, E., Ekiz H. ve Karagöz, A.,1984. Ankara Kıraç Koşullarında Bazı Yonca Çeşitlerinin Verim ve Önemli Tarımsal Özellikleri. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt 3, s.33-39,
  3. Bursa. Açıkgöz, E., 2001.
  4. Yem Bitkileri, Üniv. Zir. Fak., Tarla Bitkileri Bölümü, Uludağ Üniv., Göllendirme Vakfı, no. 182, 584 s, Bursa. Akbari, N. ve Avcıoğlu, R., 1992, Ege Bölgesine Uygun Bazı Yonca (Medicago sativa L.) Çeşitlerinin Agronomik Özellikleri ile Yem Kaliteleri Üzerinde Araştırma, Bornova-İzmir, (Doktora Tezi). Altınok, S. ve Karakaya, A. 2002. Forage Yield of Defferent Alfalfa Cultivars UnderAnkara Conditions. Turk. J. of Agric. 26. Vol. P. 11-16.
  5. Avcı, M., S. Çınar, S. Kızıl, A. Aktaş, C. Yücel, R. Hatipoğlu, H. Yücel, N. Kılıçalp, İ. İnal, R. Gültekin, 2009. Çukurova Taban Koşullarında Farklı Yonca Çeşitlerinin Ot Verimleri ve Ot Kaliteleri Üzerine Bir Araştırma, s. 666-670, Türkiye VIII. Tarla Bitkileri Kongresi Bildirileri, (19-22 Ekim 2009, Hatay). Aydın, İ., Acar., Z. ve Erden İ. 1994, Samsun Ekolojik Şartlarında Yetiştirilen Bazı Yonca Çeşitlerinin Kuru Ot ve Ham Protein Verimleri Üzerinde Bir Araştırma. TürkiyeTarla Bitkileri Kongresi, İzmir, s. 27-31.
  6. Cevheri, A. C., Avcıoğlu, R., 1998. Bornova Koşullarında 11 Farklı Yonca Çeşidinin Verim ve Diğer Bazı Verim Özellikleri Üzerinde Araştırmalar (yüksek lisans tezi, yayınlanmamış). EÜ, Fen Bilimleri Enst., Bornova, İzmir.
  7. Geleti, D., Hailemariam, M., Mengistu, A., and Tolera, A., 2014. Biomass Yield Potential and Nutritive Value of Selected Alfalfa (Medicago sativa L.) cultivars Grown Under Tepid to Cool Sub-moist Agro-ecology of Ethiopia. Journal of Agricultural Research and Development, 4(1), 7-14.
  8. Gülcan, H. ve Anlarsal, A.E. 1992.GAP Bölgesinde Sulu Koşullarda Yetişebilecek Yonca Çeşitlerinin Saptanması Üzerinde Araştırmalar. Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi, Genel Yay. No:32, GAP Yay. No: 61, Adana. Güngör T., Başalan M. ve Aydoğan Ġ, 2008 Kırıkkale Yöresinde Üretilen Bazı Kaba Yemlerde Basin Madde Miktarları ve Metabolize Enerji Düzeylerinin Belirlenmesi. Ankara Ünv. Vet. Fak. Derg. 55,111-115.
  9. Hesterman, O.B., Kells, J.J., and Tiffin P.L., 1993.
  10. Interaction Among Harvest Frequency, Fertiliser and Herbicide Use With Intensively Managed Alfalfa in the North-Central U