SavedAdd your journal

Journals / Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 1

Az Gören Bir Bireyde Kişi Merkezli Ergoterapi Müdahale Programının Bireyin Günlük Yaşam Aktivitelerine Etkisinin İncelenmesi: Olgu Çalışması

Seval CEVHER
Dilek GÜVEN
Pages
71–76
Publication Date
2019-12-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Tartışma: Olgumuzda el hareketleri seviyesi görmeye sahip bireyde ergoterapi müdahaleleri temel ve yardımcı günlük yaşam aktiviteleri, depresyon-anksiyete durumu ve denge üzerinde olumlu etkisinin olduğu görülmüştür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Genetik bir hastalık olan retinis pigmentosa nedeniyle görme azlığı olan bir bireyde ergoterapi müdahalelerinin günlük yaşam aktivitelerinin bağımsızlığına ve depresyon-anksiyete durumuna etkisini belirlemekti.
📊
Key Findings & Data:Gereç ve yöntem: Kişi merkezli olan bu çalışmaya ergoterapi ünitesine başvuran 46 yaşında bir kadın retinis pigmentosa hastası dahil edildi.
💡
Conclusion & Impact:Tartışma: Olgumuzda el hareketleri seviyesi görmeye sahip bireyde ergoterapi müdahaleleri temel ve yardımcı günlük yaşam aktiviteleri, depresyon-anksiyete durumu ve denge üzerinde olumlu etkisinin olduğu görülmüştür.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:retinis pigmentosa · az gören · ergoterapi

Özet

Amaç: Genetik bir hastalık olan retinis pigmentosa nedeniyle görme azlığı olan bir bireyde ergoterapi müdahalelerinin günlük yaşam aktivitelerinin bağımsızlığına ve depresyon-anksiyete durumuna etkisini belirlemekti. Gereç ve yöntem: Kişi merkezli olan bu çalışmaya ergoterapi ünitesine başvuran 46 yaşında bir kadın retinis pigmentosa hastası dahil edildi. Model Of Human Occupation (MOHO) doğrultusunda değerlendirme ve müdahale programı oluşturuldu. 6 ay haftada bir gün 45 dakikalık seanslarla ergoterapist tarafından uygulandı. Barthel Günlük Yaşam Aktiviteleri Skalası, Lawton-Broody Enstrümental Günlük Yaşam Aktiviteleri Ölçeği, Beck Depresyon ve Anksiyete Skalası ve Berg Denge Ölçeği müdahale programı uygulaması öncesi ve sonrası uygulandı. Sonuç: Barthel GYA puanı 5’ten 2’ye, Lawton-Broody EGYA 11’den 14’ yükseldi. Beck anksiyete 34’ten 29’a ve Beck depresyon puanı 26’tan 18’e düştü. Berg denge ölçeğin 33 iken 29’a artış gösterdi. Tartışma: Olgumuzda el hareketleri seviyesi görmeye sahip bireyde ergoterapi müdahaleleri temel ve yardımcı günlük yaşam aktiviteleri, depresyon-anksiyete durumu ve denge üzerinde olumlu etkisinin olduğu görülmüştür.

🔖

Cite This Article

CEVHER, S., GÜVEN, D. (2019). Az Gören Bir Bireyde Kişi Merkezli Ergoterapi Müdahale Programının Bireyin Günlük Yaşam Aktivitelerine Etkisinin İncelenmesi: Olgu Çalışması. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 1, 71–76. https://ajindex.com/articles/420883

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. AYDIN, A., & DÜRÜK, K. (2003). Görsel Rehabilitasyon ve Görsel Yardım Aletleri. Turkiye Klinikleri Journal of Ophthalmology, 12(2), 116-120.
  2. BAKBAK, B., GEDIK, Ş., & GÜZEL, H. (2011). Az görenlere yardım cihazı uygulamaları ve klinik sonuçlarımız. Ret-Vit, 19, 246-249.
  3. BERGER, S., MCATEER, J., SCHREIER, K., & KALDENBERG, J. (2013). Occupational therapy interventions to improve leisure and social participation for older adults with low vision: A systematic review. American Journal of Occupational Therapy, 67(3), 303-311.
  4. CANAN, F., & ATAOĞLU, A. (2010). Anksiyete, depresyon ve problem çözme becerisi algısı üzerine düzenli sporun etkisi. Anatolian Journal of Psychiatry, 11(38), 38-43.
  5. CEYHAN, D. (2010). Makula hastalıklarında görme rehabilitasyonu. Journal of Retina-Vitreous, 18(4), 151-157.
  6. CHEN, E. W., FU, A. S., CHAN, K., & TSANG, W. W. (2012). Balance control in very old adults with and without visual impairment. European journal of applied physiology, 112(5), 1631-1636.
  7. CUBIE, S. H., & KAPLAN, K. (1982). A case analysis method for the model of human occupation. American Journal of Occupational Therapy, 36(10), 645-656.
  8. ÇELIK, M. E., & KARAGÖZ, İ. (2017). Elektrot etkileşimi ve uyartım eşiğinin azaltılmasına yönelik sonlu elemanlar yöntemi tabanlı yeni bir retina uyartım stratejisi. Gazi Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Dergisi, 32(2). DAYANIR, V., ELDEM, B., İRKEÇ, M., & SANAÇ, A. Ş. (1995). Düşük Görmeye Yardımcı Cihaz Uygulamaları ve Sonuçları. Turkiye Klinikleri Journal of Ophthalmology, 4(1), 17-20.
  9. GRAF, C. (2008). The Lawton instrumental activities of daily living scale. AJN The American Journal of Nursing, 108(4), 52-62.
  10. GUVEN, D., WEILAND, J. D., & HUMAYUN, M. S. (2005). Retinal protezler. Journal of Retina-Vitreous, 13(4), 247-256.
  11. HANTAL, A. Ö., DOĞU, B., BÜYÜKAVCI, R., & KURAN, B. (2014). İnme etki ölçeği 3, 0: Türk toplumundaki inmeli hastalarda güvenilirlik ve geçerlilik çalışması. Türk Fiz Tıp Rehab Derg, 60, 106-116.
  12. HURİ, M., ARSLANTEKİ, B. A., ALTUNTAŞ, O., & ESRA, A. (2015). Görme keskinliği ile fonksiyonel denge arasındaki ilişkinin incelenmesi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, 3(1), 7-12.
  13. KIELHOFNER, G. (2002). A model of human occupation: Theory and application: Lippincott Williams & Wilkins.KOVAR, M. G., & POWELL LAWTON, M. (1994). Functional disability: activities and instrumental activities of daily living. Annual review of gerontology and geriatrics, 14, 57-57.
  14. MOLLAOGLU, M. (2011). Disability, activities of dail