SavedAdd your journal

Journals / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 20 - Sayı: 2

ORTAOKUL DÜZEYİNDE GÜNEŞ, DÜNYA ve AY MODELİNİN GELİŞTİRİLMESİ

Ümüt Reşit YILMAZ
Cezmi ÜNAL
Pages
806–819
Publication Date
2020-06-02
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırmanın sonuçları, geliştirilen modelin başarılı bir 3 boyutlu analojik-pedagojik bir model olduğunu ve hazırlanan planın uygunluğunun, geliştirilen modelin fen bilimleri dersinde verimli olarak nasıl kullanılabileceğine ilişkin iyi bir örnek olduğunu göstermiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmada Fen Bilimleri Dersi Programı’nda yer alan Dünya ve Evren konu alanının anlatımında kullanılmak üzere Güneş, Dünya ve Ay modelinin geliştirilmesi, geliştirilen model hakkında fen bilimleri öğretmenlerinin görüşlerinin incelenmesi ve hazırlanan modelin kullanıldığı örnek bir ders planının yapılmasıyla fen bilimleri dersinde nasıl kullanılabileceğinin gösterilmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın çalışma grubunu 2018/2019 eğitim-öğretim yılında Çorum il merkezinde 20 derslikli bir ortaokulda çalışan 9 fen bilimleri öğretmeni ve aynı okulda eğitim gören 30 öğrenci mevcuduna sahip bir 6. sınıf oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Araştırmanın sonuçları, geliştirilen modelin başarılı bir 3 boyutlu analojik-pedagojik bir model olduğunu ve hazırlanan planın uygunluğunun, geliştirilen modelin fen bilimleri dersinde verimli olarak nasıl kullanılabileceğine ilişkin iyi bir örnek olduğunu göstermiştir.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:2018 Verileri
⚙️Variables:Modele dayalı öğretim yöntemi · Astronomi · Fen Eğitimi

Özet

Bu araştırmada Fen Bilimleri Dersi Programı’nda yer alan Dünya ve Evren konu alanının anlatımında kullanılmak üzere Güneş, Dünya ve Ay modelinin geliştirilmesi, geliştirilen model hakkında fen bilimleri öğretmenlerinin görüşlerinin incelenmesi ve hazırlanan modelin kullanıldığı örnek bir ders planının yapılmasıyla fen bilimleri dersinde nasıl kullanılabileceğinin gösterilmesi amaçlanmıştır. Araştırmada nitel araştırma desenlerinden durum çalışması kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2018/2019 eğitim-öğretim yılında Çorum il merkezinde 20 derslikli bir ortaokulda çalışan 9 fen bilimleri öğretmeni ve aynı okulda eğitim gören 30 öğrenci mevcuduna sahip bir 6. sınıf oluşturmaktadır. Araştırmada geliştirilen model hakkında öğretmenlerin görüşlerinin incelenmesi için yarı yapılandırılmış görüşme formu, geliştirilen modelin fen bilimleri dersinde nasıl kullanılacağının araştırılması için ise gözlem formu kullanılmıştır. Elde edilen verilerin yorumlanmasında betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçları, geliştirilen modelin başarılı bir 3 boyutlu analojik-pedagojik bir model olduğunu ve hazırlanan planın uygunluğunun, geliştirilen modelin fen bilimleri dersinde verimli olarak nasıl kullanılabileceğine ilişkin iyi bir örnek olduğunu göstermiştir.

🔖

Cite This Article

YILMAZ, Ü. R., ÜNAL, C. (2020). ORTAOKUL DÜZEYİNDE GÜNEŞ, DÜNYA ve AY MODELİNİN GELİŞTİRİLMESİ. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 2, 806–819. https://ajindex.com/articles/42

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Akdeniz, A. R. ve Yiğit, N. (2000). İlköğretim 8. sınıf öğrencilerinin temel fizik kavramların anlama düzeyi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19, 5-14.
  2. Aktan, C. C. ve Tunç, M. (1998). Bilgi toplumunun doğuşu ve gelişimi. Yeni Türkiye Dergisi, 1(2), 118-134.
  3. Andersson, B. (1986). Pupils’ explânations of some aspects of chemical reactions. Science Education, 70(5), 549-563.
  4. Aslan, F. (2015).Yenilenebilir enerji kaynaklarının fen eğitimi açısından önemi ve bu bağlamda geliştirilen rüzgar türbini materyalinin fen ve teknoloji ders kazanımları üzerindeki etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Fırat Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Elazığ. Aslan, Z. ve Doğdu, S. (1993). Eğitim teknolojileri uygulamaları araç gereçleri. Ankara:
  5. Tekışık Ofset. Bacanlı, H. (2011). Eğitim psikolojisi. Ankara:
  6. Pegem Akademi Yayınları.
  7. Bağdaş, E., Kirişçioğlu, S., ve Oluk, S. (2007). Fen öğretiminde yapılandırmacı kuram bağlamında Hands-on yöntemi, önemi, örnek uygulamaları ve değerlendirme. Yapılandırmacılık ve Eğitime Yansımaları Sempozyumunda sunuldu, İzmir.
  8. Boğdan, R. C. ve Biklen, S. K. (1992). Qualitative research methods fort he social sciences. Boston: Allyn and Boston. Bostan, A. (2008). Farklı yaş grubu öğrencilerinin astronominin bazı temel kavramlarına ilişkin düşünceleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir. Briggs, H. ve Holding, B. (1986). Aspects of secondary students’ understanding of elementary ıdeas in chemistry. Full Report, CLISP, University of Leeds. Bülbül, E., İyibil, Ü. ve Şahin, Ç. (2013). Ortaokul 8. sınıf öğrencilerinin astronomi kavramlarıyla ilgili algılamalarının belirlenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 3(2), 22-28.
  9. Comber, M. (1983). Concept development in relation to particulate theory of matter in the middle school. Research İn Science And Technological Education. 1(1), 27-39.
  10. Çetin, O. ve Günay, Y. (2011). Fen eğitimine yönelik örnek bir web tabanlı öğretim materyalinin hazırlanması ve bu materyalin öğretmen ve öğrenci görüşleri doğrultusunda değerlendirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(2), 175-202.
  11. Çınar, O., Teyfur, E. ve Teyfur, M. (2006). İlköğretim okulu öğretmen ve yöneticilerinin yapılandırmacı eğitim yaklaşımı ve programı hakkındaki görüşleri. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(11), 184-193.
  12. Çilenti, K. (1985). Fen eğitimi teknolojisi. Ankara:
  13. Kadıoğlu Matbaası. Çoruhlu, T., Nas, S. ve Çepni, S. (2009). Fen