SavedAdd your journal

Journals / Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 2

Genç Yetişkin Bireylerde Edinsel Beyin Hasarı Sonrası Psikososyal Uyum

Özgü İNAL
Halil İbrahim ERGEN
Esra AKI
Pages
147–152
Publication Date
2020-09-09
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Tartışma: İleride daha fazla bireyin dahil edildiği ve bu sayede psikososyal uyumu etkileyen faktörlerin de incelendiği çalışmaların yapılması; beyin hasarı tanısı almış bireylerin müdahale programları açısından yol gösterici olacaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Edinsel beyin hasarı (EBH); sağ kalanlarda klinik sonucu ve yaşam kalitesini etkileyen çeşitli durumları içerir ve yeti yitiminin önemli bir nedenidir.
📊
Key Findings & Data:Çalışmada ayrıca, genç yetişkin bireylerin hastalık sonrası etkilenme biçimleri ve derecelerini anlamak amacıyla, bireylerle yarı yapılandırılmış görüşme yapıldı.
💡
Conclusion & Impact:Tartışma: İleride daha fazla bireyin dahil edildiği ve bu sayede psikososyal uyumu etkileyen faktörlerin de incelendiği çalışmaların yapılması; beyin hasarı tanısı almış bireylerin müdahale programları açısından yol gösterici olacaktır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Beyin hasarı · Psikososyal · Ergoterapi

Özet

Amaç: Edinsel beyin hasarı (EBH); sağ kalanlarda klinik sonucu ve yaşam kalitesini etkileyen çeşitli durumları içerir ve yeti yitiminin önemli bir nedenidir. EBH sonrası bazı bireyler daha iyi bir adaptasyon süreci izlerken, bazılarının ise günlük yaşamlarında uzun süreli adaptasyon güçlüğü yaşadıkları belirtilmiştir. Bu çalışma genç yetişkin bireylerde EBH sonrası psikososyal uyumu incelemek amacı ile planlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmada araştırma ekibinin hazırladığı sosyo-demografik bilgi formu ve Hastalığa Psikososyal Uyum Öz-Bildirim Ölçeği kulanıldı. Çalışmada ayrıca, genç yetişkin bireylerin hastalık sonrası etkilenme biçimleri ve derecelerini anlamak amacıyla, bireylerle yarı yapılandırılmış görüşme yapıldı. Sonuçlar: Çalışma 8 erkek ve 3 kadın birey ile tamamlanan çalışmada; EBH sonrası genç yetişkin bireylerde psikososyal uyumun daha çok orta ve kötü düzeyde olduğu saptandı. Ayrıca bireylerin özellikle serbest zaman ve üretkenlik aktiviteleri ile ilgili olarak zorluk yaşadıkları belirlendi. Tartışma: İleride daha fazla bireyin dahil edildiği ve bu sayede psikososyal uyumu etkileyen faktörlerin de incelendiği çalışmaların yapılması; beyin hasarı tanısı almış bireylerin müdahale programları açısından yol gösterici olacaktır.

🔖

Cite This Article

İNAL, Ö., ERGEN, H. İ., AKI, E. (2020). Genç Yetişkin Bireylerde Edinsel Beyin Hasarı Sonrası Psikososyal Uyum. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 2, 147–152. https://ajindex.com/articles/421038

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Adaylar, M. (1995). Kronik hastalığı olan bireylerin hastalıktaki tutum, adaptasyon, algı ve öz-bakım yönelimleri. Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul, İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Anderson, M. I., Parmenter, T. R., & Mok, M. (2002). The relationship between neurobehavioural problems of severe traumatic brain injury (TBI), family functioning and the psychological well-being of the spouse/caregiver: path model analysis. Brain injury, 16(9), 743-757.
  2. Antonak, R. F., Livneh, H., & Antonak, C. (1993). A review of research on psychosocial adjustment to impairment in persons with traumatic brain injury. The Journal of Head Trauma Rehabilitation. Beck, C. M., Rawlins, R. P., & Williams, S. S. (1984). Mental Health-Psychiatric Nursing: A Holistic Life-Cycle Approach. AJN The American Journal of Nursing, 84(12), 1482. Bendz, M. (2003). The first year of rehabilitation after a stroke–from two perspectives. Scandinavian journal of caring sciences, 17(3), 215-222.
  3. Birol, L. (2002). Hemşirelik Süreci: Hemşirelik Bakımında Sistematik Yaklaşım, Genişletilmiş 5. Baskı,
  4. İzmir.
  5. Bradt, J., Magee, W. L., Dileo, C., Wheeler, B. L., & McGilloway, E. (2010). Music therapy for acquired brain injury. Cochrane Database of Systematic Reviews, (7). Browne, G. B., Arpin, K., Corey, P., Fitch, M., & Gafni, A. (1990). Individual correlates of health service utilization and the cost of poor adjustment to chronic illness. Medical care, 43-58.
  6. Bushnik, T., Lukow, H. R., Godwin, E. E., Marwitz, J. H., Mills, A., Hsu, N. H., & Kreutzer, J. S. (2015). Relationship between resilience, adjustment, and psychological functioning after traumatic brain injury: a preliminary report. Journal of Head Trauma Rehabilitation, 30(4), 241-248.
  7. Campbelll, P., Wynne‐Jones, G., & Dunn, K. M. (2011). The influence of informal social support on risk and prognosis in spinal pain: a systematic review. European journal of pain, 15(5), 444-e1. Derogatis, L. R. (1986). The psychosocial adjustment to illness scale (PAIS). Journal of psychosomatic research, 30(1), 77-91.
  8. Doig, E., Fleming, J., & Tooth, L. (2001). Patterns of community integration 2-5 years post-discharge from brain injury rehabilitation. Brain Injury, 15(9), 747-762.
  9. Erşan, E. E., Kelleci, M., & Baysal, B. (2013). Kalp hastalarında psikososyal uyum, depresyon, anksiyete ve stres düzeylerine bir bakış. Klinik Psikiyatri Dergisi, 16(4), 214-224.
  10. Feigin, V. L., Forouzanfar, M. H., Krishnamurthi, R., Mensah, G. A., Connor, M., Bennet