SavedAdd your journal

Journals / Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 1

Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu Olan Çocuklarda Beden Perküsyonu Eğitiminin Benlik Algısına Etkisi

Rukiye Begüm KOCA
Onur ALTUNTAŞ
Pages
39–44
Publication Date
2019-12-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

DEHB’li çocuklara verilecek olan beden perküsyonu eğitimlerinde grup uyumu ve ritim tutma becerilerine ağırlık verilmesi gerektiğini, ayrıca bu alanda yapılacak ergoterapi müdahalelerinin etkisini değerlendirecek değerlendirme ölçeklerinin geliştirilmesinin bu alana faydalı olacağını düşünmekteyiz.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Bu çalışma, dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu olan çocuklara verilen beden perküsyonu eğitiminin benlik algısı üzerindeki etkilerini incelemek amacıyla yapılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Gereç ve Yöntem: Çalışmaya DEHB tanısı olan, 9-13 yaş aralığında 4 birey dahil edildi.
💡
Conclusion & Impact:DEHB’li çocuklara verilecek olan beden perküsyonu eğitimlerinde grup uyumu ve ritim tutma becerilerine ağırlık verilmesi gerektiğini, ayrıca bu alanda yapılacak ergoterapi müdahalelerinin etkisini değerlendirecek değerlendirme ölçeklerinin geliştirilmesinin bu alana faydalı olacağını düşünmekteyiz.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:4 birey
⚙️Variables:Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu · beden perküsyonu · benlik algısı

Özet

Amaç: Bu çalışma, dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu olan çocuklara verilen beden perküsyonu eğitiminin benlik algısı üzerindeki etkilerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya DEHB tanısı olan, 9-13 yaş aralığında 4 birey dahil edildi. Benlik algısı Piers-Harris Çocuklarda Öz-Kavramı Ölçeği değerlendirildi. Tedavi haftada bir gün; toplam 8 hafta sürdü. Tedavi sonrasında Piers-Harris Çocuklarda Öz Kavramı ölçeği tekrar uygulandı. Sonuçlar karşılaştırılarak müdahalenin etkisi incelendi. Sonuçlar: Çocukların 3’ü erkek (%75), 1’i (%25) kızdı. Çocukların benlik algıları Piers-Harris Öz Kavramı Ölçeği ile yapılan değerlendirmelere göre benlik algıları ve bu testinin alt testlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir farlılık bulunamadı. (p>0,05). Tartışma: Sonuçlara göre bu konuda ileride yapılacak çalışmalarda daha çok seansın yapılması, çalışma sonrasında da uzun dönem takiplerin olması, araştırmanın birden fazla ölçek ile değerlendirilmesi önerilmektedir. DEHB’li çocuklara verilecek olan beden perküsyonu eğitimlerinde grup uyumu ve ritim tutma becerilerine ağırlık verilmesi gerektiğini, ayrıca bu alanda yapılacak ergoterapi müdahalelerinin etkisini değerlendirecek değerlendirme ölçeklerinin geliştirilmesinin bu alana faydalı olacağını düşünmekteyiz.

🔖

Cite This Article

KOCA, R. B., ALTUNTAŞ, O. (2019). Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu Olan Çocuklarda Beden Perküsyonu Eğitiminin Benlik Algısına Etkisi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 1, 39–44. https://ajindex.com/articles/420879

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Akan, A. (2001). 7-12 yaş çocuklarında görülen uyum ve davranış bozuklukları ve benlik saygısı ilişkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  2. Barber, S., Grubbs, L. & Cottrell, B. (2005). Self-perception in children with Attention Deficit/Hyperactivity Disorder. J Pediatr Nurs, 20(4), 235-45.
  3. Budak, S. (2000). Psikoloji sözlüğü. Bilim ve Sanat Yayınları.
  4. Brodsky, W., & Sulkin, I. (2011). Handclapping songs: a spontaneous platform for child development among 5–10‐year‐old children. Early Child Dev Care, 181(8), 1111-1136.
  5. Bulut, M. Ö. (2011). Kalabalıklar ve beden müziği (Yayınlanmamış Sanatta Yeterlik Tezi). Anadolu Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü, Eskişehir. Cowden, S. T. (1992). The effects of client-centered group play therapy on self concept. (Unpublished Master Dissertation). The University of West Florida, UMI No:NA. Altenmüller, E., Wiesendanger, M., & Kesselring, J (Eds.). (2006). Music, motor control and the brain. Oxford, UK: Oxford University Press.
  6. Dumas, D. & Pelletier, L.(1999). A Study of self-perception in hyperactive children. MCN Am J Matern Child Nurs, 24 (1): 12-9.
  7. William, D. B., Gfeller, K. E., & Thaut, M. H. (2008). An introduction to music therapy: Theory and practice. American Music Therapy Association. Gonzalez, L.O. & Sellers, E.W. (2002). The effects of a stress-management program on self-concept, locus of control, and the acquisition of coping skills in school-age children diagnosed with attention deficit hyperactivity disorder. J Child Adolesc Psychiatr Nurs, 15 (1), 5-15.
  8. Kanay, A. (2006). Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu olan 9-13 yaş grubu ilköğretim öğrencilerinin uyumsal davranışları, benlik kavramı ve akademik başarıları arasındaki ilişkiler (Doktora tezi). DEÜ Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
  9. Romero, F. J. (2013). Science & art of body percussion: a review. J Hum Sport Exerc, 8(2), 442-457.
  10. Romero, F. J., Crespo-Colomino, N., Liendo-Cárdenas, A., Pons-Terrés, J. M., & Carretero-Martínez, A. (2014). Drugs and body percussion: Rehabilitation therapy using the BAPNE method. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 152, 1128-1132.
  11. Sert, A. G. (2003). The effect of an assertiveness training on the assertiveness and self esteem level of 5th grade children (Unpublished Master Dissertation). Middle East Technical University, Ankara.Sheehan, C. P. (1998). Songs in their heads. London: Oxford University Press.
  12. Slomkowski, C., Klein, R.G. & Mannuzza, S. (1